Spis treści:
- Chwasty w ogrodzie to problem każdego ogrodnika
- Rośliny, które zatrzymują rozwój chwastów
Chwasty w ogrodzie to problem każdego ogrodnika
Dokładna definicja pojęcia "chwast" jest względna - najprościej mówiąc, to roślina rosnąca tam, gdzie nie jest pożądana z punktu widzenia człowieka. Chwastami nazywa się wszystkie te rośliny, które w uprawach, ogrodach czy na trawnikach konkurują z gatunkami ozdobnymi lub użytkowymi o światło, wodę i składniki odżywcze.
Rośliny te najczęściej naturalnie występują na danym terenie, dzięki czemu są doskonale przystosowane do lokalnych warunków - co daje im dużą przewagę nad sprowadzanymi gatunkami ozdobnymi, czy ciepłolubnymi warzywami. Dodatkowo chwasty mają zazwyczaj minimalne wymagania i ogromną tolerancję względem stanowiska czy gleby.
Na trudność ich wyplewienia ma także wpływ ich biologia - szybkie tempo wzrostu i wysoka plenność. Nasiona łatwo się rozprzestrzeniają za pomocą wiatru, wody, zwierząt czy chociażby narzędzi ogrodowych, a dodatkowo wiele chwastów rozmnaża się wegetatywnie przez kłącza, rozłogi czy korzenie palowe, co umożliwia im szybką regenerację nawet z najmniejszych fragmentów rośliny.
Rośliny, które zatrzymują rozwój chwastów
Walka z chwastami w ogrodzie wymaga systematyczności i przemyślanej strategii, w tym także profilaktyki. Pamiętaj, że otwarta przestrzeń na rabatach tworzy wręcz idealne warunki do ich rozwoju - możesz walczyć z chwastami mechanicznie, ale z czasem staje się to bardzo uciążliwe. Natomiast stosowanie oprysków stwarza zagrożenie także dla innych roślin rosnących w pobliżu.
Dlatego właśnie nie daj chwastom szansy pojawienia się na rabacie i mądrze wykorzystaj jej wolne przestrzenie. W zależności od warunków stanowiskowych i glebowych możesz obsadzić puste miejsca roślinami okrywowymi, które skutecznie stłumią "niechcianych lokatorów ogrodu". Gatunki te stosunkowo szybko tworzą gęste dywany, silnie konkurując z chwastami o światło, wodę i przestrzeń. Mowa tutaj np. o gatunku:
- Len trwały (Linum perenne)
Bylina o smukłym pokroju, tworząca kępy z cienkich, wzniesionych pędów osiągających 60-100 cm wysokości. Od czerwca do września pojawiają się na niej błękitne (rzadziej białe) kwiaty o średnicy do 2,5 cm. Len najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, w przepuszczalnej, piaszczystej glebie wapiennej o umiarkowanej wilgotności.
- Macierzanka zwyczajna (Thymus vulgaris)
Rodzimy, zimozielony półkrzew o drobnych, posrebrzanych liściach i silnie rozgałęzionych pędach. Dorasta do 20-40 cm wysokości i od maja do sierpnia pokrywa się drobnymi, różowymi lub fioletowymi kwiatami, które są zebrane w gronach. Macierzanka lubi pełne słońce, lekką, przepuszczalną glebę o odczynie obojętnym do zasadowego.
- Golteria rozesłana (Gaultheria procumbens)
Niska, zimozielona krzewinka o płożących pędach, osiągająca 10-20 cm wysokości. Ma błyszczące, skórzaste liście, które zimą przebarwiają się na bordowo. W maju i czerwcu zakwita białymi lub różowymi kwiatami, po których zawiązują się czerwone owoce. Golteria najlepiej rośnie w cieniu lub półcieniu, na kwaśnej, próchniczej i wilgotnej glebie.
- Żagwin ogrodowy (Aubrieta × cultorum Bergmans)
Niska bylina o drobnych, zielonych liściach i płożących pędach. Osiąga wysokość ok. 10 cm, przy szerokości do 60 cm. Od kwietnia do czerwca pokrywa się drobnymi, różowo-fioletowymi kwiatami, które są zebrane w grona. Żagwin preferuje słoneczne lub półcieniste stanowiska z umiarkowanie wilgotną i przepuszczalną glebą.
- Dzwonek szerokolistny (Campanula latifolia)
Okazała, rodzima bylina dorastająca do 80-150 cm wysokości, o wzniesionych pędach i szerokich, lancetowatych liściach. Od czerwca do sierpnia rozwija duże, dzwonkowate kwiaty w kolorze białym lub fioletowoniebieskim. Dzwonek preferuje stanowiska słoneczne lub półcieniste oraz żyzną, wilgotną glebę.
- Krwawnik pospolity (Achillea millefolium)
To rodzima bylina o charakterystycznych pierzastych liściach, tworząca kępy o wysokości 50-70 cm i szerokości 40-60 cm. Od czerwca do jesieni wytwarza płaskie baldachogrona kwiatów w kolorze białym, żółtym lub różowym. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, na suchej i przepuszczalnej glebie - dobrze znosi suszę.
- Barwinek pospolity (Vinca minor)
To rodzima, zimozielona roślina okrywowa o błyszczących, eliptycznych liściach i płożących pędach. Dorasta do 10-20 cm wysokości. Od kwietnia do czerwca kwitnie fioletowo-niebieskimi, gwiaździstymi kwiatami. Barwinek najlepiej rośnie w półcieniu lub cieniu. Natomiast nie ma specjalnych preferencji względem gleby i toleruje suszę.
- Pozłotka kalifornijska (Eschscholzia californica)
Znana także jako maczek kalifornijski, to roślina jednoroczna o delikatnych, pierzastych liściach z szarym nalotem, dorastająca do 20-60 cm wysokości. Od maja do jesieni zakwita dużymi kwiatami w odcieniach żółci, pomarańczu, czerwieni lub bieli. Pozłotka wymaga pełnego słońca i lekkiej, piaszczystej gleby - jest wyjątkowo odporna na suszę.
Źródło: deccoria.pl
