Spis treści:
- Nietypowe drzewka owocowe. Przegląd najciekawszych gatunków
- Stare odmiany drzew owocowych. Dlaczego warto mieć je w swoim sadzie?
- Kiedy najlepiej sadzić drzewka owocowe?
Nietypowe drzewka owocowe. Przegląd najciekawszych gatunków
Wielu ogrodników ziściło marzenie o przydomowym sadzie, sadząc na własnej działce popularne jabłonie, śliwy czy grusze. Rośliny te doskonale rosną w naszych warunkach klimatycznych, a przy zachowaniu odpowiednich zasad uprawy, rodzą smakowite i wartościowe owoce. Nie ulega wątpliwości, że warto mieć w swoim sadzie tradycyjne rośliny sadownicze, ale nie powinniśmy zapominać, że nie są to jedyne gatunki, które mogą zaoferować nam pełne smaku, obfitujące w składniki odżywcze owoce. Nadające się zarówno na przetwory, jak i do bezpośredniego spożycia plony możemy zbierać również z mało znanych drzewek owocowych.
Nietypowe gatunki drzewek owocowych pomogą urozmaicić dietę wszystkich domowników, ale to ich niejedyna zaleta. Większość z nich odznacza się nieprzeciętnymi walorami dekoracyjnymi, dzięki czemu rzadkie okazy wzbogacą ogrodową aranżację, nadając jej oryginalność. Warto zwrócić uwagę szczególnie na te nietypowe gatunki drzewek owocowych, które są doskonale przystosowane do naszego klimatu i nie sprawiają problemów uprawowych. Część rzadkich odmian jest mało wymagająca oraz odznacza się wysoką mrozoodpornością, co sprawia, że są wprost stworzone dla początkujących ogrodników.
Poniżej przedstawiamy krótki przegląd nietypowych drzewek owocowych, które warto posadzić w swoim przydomowym sadzie:
- Świdośliwa – to rzadko uprawiane drzewko doceniane jest nie tylko ze względu na smaczne owoce, ale również z powodu nieprzeciętnych walorów dekoracyjnych. Dostępnych jest kilka ozdobnych odmian, m.in. świdośliwa Lamarcka (kanadyjska), gładka oraz olcholistna. W zależności od rodzaju okaz może osiągać od 1,5 do nawet 4 m wysokości. Warto wiedzieć, że pod naszą szerokością geograficzną roślina ta jest wystarczająco mrozoodporna, aby bez dodatkowego okrycia przetrwać zimę. Świdośliwa owocuje obficie, rodząc smakowite plony, które przypominają nieco owoce borówki amerykańskiej. Ze słodkich owoców można przyrządzać rozmaite przetwory (np. soki, konfitury i nalewki) albo przeznaczyć je do bezpośredniego spożycia.
- Śliwomorela – jak łatwo rozszyfrować, drzewko to otrzymano poprzez skrzyżowanie moreli ze śliwą. Hybryda ta wyróżnia się wysoką odpornością na choroby oraz chłód, dzięki czemu uznawana jest za prostą w uprawie. Drzewko może osiągnąć maksymalnie 4 m wysokości. Dojrzewające późnym latem, zaokrąglone owoce śliwomoreli są sporych rozmiarów. Można przygotować z nich przetwory lub zjeść na surowo. Słodkie owoce o morelowym posmaku świetnie nadają się również do wypieków.
- Jarzębinogrusza – jak sama nazwa wskazuje, gatunek ten jest efektem skrzyżowania gruszy pospolitej z jarzębem mącznym. Jarzębinogrusza pokrojem przypomina często sadzoną w ogrodach gruszę pospolitą. Rośnie silnie, w optymalnych warunkach dorastając nawet do 15 m wysokości. Po gruszy odziedziczyła również kształt owoców, które dojrzewają na przełomie września i października. Charakterystyczną dla jarzębu cechą jest natomiast omszenie na spodniej stronie liści tej ciekawej hybrydy. Owoce jarzębinogruszy odznaczają się soczystym i słodkim miąższem o gruboziarnistej strukturze. Świetnie nadają się do przyrządzenia z nich przetworów. Gatunek ten jest niewymagający – wyrośnie praktycznie na każdej glebie.
- Jarzęboaronia – stanowi efekt skrzyżowania aronii z jarzębem pospolitym. To nietypowe drzewko może osiągnąć ok. 4 m, dzięki czemu doskonale nadaje się do średniej wielkości ogrodów. Musimy jednak pamiętać, że jarzęboaronia będzie się najlepiej rozwijała na glebach żyznych i przepuszczalnych, dlatego właśnie o takie podłoże powinniśmy zadbać. Gatunek ten można uprawiać jako okaz ozdobny, choć z pewnością najbardziej doceniany jest ze względu na smaczne owoce, które pojawiają się już po 3-4 latach od momentu posadzenia drzewka. Jeśli chcemy spożywać je na surowo, uprzednio powinniśmy je przemrozić. Możemy zrobić z nich również rozmaite nalewki, dżemy oraz konfitury.
