Spis treści:
- Trawnik można zastąpić. Co posiać zamiast trawy?
- 1. Mikrokoniczyna (Trifolium repens var. ‘Pirouette’)
- 2. Jasnota plamista (Lamium maculatum)
- 3. Barwinek pospolity (Vinca minor)
- 4. Runianka japońska (Pachysandra terminalis)
- 5. Dąbrówka rozłogowa (Ajuga reptans)
- 6. Czyściec wełnisty (Stachys byzantina)
- 7. Karmnik ościsty (Sagina subulata)
Trawnik można zastąpić. Co posiać zamiast trawy?
Zadbany trawnik wymaga systematycznej pielęgnacji i niemałego nakładu pracy. Latem obowiązki mnożą się szczególnie szybko: częste koszenie, nawożenie, wertykulacja i walka z chwastami stają się koniecznością, która dla wielu właścicieli ogrodów nie zapewnia satysfakcji. W praktyce trawa nie sprawdza się też na każdym stanowisku. Na ubogich, przesuszających się glebach, w zacienionych zakątkach lub na pochyłych skarpach szybko traci gęstość i ustępuje miejsca roślinom niepożądanym. Tam, gdzie podstawowy pomysł na trawnik zawodzi, warto sięgnąć po alternatywy – gatunki zadarniające, które również zakrywają powierzchnię gleby, ograniczają erozję i pozostają estetyczne przez cały sezon. Poniżej przedstawiamy siedem niezawodnych roślin, które z powodzeniem zastępują trawnik.
1. Mikrokoniczyna (Trifolium repens var. ‘Pirouette’)
Niska odmiana koniczyny białej tworzy gęsty, równomierny dywan o wysokości do 15 cm, przypominający miękką wykładzinę. Roślina wykazuje zdolność do samodzielnego wzbogacania gleby w azot dzięki symbiozie z bakteriami brodawkowymi, co czyni ją całkowicie samowystarczalną pod względem nawożenia. Jej odporność na deptanie oraz niewielkie wymagania wodne sprawiają, że doskonale sprawdza się na terenach intensywnie użytkowanych, zarówno w ogrodach prywatnych, jak i na działkach rekreacyjnych. Nasiona mikrokoniczyny są dostępne w formie granulek, co ułatwia ich równomierny wysiew, a już od pierwszego sezonu można liczyć na skuteczne zagłuszenie kiełkujących chwastów.
2. Jasnota plamista (Lamium maculatum)
Ta wieloletnia roślina z rodziny jasnotowatych tworzy dekoracyjne kobierce o srebrzystych liściach z ciemnozielonymi obrzeżeniami. Dzięki podziemnym rozłogom szybko pokrywa powierzchnię gruntu, również w miejscach zacienionych i wilgotnych – na przykład pod koronami drzew. Jej niewielkie kwiaty pojawiają się już wczesną wiosną i utrzymują się aż do jesieni, co czyni ją atrakcyjną pod względem wizualnym. Jasnota dobrze znosi niedobory wody, a jej pielęgnacja ogranicza się do ewentualnego ograniczania ekspansji. Nie wymaga koszenia ani nawożenia.
3. Barwinek pospolity (Vinca minor)
Zimozielona bylina pochodząca z południowej Europy należy do grupy najtrwalszych roślin zadarniających. Barwinek utrzymuje liście przez cały rok, dzięki czemu nieustannie chroni glebę przed nadmiernym parowaniem i erozją. Po wysiewie roślina rozrasta się przez pędy pełzające, które łatwo ukorzeniają się w węzłach, tworząc gęstą i niską (do 10 cm) warstwę zieleni. Kwiaty pojawiają się bardzo wcześnie, niekiedy już w marcu, co skutecznie wabi pierwsze owady. W przeciwieństwie do trawnika nie wymaga koszenia – jedynym zabiegiem pielęgnacyjnym może być ograniczenie ekspansji w pobliżu ścieżek.
4. Runianka japońska (Pachysandra terminalis)
Ta zimozielona bylina wywodzi się z lasów Azji Wschodniej i jest jedną z niewielu roślin okrywowych dobrze znoszących pełne zacienienie. Najlepiej rozwija się na glebach lekko kwaśnych i próchnicznych, tworząc zwarty, ciemnozielony dywan o wysokości do 25 cm. Choć nasiona kiełkują dość powoli, roślina bardzo szybko zagęszcza się dzięki silnym rozłogom, a już po dwóch–trzech sezonach tworzy jednolitą powierzchnię. Liście w formie błyszczących rozet utrzymują się przez całą zimę i dobrze znoszą przejściową suszę. Runianka jest odporna na miejskie zanieczyszczenia, dlatego sprawdza się także na podwórkach i w cieniu wysokiej zabudowy, gdzie trawa zwykle obumiera.
5. Dąbrówka rozłogowa (Ajuga reptans)
Naturalnie występująca w wilgotnych łąkach Europy dąbrówka dobrze radzi sobie w różnych warunkach, zarówno w miejscach silnie nasłonecznionych, jak i w cieniu pod drzewami. Roślina tworzy niskie, zwarte rozety liściowe, a wiosną i na początku lata wypuszcza pionowe kwiatostany o intensywnie niebieskim kolorze, które stanowią dodatkową ozdobę. Nasiona można wysiewać bezpośrednio do gruntu, najlepiej na spulchnione, lekko wilgotne podłoże. Roślina szybko się ukorzenia, a rozłogi rozpoczynają ekspansję, skutecznie tłumiąc rozwój chwastów. Dzięki wysokiej tolerancji na krótkotrwałe zalanie, dąbrówka sprawdza się również w sąsiedztwie oczek wodnych i rowów melioracyjnych.
6. Czyściec wełnisty (Stachys byzantina)
Pochodząca z regionu Kaukazu bylina wyróżnia się oryginalnym wyglądem – jej liście są grube, pokryte srebrzystym kutnerem i przypominają w dotyku miękką tkaninę. Czyściec świetnie nadaje się na stanowiska suche, słoneczne i piaszczyste, gdzie inne rośliny nie są w stanie przetrwać. Tworzy zwarte, półkoliste kępy o średnicy 30–40 cm, które utrzymują kolor nawet zimą. Nie wymaga nawożenia ani częstego podlewania, a jego wełniste liście odstraszają ślimaki i roślinożerne ssaki. Pielęgnacja ogranicza się do oczyszczenia rośliny z obumarłych fragmentów po deszczowych okresach.
7. Karmnik ościsty (Sagina subulata)
Ta roślina pochodząca z chłodnych rejonów Europy północno-zachodniej może z powodzeniem zastępować mech w ogrodach żwirowych i na skarpach. Jej drobne, igiełkowate liście tworzą poduchowate kępy o wysokości od 3 do 10 cm, które dobrze znoszą nasłonecznienie i delikatne użytkowanie (np. okazjonalne chodzenie). Karmnik szybko się rozrasta – po wysiewie wschodzi w ciągu około dwóch tygodni, a już pod koniec czerwca może zacząć kwitnąć na biało. Dzięki włóknistemu systemowi korzeniowemu stabilizuje glebę nawet na stromych zboczach. Bez problemu wytrzymuje polskie mrozy i nie wymaga okrywania.
Źródło: deccoria.pl
