Spis treści:
- Dlaczego niektóre ziemniaki szybko gniją i kiełkują?
- Jak przechowywać ziemniaki, żeby były twarde — sztuczki dziadka
- Błędy w przechowywaniu ziemniaków
Dlaczego niektóre ziemniaki szybko gniją i kiełkują?
Szybkość gnicia lub kiełkowania ziemniaków po zbiorze zależy od kilku czynników. Bulwy cały czas oddychają, a gdy mają dostęp do światła i ciepła, zaczynają powoli kiełkować. Z kolei wysoka wilgotność prowadzi do pierwszych oznak gnicia. Równie niekorzystny jest brak wentylacji, spowodowany trzymaniem ziemniaków np. w plastikowych torbach.
Czasem pleśń i zgnilizna pojawiają się w wyniku działania patogenów. Fuzarioza oraz miękka zgnilizna bakteryjna to najczęstsze choroby ziemniaków. Prowadzą do gnicia, miąższ staje się wodnisty, a bulwy często zaczynają wydzielać nieprzyjemny zapach.
Wszelkie uszkodzenia mechaniczne podczas wykopywania, zbierania i przewożenia również negatywnie wpływają na późniejsze przechowywanie. Wtedy ziemniaki zaczynają psuć się w miejscach zadrapań i ubytków. Niektóre bulwy gniją szybciej, ponieważ zostały zebrane zbyt wcześnie, zanim w pełni dojrzały. Ich skórka jest wtedy cienka i delikatna, bardziej podatna na choroby i uszkodzenia.
Przeczytaj również
Jak przechowywać ziemniaki, żeby były twarde — sztuczki dziadka
Mój dziadek co roku przechowuje ziemniaki w ten sam sposób i zawsze ma zdrowe, twarde bulwy. Po zbiorze przegląda wszystkie ziemniaki i wybiera tylko te dojrzałe, z nienaruszoną skórką. Nie myje ich, a jedynie delikatnie oczyszcza z większej ilości ziemi. Potem zostawia je na około dwa tygodnie w przewiewnym, ciemnym miejscu, w temperaturze 12–18°C.
Po tym czasie znowu przegląda bulwy i odkłada miękkie lub lekko uszkodzone, żeby szybko je zużyć albo wyrzucić, jeśli się do niczego nie nadają. Dopiero wtedy przenosi resztę do piwnicy, gdzie muszą panować idealne warunki:
- temperatura 5–8°C,
- wilgotność około 80%,
- całkowita ciemność,
- dobra cyrkulacja powietrza,
- możliwość wietrzenia.
Najlepiej trzymać ziemniaki w skrzynkach, ułożone warstwami o wysokości 30–40 cm. Dno warto wyłożyć papierem. Można też dorzucić kilka liści laurowych, które wydzielają przyjemny zapach i pomagają utrzymać właściwą wilgotność. Mój dziadek poleca również, by w pierwszych tygodniach, gdy bulwy są jeszcze młode, wrzucić do nich kilka jabłek — zapobiegają one kiełkowaniu.
Cenna rada: nie przechowuj ziemniaków razem z cebulą. Te warzywa źle na siebie działają i skracają swoją trwałość.
Pamiętaj, by regularnie kontrolować zapasy. Jeśli ziemniaki mają zbyt sucho, połóż w pobliżu warstwę słomy lub papieru, a gdy powietrze jest zbyt suche — postaw w piwnicy miskę z wodą. Skrzynki zabezpiecz przed mrozem np. kartonami i usuwaj bulwy, które zaczynają gnić.
Błędy w przechowywaniu ziemniaków
Podczas przechowywania ziemniaków w piwnicy łatwo o błędy. Nigdy nie myj bulw przed złożeniem ich do przechowalni — mokre szybciej pleśnieją. Warzywa powinny być całkowicie osłonięte od światła, o czym wiele osób zapomina.
Dużym błędem jest trzymanie ziemniaków w plastikowych torbach lub workach, bo ogranicza to dostęp powietrza. Trzeba też uważać na temperaturę. Często w piwnicach znajdują się piece lub bojlery z gorącą wodą — w ich pobliżu absolutnie nie wolno ustawiać skrzynek z ziemniakami.
Unikaj tych błędów i wypróbuj wskazówki mojego dziadka. To proste, ale skuteczne triki, które naprawdę działają. Zadbaj o optymalne warunki w piwnicy, przygotuj solidne skrzynki i dorzuć liście laurowe oraz jabłka. W ten sposób twoje zbiory przetrwają bezpiecznie całą zimę.
Źródło: deccoria.pl
