Spis treści:
- Dlaczego ogórki wymagają ściółkowania?
- Czym najlepiej ściółkować ogórki? Przegląd opcji
- Kiedy ściółkować, jak często wymieniać ściółkę w ogórkach?
Dlaczego ogórki wymagają ściółkowania?
Ogórki mają płytki system korzeniowy, który jest szczególnie narażony na przesuszenie i wahania temperatur. Brak odpowiedniej osłony gleby może skutkować stresem wodnym, osłabieniem roślin, a nawet zwiększoną podatnością na choroby.
Ściółkowanie pomaga im zapobiegać, ale nie tylko, bo równocześnie niesie ze sobą wiele korzyści:
- utrzymanie wilgotności gleby – ściółka ogranicza parowanie wody, co zmniejsza częstotliwość podlewania,
- stabilizacja temperatury podłoża – ochrona przed przegrzaniem w upalne dni oraz wychłodzeniem w nocy,
- redukcja zachwaszczenia – ściółka ogranicza dostęp światła do nasion chwastów, utrudniając ich kiełkowanie,
- poprawa struktury gleby – zwłaszcza przy użyciu ściółek organicznych, które z czasem się rozkładają, wzbogacając glebę w próchnicę,
- ochrona przed chorobami i szkodnikami – warstwa ściółki może ograniczać rozprzestrzenianie się patogenów z gleby na liście oraz tworzyć barierę dla niektórych szkodników.
Czym najlepiej ściółkować ogórki? Przegląd opcji
W praktyce ogrodniczej stosuje się zarówno ściółki naturalne (organiczne), jak i sztuczne (syntetyczne lub mineralne). Każda z nich ma swoje właściwości i zastosowanie.
1. Świeżo skoszona trawa
To jedna z najłatwiej dostępnych opcji. P rzed użyciem powinna przeschnąć na słońcu przez kilka dni – dzięki temu zredukowane zostanie ryzyko przeniesienia szkodników oraz zbyt szybkiego rozkładu, który może pobierać z gleby azot.
Najlepiej sprawdza się trawa z roślin bogatych w składniki odżywcze, takich jak koniczyna czy pokrzywa.
2. Liście drzew
Sucha warstwa liści dobrze sprawdza się w gorące dni – tworzy chłodniejsze środowisko wokół systemu korzeniowego. Należy jednak unikać ich stosowania w porze deszczowej, ponieważ mogą zacząć się rozkładać w sposób sprzyjający rozwojowi grzybów i pleśni.
3. Trociny i zrębki
Dobrze przekompostowane trociny są wartościową ściółką, ale należy unikać świeżych, które mogą powodować niedobory azotu w glebie. Zrębki sprawdzają się najlepiej w cieplejszych miesiącach – ograniczają odparowywanie wody, a ich powolny rozkład stabilizuje glebę przez dłuższy czas.
4. Kompost
To nie tylko ściółka, ale i pełnowartościowy nawóz. Bogaty w mikroorganizmy kompost poprawia strukturę gleby i dostarcza roślinom łatwo przyswajalnych składników. Szczególnie dobrze działa w chłodniejsze, wilgotne dni – jego naturalne ciepło ogrzewa strefę korzeniową.
5. Syntetyczne materiały osłonowe (folie, agrowłóknina, geowłóknina)
Ściółki syntetyczne, takie jak czarna folia czy włókniny ogrodnicze, skutecznie eliminują chwasty i ograniczają utratę wilgoci. Stanowią również barierę dla szkodników glebowych. Należy jednak pamiętać o właściwej cyrkulacji powietrza i wilgotności – niektóre materiały mogą nadmiernie nagrzewać glebę.
6. Materiały sypkie (żwir, keramzyt, grys)
Choć rzadziej stosowane w uprawie ogórków, mogą być pomocne w miejscach o silnym nasłonecznieniu lub tam, gdzie zależy nam na estetyce i trwałości ściółki. Nie poprawiają struktury gleby, ale skutecznie zapobiegają erozji i zachwaszczeniu.
Kiedy ściółkować, jak często wymieniać ściółkę w ogórkach?
Warto pamiętać, że rodzaj ściółki można zmieniać co sezon. Taka rotacja ogranicza ryzyko akumulacji patogenów i szkodników, które mogłyby przezimować w materiale organicznym.
Częstotliwość wymiany zależy od rodzaju ściółki oraz warunków pogodowych. Ogólna zasada jest następująca:
- ściółki organiczne należy uzupełniać lub wymieniać co sezon. Przeważnie po zakończeniu zbiorów warto je całkowicie usunąć, aby zapobiec przezimowaniu szkodników i patogenów,
- ściółki syntetyczne mogą posłużyć kilka sezonów, ale warto je regularnie kontrolować pod kątem uszkodzeń i zabrudzeń,
- kompost można dodawać co kilka tygodni jako warstwę zasilającą – zwłaszcza w sezonie intensywnego wzrostu.
Optymalnym momentem na ściółkowanie jest wczesna wiosna, tuż po posadzeniu rozsady lub – w przypadku siewu bezpośredniego – po wytworzeniu przez roślinę co najmniej trzeciego liścia. Gleba powinna być już dobrze nagrzana i wilgotna.
Źródło: deccoria.pl
