Spis treści:
- Stokrotki – kwiaty Henryka VIII
- Ciekawe odmiany stokrotek
- Uprawa stokrotek w ogrodzie
- Uprawa stokrotek w donicach
Stokrotki – kwiaty Henryka VIII
Choć współcześnie stokrotki kojarzą się głównie z sielskim obrazem łąki lub dekoracją wiosennego trawnika, ich historia sięga znacznie głębiej. W wielu kulturach te niewielkie, najczęściej biało-różowe, kwiaty były cenione nie tylko za urodę, ale przede wszystkim za właściwości lecznicze. W ogrodach starożytnych Egipcjan rosły jako zioła świątynne, a w średniowiecznej Europie uchodziły za skuteczny środek na dolegliwości trawienne, infekcje i bóle mięśniowe. Właśnie z tego względu stokrotki znalazły się również w jadłospisie angielskiego króla Henryka VIII, który – według przekazów – regularnie je spożywał, by łagodzić objawy dny moczanowej i problemów żołądkowych.
Ziele stokrotki ceniono również za łagodzące działanie na układ oddechowy i właściwości wykrztuśne, co czyniło ją popularnym środkiem przy leczeniu kaszlu i infekcji górnych dróg oddechowych. W dawnych zielnikach wspominano o jej zastosowaniu przy obrzękach, bólach stawów, a także jako środku wspomagającym gojenie ran i siniaków. Wierzono, że regularne picie naparu ze stokrotki poprawia pracę wątroby i nerek, a świeże płatki stosowano także zewnętrznie przy stanach zapalnych skóry. W domowych apteczkach znajdowała się obok rumianku i krwawnika, a jej powszechna dostępność sprawiała, że przez wieki była rośliną pierwszego wyboru w leczeniu codziennych dolegliwości.
Ciekawe odmiany stokrotek
Współczesna hodowla ogrodnicza znacząco rozszerzyła paletę odmian stokrotek dostępnych dla amatorów i profesjonalistów. Obok klasycznych form dziko rosnących, coraz większą popularność zdobywają selekcjonowane odmiany o dekoracyjnych, pełnych kwiatostanach, które wyróżniają się nie tylko bardziej zwartym pokrojem, ale i intensywniejszymi barwami. Charakterystyczne dla nich są gęste, kuliste koszyczki przypominające miniaturowe pompony – często utrzymane w czystej bieli, nasyconej czerwieni lub odcieniach różu. Tego typu odmiany dorastają zazwyczaj do 15–20 cm wysokości i sprawdzają się zarówno na klasycznych rabatach, jak i w kompozycjach z innymi niskimi roślinami ozdobnymi.
Do najbardziej rozpoznawalnych należy 'Pomponette' – odmiana ceniona za gęste, wielobarwne kwiatostany, które pojawiają się już wczesną wiosną i utrzymują się przez wiele tygodni. Jej kompaktowy pokrój sprawia, że świetnie sprawdza się także w uprawie pojemnikowej. Z kolei 'Ruby Red' przyciąga wzrok intensywnie czerwonym kolorem oraz nietypową strukturą płatków – cienkich i sztywnych, przypominających igiełki. Na uwagę zasługuje też stokrotka afrykańska – botanicznie odmienna, ale należąca do tej samej rodziny astrowatych. Jej silny wzrost, regularny kształt kwiatów oraz egzotyczna kolorystyka – od fioletu po pomarańcz – sprawiają, że coraz częściej gości na tarasach i balkonach, zwłaszcza w cieplejszych rejonach kraju.
Uprawa stokrotek w ogrodzie
Stokrotki należą do roślin łatwych w uprawie, jednak niezbędne jest spełnienie kilku warunków, by uzyskać trwały efekt dekoracyjny. Najlepiej czują się w glebie przepuszczalnej, umiarkowanie wilgotnej, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego – optymalnie w zakresie pH 6,0–7,0. Poradzą sobie zarówno w podłożu piaszczystym, jak i lekko gliniastym, o ile nie dochodzi do zalegania wody w strefie korzeniowej. W sprzyjających warunkach stokrotki łatwo się rozsiewają i po kilku sezonach mogą tworzyć naturalistyczne kępy, szczególnie jeśli nie usuwa się regularnie ich przekwitłych kwiatów.
