Spis treści:
- Jak pielęgnować arbuzy na grządce?
- Największe błędy w uprawie arbuzów
- Jak rozpoznać, że arbuz jest dojrzały?
Jak pielęgnować arbuzy na grządce?
Mogłoby się zdawać, że uprawa arbuzów zwyczajnych ( Citrullus lanatus) pod naszą szerokością geograficzną będzie stanowić prawdziwe wyzwanie. W końcu owoce te najlepiej udają się w ciepłym klimacie, gdzie mogą przez długie tygodnie dojrzewać w słońcu. Polskie lato jest krótkie, ale to wcale nie oznacza, że uprawa arbuzów jest u nas skazana na porażkę. Odpowiednia wiedza na temat warunków, w jakich czują się one najlepiej, a także sposobów pielęgnacji, pozwoli nam cieszyć się dużymi, słodkimi i soczystymi owocami z własnego ogrodu.
Jak pielęgnować arbuzy na grządce? Jakie warunki im zapewnić? Poniżej przedstawiamy garść najważniejszych wskazówek.
- Gleba – arbuzy najlepiej rosną w żyznej i bogatej w próchnicę ziemi. Warto uprawiać je w pierwszym roku po oborniku lub w glebie wzbogaconej dodatkiem kompostu. Podłoże może mieć odczyn od lekko kwaśnego do obojętnego, powinno być także stale umiarkowanie wilgotne.
- Stanowisko – te ciepłolubne rośliny kochają pełne słońce, dlatego powinniśmy je uprawiać na grządce, której nic nie zacienia. Stanowisko musi być również zaciszne i osłonięte od wiatru.
- Siew i sadzenie – w naszym klimacie arbuzy uprawia się wyłącznie z rozsady, którą sadzimy w ogrodzie po ustąpieniu przymrozków, najlepiej nie wcześniej niż na przełomie maja i czerwca. Aby ją przygotować, w marcu lub kwietniu nasiona namaczamy, a następnie pojedynczo wysiewamy do doniczek wypełnionych sterylnym podłożem do rozsad na głębokości 2-3 cm. Zwilżamy ziemię wodą i staramy się utrzymywać jej stałą wilgotność aż do momentu sadzenia sadzonek w ogrodzie. Doniczki przetrzymujemy w jasnym pomieszczeniu, w którym panuje temperatura rzędu 20-22°C (w chłodzie nasiona nie wykiełkują). Wschodów możemy oczekiwać po mniej więcej tygodniu. Na przełomie maja i czerwca hartujemy otrzymane sadzonki, przyzwyczajając je do warunków na zewnątrz. Sadzimy w gruncie bez osłon lub w szklarni, zachowując od 80 do 100 cm odstępu między roślinami. Arbuzy, mając dużo miejsca, tworzą większe owoce.
- Podlewanie – kawony, jak nazywane są arbuzy, składają się głównie z wody. Dlatego wymagają systematycznego, lecz umiarkowanego podlewania. Pamiętajmy, że ziemia w miejscu uprawy musi być stale lekko wilgotna, ale nie mokra. Woda powinna wnikać w glebę na głębokość co najmniej 20 cm, dzięki czemu owoce będą soczyste. Wykorzystujmy tylko taką wodę, która ma powyżej 20°C, aby ciepłolubne rośliny nie cierpiały z powodu szoku termicznego.
- Nawożenie – arbuzy uprawiane na grządkach w żyznej glebie nie potrzebują dodatkowego nawożenia. Inaczej musimy postąpić z egzemplarzami w donicach, ponieważ w przypadku uprawy pojemnikowej składniki odżywcze w podłożu szybko się wyczerpują. Warto je dokarmiać gnojówką z pokrzywy rozcieńczoną wodą w stosunku 1:10 lub biohumusem. Takimi odżywkami zasilajmy też te arbuzy, które rosną w ogrodzie, ale w ubogiej glebie. Wybrany nawóz stosujemy raz w tygodniu.
- Ściółkowanie – na podłożu wokół arbuzów warto rozłożyć ściółkę, która zapobiegnie nadmiernemu parowaniu wody z gleby, a także będzie chronić przed utratą ciepła. W tym celu możemy wykorzystać czarną agrowłókninę lub słomę.
- Odchwaszczanie – przez cały sezon wegetacji usuwamy z miejsca uprawy niepożądane chwasty.
- Mrozoodporność – arbuzy nie są odporne na mróz i szkodzą im nawet najmniejsze przymrozki.
- Choroby i szkodniki – rośliny te są często atakowane przez mączniaka prawdziwego i rzekomego oraz szarą pleśń, zwłaszcza w okresach deszczowych.
Największe błędy w uprawie arbuzów
Niestety, wiele osób podczas uprawy arbuzów popełnia błędy, wskutek czego otrzymują rozczarowująco małe i niezbyt słodkie owoce. Zdarza się również, że roślina zrzuca zawiązki lub nie owocuje wcale. Jeśli chcemy uniknąć niepowodzeń, dowiedzmy się, jakie są największe błędy w uprawie arbuzów.
- Siew prosto do gruntu bez osłon – w naszym klimacie arbuzy mogą się udać tylko z rozsady.
- Przedwczesne sadzenie – arbuzy to rośliny ciepłolubne. Jeśli znajdą się na stałym miejscu w momencie, gdy jeszcze zagrażają im przymrozki, najprawdopodobniej nie przetrwają.
- Źle dobrane stanowisko – arbuzy posadzone w półcieniu rosną i się rozkrzewiają, ale rzadko zawiązują owoce. Nawet jeśli do tego dojdzie, nie będą miały szansy odpowiednio dojrzeć.
- Niewłaściwe podlewanie – błędem jest zarówno brak, jak i nadmierne podlewanie arbuzów.
- Moczenie liści – trzeba go unikać, ponieważ sprzyja rozwojowi chorób grzybowych, na które arbuzy są podatne tak samo jak inne warzywa dyniowate.
- Zbyt gęste sadzenie – jeśli kawony nie mają odpowiednio dużo miejsca na wzrost, tworzą małe owoce.
- Za wczesny zbiór – arbuzy możemy zbierać dopiero wtedy, gdy są w pełni dojrzałe, w innym razie będą mało słodkie.
Jak rozpoznać, że arbuz jest dojrzały?
Rozpoznanie, kiedy arbuz w ogrodzie jest dojrzały, wcale nie jest proste. Zbiory owoców odbywają się od sierpnia do września, a dokładny moment ich zerwania musimy ocenić sami. Aby prawidłowo sprawdzić dojrzałość arbuzów, warto skorzystać ze wskazówek doświadczonego ogrodnika, który prowadzi na portalu YouTube kanał Ogród na piasku. Podpowiada on, aby zwrócić uwagę na zakręcony, krótki pęd, rosnący tuż przy owocu. Jeśli jest on całkowicie suchy, możemy założyć, że arbuz jest gotowy do zbioru. Sprawdźmy także, czy skórka jest twarda i matowa, a miejsce styku plonu z podłożem z białego zmieniło kolor na żółty.
Łatwo sprawdzimy, czy arbuz jest dojrzały, opukując go. Jeśli usłyszymy pusty, głuchy odgłos, owoc powinien być już dobry. Kolejną metodą jest próba objęcia kawonu dłońmi i ściśnięcia. Objawem dojrzałości będzie charakterystyczny chrzęst. Gotowe do zbioru owoce wstrzymują dalszy wzrost.
Źródło: deccoria.pl