- Czerwonomiąższowa jabłoń – ta nietypowa odmiana jabłoni wyróżnia się owocami o czerwonym zabarwieniu miąższu. Jest on bardzo soczysty i zrównoważony w smaku – słodko-kwaśny o delikatnie jagodowym posmaku. Te nietypowe cechy sprawiają, że owoce czerwonomiąższowej jabłoni idealnie nadają się do bezpośredniego spożycia, podobnie jak do przyrządzenia z nich soków, musów, cydrów, dżemów oraz słodkich wypieków. Ciekawy gatunek doceniany jest również ze względu na niewielkie rozmiary, dzięki czemu świetnie sprawdza się na małych działkach. Ta nietypowa odmiana jabłoni jest niewymagająca i odporna na choroby oraz ataki szkodników.
- Czerwonomiąższowa brzoskwinia – to kolejny rzadki gatunek drzewka owocowego, który rodzi plony o czerwonym zabarwieniu miąższu. Charakteryzują się one niespotykanym smakiem, który jest nieco mniej słodki niż w przypadku tradycyjnych brzoskwiń, przy czym owoce te są dużo bardziej aromatyczne. To doskonała odmiana deserowa, z której owoców możemy przygotować czerwone przetwory. Świetnie sprawdzają się również przy wyrobie win, ponieważ ich sok silnie zabarwia moszcz. Czerwonomiąższowa brzoskwinia osiąga ok. 150 cm wysokości. Odznacza się wysoką mrozoodpornością, jednak warto sadzić ją na słonecznych stanowiskach.
- Czerwonomiąższowa grusza – ten nietypowy gatunek rodzi małe lub średnie owoce o chropowatej skórce, które charakteryzują się czerwonym miąższem. Są one nie tylko bardzo smaczne i soczyste, ale stanowią również cenne źródło witamin oraz składników mineralnych. Możemy spożywać je na surowo lub robić z nich przetwory. Stanowią również ciekawy dodatek do potraw. Czerwonomiąższowa grusza po 2 latach od momentu posadzenia osiąga ok. 150 cm wysokości. Jest wysoce mrozoodporna i rzadko zapada na choroby.
Stare odmiany drzew owocowych. Dlaczego warto mieć je w swoim sadzie?
Poza nowymi i nietypowymi gatunkami drzewek owocowych warto zwrócić uwagę na odmiany, które niegdyś rosły w co drugim sadzie, ale z czasem niestety odeszły w zapomnienie. Wielu miłośników ogrodnictwa stara się przywrócić modę na stare odmiany drzew owocowych, doceniając ich unikatowe cechy. To właśnie te rośliny uznawane są za najbardziej odporne na trudne warunki środowiska, wahania temperatur, choroby oraz ataki szkodników. Dzięki takiej charakterystyce doskonale nadają się dla początkujących ogrodników. Wystarczy niewielki nakład pracy, aby uzyskać zdrowe i obfite plony, które często nadają się do długoterminowego przechowywania. Z powodzeniem zjemy je także na świeżo tuż po zbiorze czy przyrządzimy z nich wina, nalewki, konfitury, soki oraz inne przetwory.
Jakie stare odmiany drzew owocowych warto mieć w swoim sadzie? Naszych oczekiwań z pewnością nie zawiodą jabłonie 'Antonówka', 'Oliwka Żółta', 'Piros', 'Cesarz Wilhelm' czy 'Szara Reneta'. Równie wartościowe są stare odmiany śliwy, np. 'Węgierka zwykła', 'Węgierka Wangenheima' i 'Renkloda Ulena'. Spośród starych odmian gruszy na szczególną uwagę zasługują 'Bonkreta Williamsa', 'Komisówka' oraz 'Faworytka'.
Kiedy najlepiej sadzić drzewka owocowe?
Drzewka owocowe możemy sadzić w dwóch terminach – jesienią i wiosną. Który termin jest korzystniejszy? Większość ogrodników za najdogodniejszy moment sadzenia drzewek owocowych uznaje czas od połowy października aż do wystąpienia pierwszych przymrozków. Jest to okres, gdy rośliny przechodzą w stan spoczynku, a także mają odpowiednio dużo czasu, aby ukorzenić się na stałym stanowisku w ogrodzie, zanim nadejdą mrozy. Uznaje się, że termin jesienny daje gwarancję przyjęcia się okazów w gruncie. Musimy jednak pamiętać, że sadzenie drzewek owocowych o tej porze roku obarczone jest ryzykiem przemarznięcia roślin, dlatego należy je odpowiednio zabezpieczyć przed chłodem. Warto również zdecydować się na te odmiany, które odznaczają się wysoką mrozoodpornością.
Młode sadzonki możemy posadzić w gruncie również wiosną. W tym terminie można zdecydować się na gatunki o mniejszej odporności na mróz. Nie zapominajmy jednak, że drzewka owocowe sadzone wczesną wiosną, przed rozpoczęciem okresu wegetacji, potrzebują więcej czasu na zaaklimatyzowanie się na wybranym stanowisku. O tej porze roku młode sadzonki muszą zmagać się również z częstymi deficytami wody w podłożu, więc wymagają systematycznego podlewania.
Źródło: deccoria.pl
