Spis treści:
- Dimorfoteka zatokowa - charakterystyka i najpopularniejsze odmiany
- Jak uprawiać dimorfotekę w ogrodzie? Siew i pielęgnacja
- Z czym sadzić dimorfotekę na rabacie?
Dimorfoteka zatokowa (Dimorphotheca sinuata), nazywana też dimorfoteką pomarańczową, złotokwiatem lub szafrankiem, pochodzi z południowej Afryki. W naturalnych warunkach może rosnąć dłużej niż jeden sezon, jednak w polskim klimacie uprawia się ją jako roślinę jednoroczną, ponieważ nie jest odporna na mróz.
Dimorfoteka zatokowa - charakterystyka i najpopularniejsze odmiany
Roślina dorasta zwykle do 30-40 cm wysokości. Tworzy rozgałęzione, częściowo wzniesione, a czasem lekko pokładające się pędy oraz podłużne liście o charakterystycznie powcinanych brzegach. Największą ozdobą są koszyczkowe kwiatostany osiągające około 5-8 cm średnicy. U podstawowego gatunku płatki są pomarańczowe, natomiast ich nasada przybiera brązowoczerwony odcień. Środek kwiatu jest zwykle bardzo ciemny, niemal czarny.
W sprzedaży można znaleźć także dimorfoteki o kwiatach żółtych, kremowych, białych, różowych, łososiowych oraz dwubarwnych. Nasiona często oferowane są w wielokolorowych mieszankach, dzięki którym na jednej rabacie rozwijają się rośliny w kilku odcieniach. Jedną z bardziej rozpoznawalnych odmian jest 'Tetra Goliath' o dużych, intensywnie pomarańczowych kwiatach z brązowym pierścieniem wokół środka.
Dimorfoteka reaguje na ilość światła. Jej kwiaty otwierają się w pełnym słońcu, natomiast zamykają wieczorem i podczas pochmurnej pogody. Nie oznacza to, że roślina przekwita - gdy ponownie pojawi się słońce, płatki się rozchylą.
Jak uprawiać dimorfotekę w ogrodzie? Siew i pielęgnacja
Najlepsze miejsce dla dimorfoteki powinno być ciepłe, osłonięte i słoneczne. Posadzona w cieniu będzie słabiej kwitła, a jej koszyczki przez znaczną część dnia pozostaną zamknięte. Roślina dobrze czuje się w podłożu lekkim, przepuszczalnym i umiarkowanie żyznym. Może to być gleba piaszczysto-próchnicza o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym.
Należy unikać miejsc, w których po deszczu długo utrzymuje się woda. Dimorfoteka zatokowa zdecydowanie lepiej znosi przejściową suszę niż podmoknięcie korzeni. Jej korzeń palowy sięga głęboko, dlatego starsze egzemplarze potrafią korzystać z wilgoci znajdującej się w niższych warstwach gleby.
Nasiona dimorfoteki można wysiewać bezpośrednio do gruntu od drugiej połowy kwietnia do połowy maja. Wschody pojawiają się zazwyczaj po około dwóch tygodniach. Gdy siewki podrosną, trzeba je przerwać, pozostawiając między roślinami około 15-25 cm odstępu.
Aby przyspieszyć kwitnienie, rozsadę można przygotować już pod koniec marca. Nasiona wysiewa się do skrzynek lub niewielkich doniczek i ustawia w jasnym pomieszczeniu, w temperaturze około 18°C. Po pojawieniu się dwóch liści właściwych siewki można przepikować. Młode rośliny sadzi się w ogrodzie dopiero po ustąpieniu wiosennych przymrozków, najczęściej w drugiej połowie maja.
Przez pierwsze tygodnie podłoże powinno być lekko wilgotne. Później dimorfotekę wystarczy podlewać podczas dłuższych okresów bez deszczu. Nie warto przesadzać z nawożeniem. Zbyt duża ilość składników pokarmowych sprawia, że roślina rozwija długie pędy i liście, ale tworzy mniej kwiatów.
Regularne usuwanie przekwitłych koszyczków pobudza powstawanie kolejnych pąków i ogranicza niekontrolowany samosiew. Jeśli jednak chcemy zebrać nasiona, część kwiatostanów należy pozostawić na roślinie do zaschnięcia.
Z czym sadzić dimorfotekę na rabacie?
Dimorfoteka najlepiej prezentuje się w większej grupie. Można stworzyć z niej kolorową obwódkę rabaty, posadzić ją w ogródku żwirowym albo wykorzystać do wypełnienia pustych miejsc między wyższymi roślinami. Dobrze sprawdza się również w donicach ustawionych na słonecznym tarasie lub balkonie.

Ze względu na podobne wymagania warto sadzić ją z roślinami, które także lubią słońce i przepuszczalne podłoże. Odpowiednim towarzystwem będą między innymi:
- aksamitki i nagietki,
- maczki kalifornijskie,
- żeniszki,
- niskie odmiany asterków i złocieni,
- osteospermum,
- ozdobne czosnki oraz niewysokie trawy.
Pomarańczowe kwiaty dimorfoteki efektownie wyglądają w sąsiedztwie roślin kwitnących na fioletowo i niebiesko. Z kolei białe, kremowe i łososiowe odmiany najlepiej jest wykorzystać w spokojniejszych, pastelowych kompozycjach.
Choć dimorfoteka wygląda delikatnie, jest zaskakująco wytrzymała. Duża ilość słońca, oszczędne podlewanie i regularne usuwanie przekwitłych kwiatów wystarczą, aby zdobiła rabatę przez całe lato oraz znaczną część jesieni.
Źródło: deccoria.pl













