Spis treści:
- Sadzenie bylin na wiosnę
- Byliny dla początkujących – najciekawsze gatunki
Sadzenie bylin na wiosnę
Wiosna to idealny czas na sadzenie bylin. Zaleca się, aby sadzić je od początku marca do połowy maja. Najważniejsze jest odpowiednie przygotowanie gleby – warto zadbać o jej przepuszczalność oraz żyzność. Przed sadzeniem należy rozluźnić ziemię piaskiem oraz wzbogacić ją kompostem. Dzięki temu byliny łatwiej zaaklimatyzują się w nowym miejscu, a ich wzrost będzie szybki i zdrowy.
Ważne jest, aby na sadzenie bylin wybierać dni o stabilnej pogodzie – najlepiej, gdy nie pada, a temperatura utrzymuje się powyżej zera. Przy sadzeniu warto również pamiętać o odpowiednim rozmieszczeniu roślin na stanowisku. Przy zbyt gęstym posadzeniu, rośliny będą ze sobą walczyły o warunki środowiskowe, przez co nie osiągną docelowego wzrostu.
W ysokie byliny sadzimy co 60-80 cm, natomiast te średniej wielkości w odległości co 40-50 cm. Dzięki temu rośliny będą miały odpowiedni dostęp do światła, wody i składników mineralnych, co wpłynie na ich piękne kwitnienie i zdrowy wzrost.
Byliny dla początkujących – najciekawsze gatunki
Wśród bylin kwitnących, które doskonale sprawdzą się w ogrodach, wyróżnia się kilka szczególnych gatunków o niewielkich wymaganiach:
- Przywrotnik ostroklapowy
Przywrotnik ostroklapowy, p rzywrotnik miękki (Alchemilla mollis) to roślina o delikatnych, często intensywnie zielonych liściach i subtelnych, drobnych kwiatach w żółtym kolorze, które ukazuja sie od czerwca do sierpnia. Najlepiej rośnie na stanowiskach półcienistych, choć dobrze czuje się również w pełnym słońcu. W naturze porasta żyzne tereny podmokłe, jednak w ogrodzie przyzwyczai się do każdego rodzaju podłoża. Roślina wymaga podlewania jedynie w okresach suszy. Po kwitnieniu zaleca się usuwanie przekwitłych kwiatostanów, co stymuluje ponowne kwitnienie i utrzymanie estetycznego wyglądu rośliny.
Przywrotnik ostroklapowy dzięki swoim małym wymaganiom może być zastosowany w różnych miejscach, przy ścieżkach, na rabatach, na brzegach rabat, a także do zadarniania miejsc z mniejszym dostępem słońca.
- Pysznogłówka (bergamotka)
Pysznogłówka to gatunek, ceniony za swoje efektowne, kolorowe kwiatostany na płożących się i owłosionych pędach. Roślina ta najlepiej czuje się na stanowiskach słonecznych lub półcienistych, osłoniętych od wiatru. Gleba dla pysznogłówki powinna być dobrze zdrenowana i próchnicza o odczynie obojętnym.
Podlewanie 2-3 razy w tygodniu zapewni roślinie optymalne warunki wzrostu. Ważne, aby r egularnie usuwać przekwitnięte kwiatostany. Roślina nie produkuje wtedy nasion, co stymuluje ją do dalszego kwitnienia. Jednak po zakończonym sezonie kępę bergamotki należy ściąć przy samej ziemi.
- Rudbekia
Rudbekia to bylina o efektownych kwiatach, najczęściej w kolorze żółtym lub żółto-pomarańczowym, które mogą zdobić ogród nawet do października. Roślina doskonale radzi sobie na stanowiskach słonecznych oraz w półcieniu. Gleba powinna być umiarkowanie wilgotna, przepuszczalna i bogata w składniki odżywcze.
Rudbekia dobrze rośnie, gdy ma stały poziom wilgotności gleby, dlatego dobrze jest kontrolować podłoże i podlewać je średnio 2-3 razy w tygodniu. Usuwanie przekwitłych kwiatostanów pobudza roślinę do ponownego kwitnienia.
