Spis treści:
- Wawrzyn szlachetny – charakterystyka wiecznie zielonego krzewu
- Jak uprawiać liście laurowe? Najważniejsze zasady
- Cięcie i suszenie liści laurowych
- Jakie właściwości mają liście laurowe?
- Laur w doniczce – nie tylko przyprawa
Wawrzyn szlachetny – charakterystyka wiecznie zielonego krzewu
Zacznijmy od podstaw. Wawrzyn szlachetny (Laurus nobilis) to wiecznie zielony krzew (lub niewielkie drzewko), który w naturalnych warunkach śródziemnomorskich może osiągać nawet 10 metrów wysokości. W polskim klimacie – uprawiany doniczkowo – zwykle ogranicza się do bardziej kompaktowych rozmiarów: 100–150 cm. I całe szczęście, bo trudno byłoby zmieścić grecki mit w salonie.
Jego największym atutem są sztywne, lancetowate liście o długości do 10 cm – ciemnozielone, lśniące i pełne aromatycznych olejków eterycznych. Po roztarciu emanują zapachem, który zna każdy, kto choć raz gotował bigos lub rosół.
Jak uprawiać liście laurowe? Najważniejsze zasady
Zacznijmy od podstawowej kwestii – wawrzyn nie jest rośliną wymagającą, ale nie lubi wilgotnego podłoża na stałe ani zacienionych kątków.
Oto lista najważniejszych zasad uprawy:
- Stanowisko - jasne, słoneczne lub lekko zacienione, tylko uwaga na przeciągi – laur lubi stabilność.
- Podłoże - żyzna, lekka, dobrze przepuszczalna ziemia. Idealnie, jeśli pH gleby wynosi między 6,5 a 7,5. Można dodać garść dolomitu – na odkwaszenie.
- donica - wawrzyn czuje się najlepiej w nieco przyciasnej doniczce. Dno wyłóż warstwą drenażu (keramzyt, perlit).
- Podlewanie - umiarkowane. Lepiej przesuszyć niż zalać – laur nie znosi nadmiaru wody. Zimą podlewamy oszczędnie, by roślina mogła odpocząć.
- Zimowanie - od listopada do marca wawrzyn przechodzi w tryb spoczynku. Przenieś go do jasnego, chłodnego pomieszczenia (5–10°C). W ciepłym mieszkaniu zacznie się buntować – zrzucać liście.
Cięcie i suszenie liści laurowych
Laur lubi przycinanie – nie tylko poprawia jego wygląd, ale też stymuluje rozwój młodych pędów i pozwala regularnie pozyskiwać świeże liście do kuchni.
- Kiedy przycinać? Najlepiej wczesną wiosną (marzec–kwiecień) i ewentualnie ponownie na początku lata (czerwiec–lipiec). Pamiętaj: częściej i delikatnie – zamiast jednego, dramatycznego cięcia.
- Jak suszyć liście? Zebrane liście rozłóż cienką warstwą na papierze lub sitku w przewiewnym miejscu, z dala od słońca. Możesz też użyć suszarki do ziół. Gotowe? Schowaj je do szczelnego słoiczka.
Jakie właściwości mają liście laurowe?
Zaskakująco dużo. Ten niepozorny listek to mała, zielona apteczka. Liście laurowe zawierają olejek eteryczny (z cyneolem i eugenolem), flawonoidy, garbniki i terpeny. Działają:
- przeciwzapalnie i antybakteryjnie (polecane przy infekcjach i kaszlu),
- wspomagają trawienie (idealne po świątecznej uczcie),
- pomagają w reumatyzmie (maści i kąpiele z dodatkiem lauru),
- odstraszają mole i inne kuchenne szkodniki – wkładaj je do słoików z przyprawami i grzybami.
Jeśli twój wawrzyn już się zadomowił i wypuszcza nowe pędy, warto pokusić się o jego rozmnożenie. Najlepszy moment? Sierpień i wrzesień.
Odetnij 8–10 cm fragmentu półzdrewniałego pędu, zanurz podstawę w ukorzeniaczu i wsadź do przepuszczalnej ziemi. Przykryj mini szklarnią (np. plastikową butelką), postaw w jasnym miejscu i czekaj. Ukorzenianie może potrwać 2–3 miesiące.
Laur w doniczce – nie tylko przyprawa
Drzewko laurowe potrafi być elegancką dekoracją – szczególnie jeśli go przytniesz w kształt kuli, stożka lub bonsai. Ustawione przy wejściu do domu dodaje śródziemnomorskiego szyku. Na tarasie dobrze czuje się z lawendą, rozmarynem czy bugenwillą – razem tworzą zgrany zespół ziołowych gwiazd.
A jeśli jeszcze chcesz spróbować czegoś ciekawego – pokuś się o zasadzenie odmiany ‘Aurea’, której liście mają złocisty odcień.
Źródło: deccoria.pl
