Spis treści:
- Kiedy i jak siać rzodkiew oleistą na poplon?
- Zalety siewu rzodkwi oleistej
Kiedy i jak siać rzodkiew oleistą na poplon?
Pozostawienie pustego pola po zbiorach nigdy nie jest dobrym pomysłem, ponieważ narażasz swoją glebę na działanie wielu niekorzystnych czynników. Podłoże zacznie szybko tracić wilgoć, zaczną się na nim rozwijać chwasty i, co najważniejsze, będzie narażone na erozję wodną i powietrzną oraz wypłukiwanie składników pokarmowych. Dlatego tak ważny jest wysiew poplonu, który zapobiegnie wszystkim tym zjawiskom.
Do wyboru jest wiele gatunków, ale jednym z najlepszych będzie rzodkiew oleista (Raphanus sativus var. oleiformis). To jednoroczna roślina wykorzystywana głównie jako pasza dla zwierząt, a także świetnie sprawdzająca się jako nawóz zielony. Gatunek tworzy rozłożystą rozetę liści, z której wyrasta wysoka łodyga, osiągająca 70-120 cm wysokości. Rzodkiew ma silny, głęboko rozrośnięty system korzeniowy. Kwitnie na fioletowo i wytwarza kwiatostany zebrane w gronach na szczytach pędów.
Zobacz również:
Rzodkiew oleista nie ma dużych wymagań, jeśli chodzi o stanowisko, ponieważ wykazuje bardzo dobre właściwości adaptacyjne. Urośnie na glebach lekkich, średnich i cięższych. Roślina preferuje umiarkowaną wilgotność oraz dużą ilość słońca. Jest w stanie przetrwać okresy suszy ze względu na swój dobrze rozbudowany system korzeniowy. Ważne, żeby pH podłoża mieściło się w przedziale od 6 do 7. Unikaj miejsc z zastojami wody oraz skrajnie suchych terenów.
Siew rzodkwi najlepiej zacząć zaraz po zebraniu plonów, najpóźniej przed końcem sierpnia. Tylko wtedy młode rośliny będą miały wystarczająco dużo czasu na wzrost i rozwój przed nadejściem pierwszych mrozów. Przed wysiewem przygotuj stanowisko. Glebę należy delikatnie spulchnić, a następnie umieścić nasiona na głębokości około 2-3 cm. Na podłożu bardziej zwięzłym wysiej je na głębokości około 4 cm.
Zalety siewu rzodkwi oleistej
Po wysiewie rzodkiew oleista nie wymaga zbyt dużo uwagi i zabiegów pielęgnacyjnych. Ze względu na swój rozbudowany system korzeniowy nie trzeba jej ciągle podlewać, chociaż podczas kiełkowania i kwitnienia może potrzebować nieco więcej wody. Rzodkiew uprawiana jako poplon nie wymaga też nawożenia, ale warto rozsypać mieszanki przedsiewne z mniejszymi ilościami azotu.
Uprawa rzodkwi oleistej przynosi wiele korzyści. Przede wszystkim roślina szybko rośnie i tworzy dużą masę zieloną. Niedługo po posianiu pojawiają się spore rozety liści, które później przekształcą się w materię organiczną, wzbogacającą podłoże.
Rzodkiew oleistą można stosować jako naturalny spulchniacz gleby. Jej głęboki, palowy system korzeniowy przebija się w głębsze warstwy ziemi, poprawiając retencję wody i stopień napowietrzenia. Roślina pobiera i magazynuje w swoich tkankach składniki odżywcze, a po przeoraniu oddaje je z powrotem do podłoża. W ten sposób zapobiega wymywaniu minerałów, a jej liście oraz korzenie hamują postępującą erozję.
Na grządce po rzodkwi oleistej świetnie rosną pomidory, papryka, ogórki, cukinia, dynia, marchew oraz pietruszka. Natomiast lepiej nie uprawiać jej po gatunkach kapustowatych, czyli rzepaku, rzepiku, gorczycy, kapuście i kalafiorze. Wszystkie te rośliny należą do tej samej rodziny, zatem zagrażają im te same choroby i szkodniki. Dlatego pamiętaj o zachowaniu płodozmianu i przerwie wynoszącej przynajmniej 4 lata.
Źródło: deccoria.pl
