Spis treści:
- Byliny wieloletnie zimujące w ogrodzie
- Jakich bylin nie trzeba wykopywać na zimę?
Byliny wieloletnie zimujące w ogrodzie
Byliny to rośliny zielne, które żyją dłużej niż dwa lata. Mają niezdrewniałe części nadziemne i zazwyczaj wiele razy wydają nasiona czy zarodniki. Razem z krzewami, krzewinkami i drzewami nazywane są roślinami wieloletnimi. Najczęściej byliny wieloletnie wytwarzają oryginalne liście czy piękne kwiaty, w związku z czym cieszą się ogromną popularnością jako ozdoby ogrodów.
Niektóre z nich wymagają jednak włożenia wysiłku w utrzymanie ich w dobrej formie, podczas gdy inne nie są szczególnie wymagające. W niektórych przypadkach nie potrzebują nawet przesadzania przez wiele lat – oznacza to, że zimują w gruncie. Cechują się zatem dużą wytrzymałością. Warto jednak dodatkowo okryć powierzchnię wokół nich korą, słomą, stroiszem czy suchymi liśćmi lub usypać wokół podstawy każdej rośliny kopczyk. Zapewni to im dodatkową ochronę przed mrozem, co ma szczególne znaczenie w przypadku młodych sadzonek.
Jakich bylin nie trzeba wykopywać na zimę?
Niektóre byliny nie są odporne na mróz i wymagają wykopania na zimę, by mogły ją przetrwać. Takiego działania potrzebują między innymi zawilce, dalie czy mieczyki. Wiele roślin poradzi sobie jednak w niesprzyjających, zimowych warunkach. Jakie byliny przetrwają zimę w ogrodzie?
- Aster alpejski (Aster alpinus) – roślina z rodziny astrowatych, osiągająca około 30-50 cm wysokości. Astry kwitną w maju i czerwcu, a jeśli warunki są sprzyjające, mogą powtórzyć kwitnienie również jesienią. Są wapieniolubne i ciepłolubne. Lubią słoneczne stanowiska i przepuszczalne gleby. Astry alpejskie są w pełni mrozoodporne i wytrzymują nawet spadki temperatur do -40 stopni Celsjusza.
- Baptysja błękitna (Baptisia autralis) – długowieczna bylina z rodziny bobowatych, dorastająca nawet do 150 cm wysokości. Od maja do lipca roślina wytwarza efektowne, motylkowate kwiaty, które są miododajne. Dobrze znosi zarówno mróz, jak i suszę.
- Czyściec wełnisty (Stachys byzantina) – roślina, która świetnie wypełnia wolne przestrzenie na rabatach. Należy do rodziny jasnotowatych i dorasta do około 50-70 cm wysokości. Wytwarza duże liście, pokryte srebrzysto-białym kutnerem. Czyściec wełnisty wytrzymuje spadki temperatury nawet do -28 stopni Celsjusza.
- Dzwonek karpacki (Campanula carpatica) – bylina należąca do rodziny dzwonkowatych, która dorasta do 40 cm wysokości. Wyróżnia się dużymi, dzwonkowatymi kwiatami, które mogą mieć kolor biały, fioletowy lub niebieski. Lubi słoneczne stanowiska o przepuszczalnym, dość wilgotnym podłożu. Dzwonek karpacki jest rośliną mrozoodporną – wytrzyma spadki temperatury nawet do -40 stopni Celsjusza.
- Funkia (Hosta) – funkie rosną wolno, tworząc mięsiste, grube kłącza i białe lub liliowe kwiaty w kształcie dzwonu. Należą do rodziny szparagowatych i wyróżniają się ozdobnymi, dużymi liśćmi, przeważnie pokrytymi ornamentem. Funkia wytrzyma w bardzo niskiej temperaturze – nawet do -34 stopni Celsjusza. Jest więc idealną byliną wieloletnią do ogrodu. Warto wybrać dla niej miejsce półcieniste lub cieniste.
- Kocimiętka Faassena (Nepeta x faassenii) – to bylina z rodziny jasnotowatych, wytwarzająca lawendowe kwiaty, zebrane w obfite kłosy. Kwitną one od czerwca do października. Silny, przyjemny zapach rośliny podobno odstrasza owady, a przyciąga koty. Przed zimą warto ją okryć ściółką, choć potrafi wytrzymać temperatury do -28 stopni Celsjusza.
- Krwawnik pospolity (Achillea millefolium) – bylina z rodziny astrowatych, od czerwca do października wytwarzająca kwiaty, zebrane w płaskie baldachogrona. Krwawnik pospolity dorasta do około 80 cm wysokości. Wytwarza liczne, przyziemne rozety liści, z których wyrastają łodygi kwiatostanowe. Roślina wytrzymuje spadki temperatur nawet do -45 stopni Celsjusza.
- Przetacznik kłosowy (Veronica spicata) – roślina z rodziny babkowatych, dorastająca do 50 cm wysokości i wyróżniająca się wyjątkową odpornością na mróz. Przetacznik kłosowy zniesie spadki temperatur nawet do -40 stopni Celsjusza. Od maja do sierpnia wytwarza imponujące kwiaty, tworzące na szczytach pędów gęste grona. Kwiaty mają kolor fioletowawy lub niebiesko-błękitny. Warto zapewnić roślinie przepuszczalną, próchniczą glebę i miejsce z dostępem do słońca (choć przetacznik kłosowy poradzi sobie też w półcieniu).
- Smagliczka skalna (Aurinia saxatilis) – roślina z rodziny kapustowatych, cechująca się odpornością zarówno na niskie temperatury (wytrzyma nawet temperaturę do -23 stopni Celsjusza), jak i na suszę. W okresie kwitnienia smagliczka skalna dorasta do 30 cm wysokości, tworząc kępki. Wyróżnia się licznymi, żółtymi kwiatami, które zebrane są w baldachogrona na górnej części łodygi i które kwitną w kwietniu oraz maju.
Źródło: deccoria.pl
