Spis treści:
- Na czym polega bielenie warzyw?
- Bielenie pora – sposób na grubsze i delikatniejsze warzywo
- Jak bielić seler naciowy? Praktyczne wskazówki
- Bielenie szparagów – delikatność i szlachetny smak
Na czym polega bielenie warzyw?
Bielenie warzyw to zabieg ograniczający dostęp światła do wybranych części rośliny, co prowadzi do zahamowania produkcji chlorofilu – zielonego barwnika odpowiedzialnego za fotosyntezę. W wyniku tego procesu tkanki roślinne stają się jaśniejsze, a ich smak łagodnieje i staje się mniej gorzki.
Technika ta jest szczególnie cenna przy uprawie warzyw, których zielone części są zazwyczaj gorzkie lub włókniste. Bielenie sprawia, że stają się one delikatniejsze w smaku, bardziej soczyste i miękkie. Co więcej, warzywa poddane temu zabiegowi często uzyskują lepszą wartość rynkową ze względu na atrakcyjniejszy wygląd.
Tradycyjnie bieleniu poddaje się przede wszystkim por, seler naciowy oraz szparagi, choć technikę tę można stosować również przy uprawie cykorii, endywii czy rabarbaru. Każde z tych warzyw wymaga nieco innego podejścia, ale podstawowa zasada pozostaje ta sama – ograniczenie dostępu światła.
Bielenie pora – sposób na grubsze i delikatniejsze warzywo
Por to warzywo, które szczególnie zyskuje na zabiegu bielenia. Dzięki temu jego łodyga staje się dłuższa, grubsza i zyskuje delikatniejszy smak. Na czym dokładnie polega bielenie pora?
Zabieg ten rozpoczyna się już na etapie sadzenia. Sadzonki pora należy umieścić w głębokich rowkach (około 15–20 cm głębokości), ale zasypać je tylko częściowo. W miarę wzrostu rośliny stopniowo dosypuj ziemię, zasłaniając coraz większą część łodygi. Dzięki temu część podziemna wydłuży się, a ograniczony dostęp światła spowoduje, że pozostanie biała, chrupiąca i delikatna w smaku.
Alternatywną metodą bielenia pora jest obsypywanie roślin kopcami ziemi, gdy osiągną już pewną wysokość. Wokół każdej rośliny usyp kopczyk ziemi, zakrywając dolną część łodygi na wysokość 10–15 cm. W miarę wzrostu rośliny możesz stopniowo podwyższać kopiec.
Pamiętaj, by podczas bielenia pora:
- unikać zasypywania ziemią środkowej części rośliny, skąd wyrastają liście – mogłoby to prowadzić do gnicia;
- obsypywać tylko suchą ziemią, zwłaszcza w wilgotne dni;
- wykonywać zabieg stopniowo, co 2–3 tygodnie, a nie jednorazowo.
Jak bielić seler naciowy? Praktyczne wskazówki
Seler naciowy naturalnie ma intensywny, czasem gorzkawy smak oraz włóknistą strukturę. Bielenie znacząco poprawia jego walory smakowe – łodygi stają się delikatniejsze, słodsze i mniej włókniste.
Bielenie selera naciowego rozpoczyna się, gdy roślina osiągnie wysokość około 30 cm, za pomocą jednej z dwóch metod.
- Metoda z kartonami lub papierem
Najłatwiejszym sposobem jest owinięcie podstawy rośliny tekturą, grubym papierem lub specjalnymi kołnierzami ogrodniczymi. Materiał powinien ściśle przylegać do łodyg, blokując dostęp światła, ale jednocześnie umożliwiać cyrkulację powietrza, aby zapobiec gniciu. Zabezpieczenie to należy utrzymać przez 2–3 tygodnie przed planowanym zbiorem.
- Metoda z obkładaniem ziemią
Podobnie jak w przypadku pora, możesz obsypać podstawę selera naciowego ziemią. Technika ta jest jednak bardziej ryzykowna, gdyż seler jest bardziej podatny na gnicie. Ziemia powinna być sucha i przepuszczalna, a zabieg wykonywany w dni bez opadów, najlepiej w godzinach porannych.
Pamiętaj, że seler naciowy wymaga regularnego podlewania, także podczas bielenia. Podlewaj roślinę u podstawy, unikając moczenia liści i materiału bielącego. Najlepsze rezultaty bielenia uzyskasz późnym latem i wczesną jesienią, gdy rośliny są już dobrze rozwinięte.
Bielenie szparagów – delikatność i szlachetny smak
Szparagi to wytworne warzywo, które występuje w dwóch głównych odmianach – zielonej i białej. Białe szparagi to nic innego jak wybielone wypustki, które nigdy nie miały kontaktu ze światłem słonecznym.
Proces bielenia szparagów rozpoczyna się już na etapie zakładania plantacji. W tradycyjnej uprawie sadzi się karpę szparagową (korzeń) na głębokości około 20–25 cm. Gdy wiosną (najczęściej w kwietniu) pojawiają się pierwsze wypustki, usypuje się nad nimi kopiec ziemi o wysokości 20–30 cm. Wypustki rosnące pod ziemią nie mają dostępu do światła, dzięki czemu pozostają białe i zachowują delikatny smak.
Szparagi zbiera się, gdy końcówki wypustek zaczynają lekko wyłaniać się spod ziemi. Do zbioru używa się specjalnych noży szparagowych, którymi odcina się pędy kilka centymetrów poniżej powierzchni ziemi.
W warunkach przydomowego ogródka możesz bielić szparagi, stosując metodę z kopcami lub przykrywając rzędy szparagów czarną folią ogrodniczą, tworząc niewielkie tunele. Możesz też użyć specjalnych ceramicznych dzwonów do bielenia. Ważne jest, by całkowicie ograniczyć dostęp światła do rosnących wypustek.
Źródło: Deccoria.pl