Nawadnianie należy dostosować do warunków atmosferycznych – podczas okresów bezdeszczowych i upałów rośliny wymagają podlewania co najmniej dwa-trzy razy w tygodniu. Wiosną, gdy gleba zatrzymuje więcej wilgoci, podlewanie może być rzadsze. Kluczowe znaczenie ma także systematyczne usuwanie przekwitłych koszyczków – zabieg ten nie tylko poprawia wygląd rabaty, ale również pobudza rośliny do dalszego kwitnienia i ogranicza samosiew. Aby wzmocnić stokrotki na początku sezonu, warto zastosować nawóz wieloskładnikowy – pierwszą dawkę podaje się wczesną wiosną, kolejne co 3–4 tygodnie aż do końca lata.
Rozsady można bezpiecznie sadzić do gruntu w drugiej połowie kwietnia, gdy ustępuje zagrożenie przymrozkami. Nasiona wysiewa się później – zazwyczaj dopiero w czerwcu, ponieważ do kiełkowania potrzebna jest wysoka temperatura, około 20–21°C. Warto pamiętać, że młode siewki nie radzą sobie dobrze w konkurencji z chwastami, dlatego wskazane jest staranne odchwaszczanie stanowiska do momentu pełnego ukorzenienia się roślin. Dobrze prowadzona uprawa nie wymaga nadmiernej troski – jeśli gleba jest umiarkowanie żyzna, a stanowisko dobrze dobrane, stokrotki potrafią kwitnąć aż do późnej jesieni.
Uprawa stokrotek w donicach
Niektóre odmiany stokrotek zostały wyhodowane specjalnie z myślą o uprawie w pojemnikach – świetnie znoszą ograniczoną przestrzeń korzeniową, dobrze się rozkrzewiają i długo kwitną. Do najczęściej polecanych należą Bellis perennis 'Pomponette', tworząca zwarte, kuliste kwiatostany w intensywnych kolorach, oraz 'Tasso', której kwiaty są drobniejsze, ale niezwykle gęste i efektowne. W pojemnikach znakomicie sprawdza się również 'Habanera', szczególnie dzięki długim, promienistym płatkom i kontrastowym barwom – od głębokiej czerwieni po kremową biel. Aby rośliny prawidłowo rosły, należy zapewnić im dobrze przepuszczalne podłoże – najlepiej mieszankę dla roślin kwitnących z dodatkiem perlitu lub drobnego żwiru, który zapobiega zastojom wody.
Podłoże w donicach nagrzewa się i wysycha znacznie szybciej niż w gruncie, dlatego podlewanie powinno być regularne – zwłaszcza podczas suchej, słonecznej pogody. W ciepłe dni, gdy temperatura przekracza 20°C, konieczne jest nawadnianie co najmniej dwa-trzy razy w tygodniu, a w upały nawet codziennie. Warto pamiętać, że nadmiar wody jest równie szkodliwy jak jej brak – dlatego każda donica musi mieć odpływ, a na jej dnie warto umieścić warstwę drenażową. Dobrze dobrane stanowisko, najlepiej słoneczne lub lekko ocienione, pozwala uzyskać maksymalną liczbę kwiatów, ale trzeba unikać zarówno głębokiego cienia, jak i palącego południowego słońca, które może uszkadzać delikatne płatki.
W przypadku uprawy balkonowej konieczne jest także regularne nawożenie – szczególnie jeśli zależy nam na długim i intensywnym kwitnieniu. Rośliny najlepiej reagują na uniwersalne nawozy mineralne o zbilansowanym składzie, aplikowane co trzy-cztery tygodnie od marca do sierpnia. Można też sięgnąć po nawozy o długim działaniu, które wymagają tylko jednej aplikacji na sezon. Niezależnie od rodzaju nawożenia, warto pamiętać o usuwaniu przekwitłych kwiatów, co wydłuża cykl kwitnienia. Gdy nadchodzą chłodne jesienne dni, a stokrotki nadal kwitną, warto przenieść pojemniki w osłonięte miejsce – w łagodnym mikroklimacie miejskiego balkonu potrafią zachować świeżość nawet do pierwszych przymrozków.
Źródło: deccoria.pl
