Spis treści:
- Jak pielęgnować jeżynę bezkolcową, żeby obficie owocowała?
- Dlaczego owoce jeżyny są kwaśne?
Jak pielęgnować jeżynę bezkolcową, żeby obficie owocowała?
Podstawą skutecznej uprawy jeżyny bezkolcowej jest odpowiedni dobór stanowiska już na etapie planowania nasadzeń, najlepiej na początku marca. Miejsce powinno być w pełni nasłonecznione i osłonięte od silnych, północnych wiatrów, a jednocześnie odporne na zaleganie wody. Gleba musi być przepuszczalna, żyzna i lekko kwaśna (najlepiej o pH 6,0–6,5). Przed posadzeniem rośliny podłoże przekopuje się na głębokość około 30 cm i wzbogaca kompostem lub przekompostowanym obornikiem. W przypadku ciężkich, gliniastych gleb warto domieszać piasek dla poprawy drenażu. Sadzonki należy rozmieścić co 1,8–2 metry, najlepiej przy konstrukcji z trzema poziomami drutów, które posłużą jako podparcie dla pędów prowadzonych w formie wachlarza.
Wiosną i wczesnym latem jeżyna rozwija nowe, silne pędy, które odpowiadają za przyszłoroczne owocowanie. W tym czasie, od maja do końca czerwca, należy kontrolować ich wzrost i formować je przez przyginanie lub przycinanie na wysokości około 120 cm. Taki zabieg zwiększa rozkrzewienie i liczbę potencjalnych owoców. W okresach suchych zaleca się dostarczanie około 25–30 mm wody tygodniowo (ok. 3–4 litry dziennie na m² uprawy). W kwietniu stosuje się nawożenie azotowe w ilości około 30 g na m², a w połowie czerwca przechodzi się na nawozy z dominacją fosforu i potasu, które sprzyjają zawiązywaniu kwiatów i poprawiają jakość owoców.
Gdy owoce zostaną już zebrane – najczęściej w drugiej połowie sierpnia – przeprowadza się cięcie sanitarne. Wszystkie dwuletnie pędy, które już owocowały, należy usunąć tuż przy ziemi, ponieważ nie wydadzą kolejnego plonu, a pozostawione zwiększają ryzyko chorób. Spośród tegorocznych przyrostów wybiera się 6–8 najmocniejszych i przymocowuje je do drutów w układzie poziomym. Pozostałe odrosty wycina się na poziomie gruntu. We wrześniu warto dostarczyć uprawie 40 g siarczanu potasu i 25 g superfosfatu na m², co wzmacnia drewnienie tkanek i przygotowuje krzew do zimy.
Dlaczego owoce jeżyny są kwaśne?
Smak jeżyn zależy przede wszystkim od ilości światła i warunków cieplnych w trakcie dojrzewania. Owoce rozwijające się w miejscach o pełnym nasłonecznieniu (przez co najmniej osiem godzin dziennie) mają wyraźnie wyższy poziom cukrów prostych. Jeżeli roślina rośnie w cieniu lub w rejonie o częstych zachmurzeniach i wysokiej wilgotności, procesy związane z fotosyntezą ulegają spowolnieniu, a w miąższu pozostają wysokie stężenia kwasów organicznych.
Kolejnym błędem, który obniża jakość owoców, jest przedwczesny zbiór. Jagody o błyszczącej, intensywnie czarnej barwie sprawiają wrażenie dojrzałych, ale często brakuje im jeszcze kilkudziesięciu godzin, by osiągnęły szczyt zawartości cukru. Najsłodsze owoce mają delikatny połysk, są lekko miękkie w dotyku i łatwo odrywają się od szypułki. Proces konwersji skrobi w glukozę i fruktozę przebiega w końcowej fazie dojrzewania i nie jest kontynuowany po zbiorze, ponieważ – inaczej niż np. w przypadku pomidora – jeżyna nie dojrzewa poza krzewem. Zrywanie owoców przed osiągnięciem pełnej dojrzałości skutkuje więc trwałą kwaśnością, którą trudno zneutralizować nawet w przetworach.
Nie bez znaczenia pozostaje także sposób nawożenia i nawadniania krzewów. Przenawożenie azotem, szczególnie wczesną wiosną, sprzyja bujnej wegetacji liści, ale ogranicza energię kierowaną na rozwój owoców. Równie szkodliwy okazuje się niedobór potasu, który odpowiada za transport cukrów i wpływa na jędrność miąższu. Gdy dodatkowo występują gwałtowne zmiany wilgotności gleby, rośliny przestają funkcjonować prawidłowo, a owoce stają się wodniste i mniej aromatyczne. Aby poprawić jakość plonów, zaleca się systematyczne uzupełnianie ściółki, stosowanie nawadniania kropelkowego oraz wykonywanie analizy gleby, która pozwoli dobrać precyzyjne dawki żelaza, magnezu i innych mikroelementów wpływających na równowagę metaboliczną krzewu.
Źródło: deccoria.pl
