Spis treści:
- Driakiew - nowa dama w ogrodzie
- Gatunki driakwi
- Jakie wymagania ma driakiew
- Jak łączyć driakiew z innymi roślinami w ogrodzie
Driakiew należy do rodzaju Scabiosa, który obejmuje kilkadziesiąt gatunków występujących w Europie, Azji i Afryce. W naturze rośnie na łąkach, zboczach i w miejscach słonecznych - zwykle tam, gdzie gleba nie rozpieszcza nadmiarem składników. Mimo że w ogrodzie zachowuje swobodny charakter, ta dzikość wciąż w niej tkwi.
Driakiew - nowa dama w ogrodzie
Łacińska nazwa wywodzi się od słowa oznaczającego świerzb. Przed laty sądzono, że roślina pomaga w leczeniu chorób skóry. I choć dziś nie sięgamy po nią w celach medycznych, warto pamiętać, że wiele gatunków wykorzystywano w ziołolecznictwie. To jeden z licznych dowodów na to, że piękno w przyrodzie często idzie w parze z użytecznością.
Największą ozdobą driakwi są kwiatostany. Składają się z drobnych kwiatów zebranych w okrągłą, lekko wypukłą główkę. Z daleka przypominają pompon albo haftowaną broszkę. W zależności od odmiany mogą być białe, różowe, liliowe, purpurowe, niebieskie, a nawet niemal czarne. Ich struktura sprawia, że światło pięknie na nich pracuje, wydobywając głębię koloru.
Driakiew to także roślina o wdzięcznej sylwetce. Smukłe łodygi unoszą kwiaty wysoko nad kępą liści, dzięki czemu świetnie nadaje się na drugi plan rabaty. Nie przytłacza sąsiadów, nie zagłusza kompozycji. Kwitnie długo, często od późnej wiosny aż do jesieni. W międzyczasie staje się przystankiem dla motyli, pszczół i trzmieli.
Zobacz również:
Gatunki driakwi
Rodzaj Scabiosa obejmuje około osiemdziesięciu gatunków - ogrodnicy mają do dyspozycji liczne odmiany hodowlane. Wśród najpopularniejszych znajduje się driakiew kaukaska, ceniona za duże kwiaty i długie kwitnienie. To klasyka rabat bylinowych, chętnie sadzona w towarzystwie róż, szałwii czy kocimiętki.
Coraz większą popularność zdobywa także driakiew purpurowa, uprawiana głównie jako roślina jednoroczna. Jej kwiaty mają głęboki i nasycony kolor.
Charakter ogrodu potrafią odmienić zwłaszcza odmiany o ciemnych płatkach, dodając mu odrobiny dramatyzmu. Są też niższe gatunki idealne do ogrodów skalnych oraz wysokie formy, które świetnie sprawdzają się jako kwiaty cięte.
Jakie wymagania ma driakiew
Driakiew nie należy do roślin kapryśnych. Zasada jest prosta: im więcej światła, tym obfitsze kwitnienie. Gleba powinna być przepuszczalna, raczej umiarkowanie żyzna niż ciężka i mokra - nadmiar wilgoci to jej największy wróg.
Podlewanie? Warto je dostosować do pogody. W czasie długotrwałej suszy roślina doceni dodatkową porcję wody, ale na co dzień lepiej ją lekko przesuszyć niż przelać. W przypadku bylinowych gatunków warto co kilka lat odmłodzić roślinę przez podział kępy. Dzięki temu zachowa wigor i nie będzie się przerzedzać w środku.
Zobacz również:
Jak łączyć driakiew z innymi roślinami w ogrodzie
Driakiew kocha towarzystwo traw ozdobnych, z którymi tworzy kompozycje lekkie i niemal malarskie. Jej okrągłe kwiatostany kontrastują z wąskimi liśćmi traw, a całość zaczyna żyć przy każdym podmuchu wiatru. To połączenie sprawdza się zwłaszcza w ogrodach naturalistycznych i preriowych.
Świetnie wygląda także w duecie z roślinami o wyraźnych, pionowych kwiatostanach, takimi jak szałwia omszona czy naparstnica. Wprowadza wtedy miękkość i przełamuje sztywność kompozycji.
Driakiew to dowód na to, że w ogrodzie nie zawsze wygrywa to, co największe i najbardziej krzykliwe. Bywa, że wystarczy roślina o lekkiej sylwetce, bogatej palecie barw i skromnych wymaganiach, by przestrzeń nabrała nowego wyrazu.
Źródło: deccoria.pl
