Spis treści:
- Magnolia 'Genie' i inne ciemne odmiany magnolii
- Dlaczego ciemne magnolie bywają trudniejsze w uprawie niż te jasne?
- Jak uprawiać magnolie o ciemnych kwiatach?
- Zakwaszanie podłoża magnolii a nasycenie barwy kwiatów
Magnolia 'Genie' i inne ciemne odmiany magnolii
Wśród magnolii o ciemnych kwiatach największą popularność w polskich ogrodach zdobyła odmiana 'Genie'. Wyhodowana w Nowej Zelandii przez Vance'a Hoopera, powstała ze skrzyżowania magnolii purpurowej 'Nigra' (Magnolia liliiflora) z magnolią pośrednią, otwiera się w nowym oknie (Magnolia × soulangeana). Efektem jest zwarty krzew o kolumnowym pokroju, dorastający do 3-4 m wysokości.
Kwiaty 'Genie' mają intensywnie bordową barwę, tulipanowaty kształt i osiągają do 15 cm średnicy. Ich kolor nie blaknie w trakcie przekwitania - w przeciwieństwie do wielu starszych odmian, u których płatki jaśnieją z czasem.
'Genie' kwitnie na przełomie kwietnia i maja, często też powtarza kwitnienie w sierpniu. Późniejszy wiosenny termin w porównaniu z wieloma innymi magnoliami sprawia, że pąki rzadziej ulegają uszkodzeniom od przymrozków.
Drugą poszukiwaną ciemną odmianą jest 'Black Tulip', wyhodowana przez Marka Jury'ego - również w Nowej Zelandii, ze skrzyżowania odmian 'Vulcan' i 'Iolanthe'. Jej kwiaty są jednymi z najciemniejszych wśród magnolii - mają ciemnopurpurową, niemal burgundową barwę i nigdy nie otwierają się do końca, co nadaje im kształt zamkniętego tulipana. Odmiana zakwita wcześniej - już w marcu lub kwietniu - i dorasta do ok. 4 m. Barwa jej kwiatów pogłębia się z wiekiem rośliny.
Wśród starszych odmian o ciemnych płatkach wyróżnia się magnolia purpurowa 'Nigra' - przez dziesięciolecia uznawana za najciemniejszą magnolię uprawianą w Polsce. Jej kwiaty, ciemnopurpurowe z zewnątrz i jaśniejsze wewnątrz, pojawiają się od połowy kwietnia jeszcze na bezlistnych gałęziach i utrzymują się do końca maja.
Dlaczego ciemne magnolie bywają trudniejsze w uprawie niż te jasne?
Długo jedyną ciemną magnolią, dostępną w polskich szkółkach, była purpurowa 'Nigra' - odmiana o średniej mrozoodporności, wymagająca starannego osłaniania na zimę w chłodniejszych regionach. To głównie ona utrwaliła opinię, że ciemne magnolie są kapryśne.
Nowozelandzkie odmiany 'Genie' i 'Black Tulip' rozwiązały problem mrozoodporności, ale wprowadziły inny - ich bordowa barwa w europejskim klimacie bywa jaśniejsza niż na katalogowych zdjęciach z Nowej Zelandii. Intensywność koloru zależy od trzech czynników - wieku rośliny (kwiaty ciemnieją z każdym rokiem), nasłonecznienia stanowiska i odczynu podłoża.

Przy pH powyżej 6,0 magnolia traci zdolność pobierania mikroelementów, a kwiaty wyraźnie bledną. U jasnych odmian ta utrata jest mniej widoczna, u ciemnych - natychmiast rzuca się w oczy. To właśnie wrażliwość barwy na warunki glebowe, otwiera się w nowym oknie decyduje o trudności w uprawie.
Pod względem przetrwania zimy 'Genie' wypada lepiej niż większość popularnych magnolii - wytrzymuje mrozy do ok. -25°C. 'Black Tulip' jest nieco mniej odporna i w takich warunkach może wymagać cięcia regeneracyjnego. Obie odmiany mają też jedną przewagę - ich grube, ciemnoczerwone płatki lepiej znoszą wiosenne przymrozki niż cienkie kwiaty jasnych magnolii.
