Spis treści:
- Muszka plamistoskrzydła (Drosophila suzukii) - dlaczego jest groźniejsza od zwykłej owocówki?
- Jak rozpoznać obecność muszki plamistoskrzydłej w ogrodzie?
- Domowa pułapka monitorująca - przepis na skuteczny wabik z octu jabłkowego
- Jak walczyć z muszką plamistoskrzydłą? Profilaktyka ma największe znaczenie
Jeśli uprawiasz maliny, borówki, truskawki lub inne owoce jagodowe, dowiedz się, jak trafnie rozpoznać pierwsze oznaki obecności tego szkodnika. Im szybciej zareagujesz, tym większa szansa na to, że muszka plamistoskrzydła nie pokona całkowicie twoich zbiorów.
Muszka plamistoskrzydła (Drosophila suzukii) - dlaczego jest groźniejsza od zwykłej owocówki?
Na pierwszy rzut oka oba owady wyglądają podobnie, jednak ich sposób żerowania różni się diametralnie.
Zwykła muszka owocowa pojawia się najczęściej przy fermentujących lub uszkodzonych owocach. Muszka plamistoskrzydła (Drosophila suzukii) zachowuje się zupełnie inaczej. Samica posiada charakterystyczne, ząbkowane pokładełko, dzięki któremu przebija skórkę zdrowego owocu i składa w nim jaja jeszcze przed zbiorem.
Po kilku godzinach lub dniach z jaj wylęgają się larwy, które zaczynają wyjadać miąższ od środka. Owoce miękną, gniją, zapadają się i przestają nadawać się zarówno do jedzenia, jak i przechowywania.
Zobacz również:
Problem dodatkowo potęguje bardzo szybki rozwój owada. W sprzyjających warunkach cały cykl życiowy trwa zaledwie kilkanaście dni, dlatego w ciągu jednego sezonu może pojawić się nawet kilkanaście pokoleń szkodnika. Ciepłe i wilgotne lato sprzyja jego rozmnażaniu, dlatego liczebność populacji potrafi gwałtownie wzrosnąć.
Jak rozpoznać obecność muszki plamistoskrzydłej w ogrodzie?
Pierwszym sygnałem alarmowym bywają owoce, które mimo pozornie dobrego wyglądu szybko miękną i zaczynają się zapadać. Po przecięciu można zauważyć niewielkie, białe larwy ukryte w miąższu.
Do charakterystycznych objawów należą również:
- drobne nakłucia na skórce owoców,
- mięknięcie i marszczenie owoców,
- przyspieszone gnicie,
- wyciek soku z miejsca uszkodzenia,
- obecność białych larw wewnątrz.
Szkodnik preferuje owoce o cienkiej skórce i wysokiej zawartości cukru. Najczęściej atakuje:
- maliny,
- borówki amerykańskie,
- jeżyny,
- truskawki,
- porzeczki,
- wiśnie,
- śliwki,
- morele,
- brzoskwinie,
- owoce dziko rosnące, np. bez czarny czy jagody.
Dorosłe osobniki są niewielkie i mają czerwone oczy. Samce można rozpoznać po ciemnych plamkach znajdujących się na końcach skrzydeł. U samic takich plamek nie ma, dlatego znacznie trudniej je zidentyfikować.
Domowa pułapka monitorująca - przepis na skuteczny wabik z octu jabłkowego
Najprostszym sposobem sprawdzenia, czy szkodnik pojawił się w ogrodzie, jest wykonanie domowej pułapki monitorującej. Nie zastąpi ona ochrony roślin, ale pozwala wcześnie wykryć pierwsze naloty.
Do przygotowania pułapki potrzebujesz:
- plastikowej butelki PET,
- octu jabłkowego,
- czerwonego wina,
- kilku kropel płynu do naczyń.
W górnej części butelki wykonaj kilka otworów o średnicy około 3-4 mm. Do środka wlej około pół szklanki octu jabłkowego, dodaj niewielką ilość czerwonego wina oraz 2-3 krople płynu do naczyń. Ten ostatni składnik zmniejsza napięcie powierzchniowe cieczy, dzięki czemu owady nie są w stanie się z niej wydostać.
Pułapkę najlepiej zawiesić pomiędzy krzewami lub na wysokości dojrzewających owoców. W okresie dojrzewania malin i borówek warto kontrolować ją co kilka dni oraz regularnie wymieniać płyn, aby zachował swoją skuteczność.
Zobacz również:
Jak walczyć z muszką plamistoskrzydłą? Profilaktyka ma największe znaczenie
W przypadku tego gatunku znacznie łatwiej zapobiegać niż później ograniczać jego liczebność. Ponieważ larwy rozwijają się wewnątrz owoców, ich zwalczanie jest utrudnione.
- Duże znaczenie ma regularny zbiór owoców. Nie warto pozostawiać dojrzałych malin czy borówek na krzewach przez kilka dodatkowych dni, bo im dłużej owoce wiszą, tym większe ryzyko, że samice zdążą złożyć w nich jaja.
- Równie ważne jest systematyczne usuwanie wszystkich uszkodzonych, opadłych i gnijących owoców. Nie należy wyrzucać ich na kompost, ponieważ larwy mogą zakończyć tam rozwój. Znacznie bezpieczniej jest je szczelnie zapakować i usunąć z ogrodu.
- Dobrym rozwiązaniem jest także regularne prześwietlanie krzewów. Luźniejszy pokrój roślin poprawia cyrkulację powietrza i ogranicza wilgotność, a właśnie takie wilgotne, zacienione miejsca są najbardziej atrakcyjne dla muszki plamistoskrzydłej.
- W uprawach amatorskich coraz częściej stosuje się również drobne siatki ochronne zakładane na krzewy jeszcze przed rozpoczęciem dojrzewania owoców. Tworzą one fizyczną barierę utrudniającą owadom dostęp do plonu.
Jeżeli monitoring wskazuje na dużą liczbę szkodników, konieczne może być zastosowanie środków ochrony roślin przeznaczonych do zwalczania szkodnika. Warto jednak zawsze wybierać preparaty zarejestrowane do konkretnej uprawy oraz przestrzegać okresów karencji, szczególnie w przypadku owoców zbieranych niemal codziennie.
Źródło: deccoria.pl
