Spis treści:
- Leonotis – oryginalna kurtyna z kwiatów
- Uprawa leonotisa w ogrodzie i donicy
- Zastosowanie leonotisa w ogrodzie
Leonotis – oryginalna kurtyna z kwiatów
Leonotis, znany również jako lwia łapa lub lwie ucho, to niezwykle oryginalna roślina wywodząca się z Afryki Południowej. Ten wysoki, bo osiągający w naszych ogrodach nawet 2 m wysokości gatunek, może przekształcić rabatę w morelową kurtynę kwiatów. Jego nietypowy wygląd i intensywne barwy sprawiają, że jest doskonałą propozycją dla osób poszukujących rzadko spotykanych roślin do ogrodu. Każdy, kto chce wprowadzić nieco egzotyki na swoją działkę, może zastosować leonotisa jako tropikalne tło dla innych gatunków.
W Afryce w stanie naturalnym spotkać możemy wiele gatunków tej ciekawej rośliny. W naszych ogrodach uprawia się głównie jeden z nich, a jest nim Leonotis leonurus. Ze względu na swoje pochodzenie nie jest wystarczająco odporną na mróz rośliną, aby przetrwać zimę w gruncie. Choć jest byliną, w naszym klimacie często traktuje się ją jako roślinę jednoroczną. Jeśli jednak mamy warunki do przezimowania leonotisa, możemy cieszyć się jego urodą przez kilka lat.
W naturalnym środowisku leonotis jest krzewem osiągającym nawet 3 m wysokości. Jak już wspominaliśmy, pod naszą szerokością geograficzną zwykle dorasta do nie więcej niż 2 m. Zdobią go wąskie i lancetowate liście o ząbkowanych brzegach. Porastają one wzniesione, mocne łodygi, na których szczytach pojawiają się skupiska puszystych, czerwono-pomarańczowych lub morelowych kwiatów. Efektowne, uformowane w rurki kwiaty są niezwykle atrakcyjne dla pszczół, motyli, trzmieli i innych owadów zapylających.
To właśnie miękkie, duże kwiaty w ciepłym kolorze, które przypominają uszy lub łapy lwów, sprawiły, że leonotis zyskał właśnie takie przydomki. W naszym klimacie kwitnienie tej rośliny trwa zazwyczaj od lipca do września lub października, stając się przez wiele tygodni barwną dekoracją ogrodu, wyróżniającą się wśród innych, popularnych gatunków. Mimo egzotycznego pochodzenia nie jest szczególnie trudna w uprawie.
Uprawa leonotisa w ogrodzie i donicy
W naszych ogrodach leonotisa możemy uprawiać jako roślinę jednoroczną lub bylinę, jeśli wykopiemy go z gruntu i przeniesiemy do ciepłego pomieszczenia na okres zimowy. W ten sam sposób musimy przechować te egzemplarze, które prowadzimy w donicach. Trzeba mieć na uwadze, że roślina ta mocno się rozkrzewia i charakteryzuje się szybkim tempem wzrostu. Z tego względu warto znaleźć dla niej odpowiednio dużo miejsca, aby mogła swobodnie się rozrastać. Jak powinna wyglądać uprawa leonotisa w ogrodzie i donicy? Poniżej przedstawiamy kilka praktycznych wskazówek.
- Ziemia – leonotis nie jest szczególnie wymagający względem gleby, w której rośnie, choć najlepiej rozwija się w mieszankach piaszczysto-gliniastych o odczynie od obojętnego do lekko zasadowego.
- Stanowisko – ze względu na pochodzenie roślina ta potrzebuje słonecznego stanowiska i osłoniętego od silnego wiatru stanowiska. W takim miejscu kwitnie najbardziej intensywnie.
- Siew – nasiona leonotisa wysiewamy pojedynczo do doniczek wypełnionych przepuszczalnym podłożem od lutego do marca. Przysypujemy je ziemią i spryskujemy wodą. Przetrzymujemy w temperaturze ok. 20°C, dalej pielęgnując, aż do połowy maja. Gdy minie ryzyko wystąpienia wiosennych przymrozków, młode rośliny możemy posadzić w gruncie lub donicach z warstwą drenażu, które wystawimy na zewnątrz.
- Podlewanie – latem dobrze ukorzenione leonotisy są odporne na przejściową suszę, choć warto je okazjonalnie podlewać. Młode egzemplarze wymagają natomiast systematycznego nawadniania.
- Nawożenie – wokół leonotisów rosnących w gruncie warto rozłożyć kompost. Rośliny uprawiane w donicach warto dodatkowo zasilać nawozami dla roślin kwitnących, stosując ¼ zalecanej przez producenta dawki przy okazji każdego podlewania.
- Przycinanie – gdy roślina przekwitnie, skracamy wszystkie jej pędy na wysokość ok. 20 cm. Warto to zrobić, jeśli planujemy leonotisa przezimować i zapewnić mu zdrowy start na początku przyszłego sezonu.
- Rozmnażanie – gatunek ten można rozmnażać poprzez wysiew nasion oraz sadzonki pędowe bez kwiatów. Te ostatnie pozyskujemy z rośliny w sierpniu.
- Zimowanie – lwi ogon źle toleruje temperaturę niższą niż 6-7°C. Dlatego, gdy zapowiadane jest ochłodzenie, roślinę trzeba wykopać, posadzić w donicy i przenieść do jasnego pomieszczenia, w którym panuje stała, umiarkowana temperatura. Wiosną po ustaniu przymrozków hartujemy leonotisy, stopniowo przyzwyczajając je do warunków panujących na zewnątrz. Następnie możemy znów posadzić je w wybranym miejscu lub uprawiać dalej w pojemniku.
- Choroby i szkodniki – zimujące leonotisy mogą zostać zaatakowane przez przędziorki lub mączliki.
Zastosowanie leonotisa w ogrodzie
Kurtyna z pędów i kwiatów leonotisa posadzona na balkonie, przy tarasie czy ogrodzeniu szybko stworzy barierę przed wzrokiem osób postronnych, a także zamaskuje brzydsze miejsca w ogrodzie. Roślina ta nie tylko może zagwarantować nam prywatność na własnej posesji, ale również stać się pięknym tłem dla innych gatunków, jeśli posadzimy ją na tyłach rabaty. Leonotisy wspaniale komponują się z kuflikami czy szałwią, które podobnie jak lwia łapa przyciągają na naszą działkę rzesze motyli. Gatunek ten świetnie prezentuje się również jako wyeksponowany soliter.
Źródło: deccoria.pl