- Jeżówka
Jeżówka to bylina o kolorowych kwiatach z podłużnymi płatkami, która jest ceniona zarówno w ogrodach, jak i w lecznictwie naturalnym. Preferuje stanowiska słoneczne oraz gleby przepuszczalne o umiarkowanej wilgotności. Jest niezwykle odporną rośliną, a pielęgnacja nie jest skomplikowana – nie wymaga regularnego podlewania (jedynie w okresach suszy) oraz nawożenia. Jednak warto usuwać przekwitłe kwiatostany, co pozwala roślinie skupić energię na wzroście i produkcji nowych pąków.
- Kocimiętka
Kocimiętka ma charakterystyczny, aromatycznym zapach, dzięki czemu jest ceniona zarówno przez ogrodników, jak i koty domowe. Roślina wyróżnia się rozrośniętymi łodygami, na których osadzone są szarozielone liście. W lipcu kocimiętka rozwija stożkowate kwiatostany, złożone z białych, fioletowych, liliowych lub niebieskich kwiatów, które utrzymują się do października.
Bylina ta najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych lub w lekkim półcieniu, na glebie lekkiej, piaszczystej i przepuszczalnej. Takie warunki sprawią, że będzie jeszcze bardziej aromatyczna. Należy ją podlewać 2-3 razy w tygodniu i warto dodać, że roślina ta nie wymaga nawożenia. Jak w przypadku większości bylin, przycinanie po kwitnieniu pobudza roślinę do ponownego kwitnienia i utrzymania zwartego pokroju.
- Szałwia omszona
Szałwia omszona to mocno rozgałęziona roślina o szarozielonych, owłosionych łodygach i liściach o podłużnie owalnym kształcie i silnym zapachu. Drobne kwiaty byliny są zebrane w nibyokółki i mają barwę fioletowoniebieską. Szałwia omszona naj lepiej rośnie w pełnym słońcu. Jej gleba powinna być dobrze zdrenowana i przepuszczalna. Roślina jest mało wymagająca – nie wymaga częstego podlewania i nawożenia. Należy jedynie pamiętać o usuwaniu przekwitniętych kwiatostanów.
- Floks wiechowaty
Floks wiechowaty (Phlox paniculata) to efektowna bylina, na której łodydze rozwija się grono złożone z zaokrąglonych kwiatów o intensywnych barwach – od białego, przez różowy i czerwony, aż po fioletowy i niebieski. Roślina najlepiej rozwija się na stanowiskach słonecznych. Jej gleba powinna być żyzna, dobrze zdrenowana i lekko kwaśna.
Pielęgnacja floksa obejmuje umiarkowane, ale regularne podlewanie (nawet codziennie, szczególnie w okresach suszy), dlatego dobrze jest posadzić go obok innych roślin lubiących wilgoć. Raz w sezonie warto wzbogacić jego podłoże w nawozy organiczne. Po kwitnieniu należy usuwać przekwitłe kwiatostany, aby roślina mogła skoncentrować energię na wzroście nowych pąków.
- Krwawnica pospolita (achillea)
Krwawnica pospolita to bylina o wysokiej odporności i niskich wymaganiach zarówno względem stanowiska, jak i gleby. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych lub lekko zacienionych. Jej gleba powinna być przepuszczalna, umiarkowanie żyzna i wilgotna. Pielęgnacja krwawnicy ogranicza się do podlewania ok. 3 razy w tygodniu i usuwania przekwitłych kwiatostanów, co przedłuża okres kwitnienia. Roślina nie wymaga dodatkowego nawożenia.
- Liliowce
Liliowce to długowieczne byliny, które tworzą charakterystyczne kępy złożone z wielu łodyg, długich lancetowatych liści oraz dużych kwiatów zgrupowanych po kilka na jednym pędzie. Ich t ypowa kolorystyka to połączenie żółci z pomarańczą. Byliny te potrzebują dobrze przepuszczalnej, żyznej i wilgotnej gleby o pH w granicach 5,5-6,6. Roślina p referuje stanowiska słoneczne.
W okresie wzrostu pędów ziemia powinna być stale lekko wilgotna. Dlatego w zależności od warunków atmosferycznych, należy je podlewać ok. 3 razy na tydzień. Natomiast dojrzałe rośliny w ciągu lata wymagają podlewania jedynie w okresach długotrwałej suszy. Liliowce nie wymagają regularnego nawożenia, wystarczy raz do roku wzbogacić glebę o nawóz organiczny, np. kompost.
Źródło: Deccoria.pl
