Spis treści:
- Borówka bagienna – pijanica w ogrodzie
- Uprawa borówki bagiennej
- Jakie właściwości ma borówka bagienna?
Borówka bagienna – pijanica w ogrodzie
Borówka bagienna (Vaccinium uliginosum) to gatunek krzewinki z rodziny wrzosowatych, który nazywany jest również łochynią czy… pijanicą. W środowisku naturalnym występuje w regionach o klimacie chłodnym i umiarkowanym na całej półkuli północnej. Jest szeroko rozprzestrzeniony w Europie, Azji i Ameryce Północnej, występuje też na małych wysokościach w Arktyce. Rośnie na torfowiskach, wrzosowiskach czy bagnach (stąd i nazwa), ale nie jest zbyt często zbierana.
Borówka bagienna jest podobna do borówki czarnej, ale różni się od niej tym, że jej wysokość nie przekracza jeden metr. Posiada zaokrąglone, całobrzegie liście, których krawędzie są lekko podwinięte. Mają około 3 cm długości, a ich szerokość nie przekracza 2,5 cm. Z wierzchu są ciemnozielone, a pod spodem jasnozielone. Borówka bagienna kwitnie od maja do czerwca. Wtedy tworzy bladoróżowe kwiaty złożone z pięciu płatków i zebrane w grona na końcach gałązek. Owoce borówki bagiennej mają średnicę 5-8 mm. Są ciemnoniebieskie, pokryte woskowym nalotem, o jasnym miąższu i kwaśnym smaku. Dojrzewają późnym latem.
Uprawa borówki bagiennej
Uprawa borówki bagiennej nie jest szczególnie trudna. Nie można jednak zapomnieć o tym, że krzew ten potrzebuje dość specyficznych warunków. Aby jego uprawa się udała, warto poznać jej podstawowe wymagania pielęgnacyjne. O czym trzeba pamiętać?
- Sadzenie
Sadzenie borówki bagiennej można przeprowadzić wiosną lub jesienią. Zdaniem doświadczonych ogrodników najlepiej to zrobić w okresie wiosennym, aby młode rośliny miały wystarczająco dużo czasu na przystosowanie się do nowego miejsca przed nadejściem zimy. Jeśli jednak sadzimy borówki jesienią, należy to robić z dużą ostrożnością, aby uniknąć ryzyka przemarznięcia młodych sadzonek. Zanim przystąpimy do czynności, należy przygotować odpowiednie dołki – powinny one mieć szerokość 60-80 cm i głębokość ponad 40 cm. Na dno dołka warto wsypać mieszankę kwaśnego torfu i trocin. Warto też wiedzieć, że borówkę bagienną można uprawiać w donicach.
- Stanowisko
W przypadku borówki bagiennej należy znaleźć odpowiednie miejsce do uprawy. Krzew ten preferuje stanowiska nieco zacienione lub słoneczne, ale nie narażone na bezpośrednie promienie. Aby zapewnić borówce warunki chociaż trochę podobne do tych naturalnych, pod jej uprawę najlepiej przeznaczyć miejsca półcieniste. Natomiast posadzona w cieniu będzie słabo owocować, a jakość plonów będzie niska.
- Gleba
Borówka bagienna jest bardzo wymagająca w stosunku do gleby. Podłoże powinno być torfowe, stale wilgotne i kwaśne (pH od 3,5 do 4,5). Jednak nie zawsze jest łatwo zapewnić takie warunki w ogrodzie. Jeśli nie mamy idealnego miejsca do uprawy borówki bagiennej, można to zrobić samodzielnie. W przypadku, gdy nasza gleba jest zasadowa, warto użyć torfu do jej zakwaszenia. To wcale nie musi być trudne. Z kolei do uprawy w donicach najlepiej sprawdzi się podłoże do wrzosów i wrzośców.
- Podlewanie i nawożenie
Ze względu na to, że borówka bagienna lubi stale wilgotne podłoże, należy zadbać o regularne podlewanie. Podczas upałów najlepiej podlewać ją rano lub wieczorem. Aby utrzymać wilgotność podłoża, warto rozłożyć warstwę ściółki wokół krzewów. W tym celu doskonale się sprawdzą trociny lub kora z drzew iglastych, które mają niskie pH. Gdy będą się rozkładać, zaczną jednocześnie zakwaszać glebę.
Borówka bagienna to roślina, która nie wymaga intensywnego nawożenia. Mimo to warto wspomóc wzrost i rozwój roślin, stosując odpowiednie preparaty. Na wiosnę zaleca się dostarczyć krzewom więcej azotu (można użyć m.in. azotanu amonu lub rozpuścić mocznik w wodzie). Z kolei latem warto zmniejszyć ilość tego pierwiastka i postawić na nawozy, które zawierają w swoim składzie więcej magnezu i potasu.
- Przycinanie
Przycinanie borówki bagiennej warto przeprowadzić pod koniec zimy lub na początku wiosny. Wówczas usuwamy wszystkie pędy skierowane do wnętrza korony, a także te słabe, chore czy uszkodzone w wyniku przemarznięcia. W trakcie sezonu wycinamy jedynie pędy, które są porażone przez choroby lub zostały zaatakowane przez szkodniki.
- Rozmnażanie
Rozmnażanie borówki bagiennej można przeprowadzić na kilka sposobów. Jednym z nich jest uzyskanie nowych krzewów przez sadzonki. Znacznie prostszą metodą jest rozmnażanie przez okłady. W tym celu przyginamy pędy do ziemi i przysypujemy. Innym sposobem jest rozmnażanie przez nasiona, które najlepiej zbierać z dojrzałych owoców. Należy jednak liczyć się z tym, że taka metoda jest bardziej skomplikowana i czasochłonna.
- Choroby i szkodniki
Borówka bagienna nie jest szczególnie podatna na choroby i szkodniki. Wśród najczęstszych chorób warto wymienić m.in. szarą pleśń, zgorzel pędów, mączniaka, antraknozę i białą plamistość liści. Z powszechnym szkodników krzakom mogą zagrażać mszyce i przędziorki.
Jakie właściwości ma borówka bagienna?
Owoce borówki bagiennej są bardzo zdrowe, gdyż zawierają witaminy A, B1, C, PP, a także kwasy organiczne (m.in. cytrynowy i jabłkowy) oraz pektyny. To sprawia, że usprawnia procesy trawienne, a nawet przeciwdziała silnym zaparciom i biegunkom. Jej regularne spożywanie zmniejsza poziom cukru we krwi, wzmacnia układ odpornościowy oraz wykazuje właściwości przeciwnowotworowe. Owoce borówki bagiennej są podobne do jagód czernicy lub brusznicy.
Co ciekawe, roślina ta potocznie nazywana jest pijanicą. Dlaczego? Mówi się, że zjedzona na surowo w większych ilościach może wywoływać reakcje podobne do tych po alkoholu i odurza. Wynika to z faktu, że krzew ten zazwyczaj rośnie obok bagna zwyczajnego, który wytwarza halucynogenny pyłek. Ten z kolei osiada na owocach borówki bagiennej, dlatego jeśli chcemy spożywać owoce na surowo, z miejsc dzikich, warto je dokładnie umyć. Z owoców borówki bagiennej można robić dżemy, konfitury, soki, a nawet nalewki. Można je też dodawać do ciast i deserów. Dużą popularnością cieszą się również pierogi z dodatkiem tych jagód.
Źródło: deccoria.pl