Jak uprawiać magnolie o ciemnych kwiatach?
Posadź magnolię wiosną (marzec-maj) lub wczesną jesienią (wrzesień-październik). Sadzonki doniczkowe można sadzić także latem, ale musisz wtedy zadbać o częste podlewanie. Wybierz starannie miejsce docelowe - magnolie źle znoszą przesadzanie ze względu na kruchy, płytki system korzeniowy.
Wykop dół 2-3 razy większy niż bryła korzeniowa i posadź roślinę na tej samej głębokości, na jakiej rosła w pojemniku. Zachowaj co najmniej 3 m odstępu od innych drzew i 2 m od ogrodzenia.
Przygotuj glebę żyzną, próchniczną i przepuszczalną, o lekko kwaśnym odczynie (pH 5,0-6,0). Przed posadzeniem wymieszaj ziemię z kwaśnym torfem ogrodniczym. Na glebach ciężkich, otwiera się w nowym oknie dodaj piasek i kompost dla poprawienia drenażu. Unikaj podłoży zasadowych, zbitych i jałowych - na takich magnolia nie będzie prawidłowo rosła.
Stanowisko dla magnolii powinno być słoneczne lub półcieniste, osłonięte od silnych i mroźnych wiatrów. Pełne słońce sprzyja intensywniejszemu wybarwieniu kwiatów, co ma znaczenie zwłaszcza u ciemnych odmian. Unikaj miejsc podmokłych - zalegająca woda prowadzi do gnicia korzeni.
Utrzymuj glebę stale umiarkowanie wilgotną, zwłaszcza w pierwszych dwóch-trzech latach po posadzeniu. Podlewaj pod korzeń, nie na liście - zmniejszy to ryzyko chorób grzybowych. Do nawadniania najlepsza jest woda deszczowa, która nie podnosi odczynu gleby.
Od marca do połowy lipca stosuj nawóz wieloskładnikowy przeznaczony dla magnolii lub roślin kwasolubnych. Taki preparat dostarcza składników odżywczych i zarazem pomaga utrzymać właściwy odczyn podłoża. Unikaj nawozów wapniowych - podnoszą one pH i hamują rozwój rośliny.
Zakwaszanie podłoża magnolii a nasycenie barwy kwiatów
Odpowiedni odczyn gleby wpływa nie tylko na zdrowie magnolii, ale też bezpośrednio na wygląd kwiatów. Przy pH powyżej 6,0 roślina ma trudności z przyswajaniem żelaza i innych mikroelementów, co objawia się chlorozą - liście jaśnieją, kwiaty są mniejsze, a ich barwa staje się wyraźnie bledsza. U odmian o ciemnych płatkach utrata intensywności koloru jest szczególnie widoczna i często stanowi pierwszy sygnał, że odczyn podłoża jest zbyt wysoki.
Najskuteczniejszym sposobem na stabilizację odczynu gleby wokół magnolii jest regularne ściółkowanie korą sosnową, otwiera się w nowym oknie lub kwaśnym torfem. Ściółka powoli się rozkłada i obniża pH podłoża, a przy tym chroni płytkie korzenie przed przesychaniem i przegrzewaniem w upalne dni. Uzupełniaj ją co roku, wiosną i przed zimą.
Raz na kilka lat zbadaj odczyn gleby pod magnolią za pomocą paska wskaźnikowego lub miernika pH. Jeśli wartość przekracza 6,0, zastosuj nawóz zakwaszający wiosną przed ruszeniem wegetacji i na początku czerwca. Nie przekraczaj dawki zalecanej przez producenta - nadmiar azotu powoduje bujny wzrost pędów kosztem kwitnienia.
Do podlewania magnolii używaj miękkiej wody - najlepiej deszczówki. Twarda woda z kranu systematycznie podnosi pH gleby i niweluje efekty zakwaszania. Jeśli nie masz możliwości zbierania deszczówki, odstaw wodę z kranu na 24 godziny przed podlaniem - część związków wapnia opadnie na dno naczynia.
Źródło: deccoria.pl














