Spis treści:
- Farbownik lazurowy – rzadko sadzona bylina
- Siew i uprawa farbownika
- Zastosowanie farbownika w ogrodzie
Farbownik lazurowy – rzadko sadzona bylina
Farbownik lazurowy (Anchusa azurea) to okazała bylina należąca do rodziny ogórecznikowatych, która naturalnie występuje głównie w rejonie Morza Śródziemnego. W Polsce występuje jedynie jako efemerofit, czyli gatunek zawleczony. Dorasta do 150 cm wysokości oraz charakteryzuje się wzniesionym pokrojem. W pierwszym roku farbownik lazurowy wytwarza rozetę liści. Cała roślina pokryta jest sztywnymi włoskami, szczególnie na długich, lancetowatych liściach. W latach następnych wyrasta łodyga z kwiatami, które są zebrane w wiechy. Kwiaty są drobne i niebieskie (czasem z białym oczkiem), osadzone na krótkich szypułkach, a z wyglądu przypominają nieco niezapominajki. Farbownik kwitnie w okresie od czerwca do sierpnia. Co więcej, jest rośliną miododajną, dlatego przyciąga pszczoły, motyle i inne owady zapylające.
Siew i uprawa farbownika
Farbownik lazurowy może być uprawiany zarówno z siewu wprost do gruntu, jak i z rozsady. Wysiew nasion do doniczek należy rozpocząć już w lutym lub marcu, natomiast termin wysiewu roślin do gruntu przypada na kwiecień i maj. Optymalna głębokość siewu wynosi około 0,5 cm. Rozsady przesadzamy na miejsce stałe w maju, gdy minie ryzyko wiosennych przymrozków, a temperatura będzie sprzyjać wzrostowi roślin. Zalecana rozstawa wynosi 30 x 40 cm. Warto też wiedzieć, że roślina ta potrafi się sama rozsiewać.
Farbownik lazurowy lubi słońce, ale poradzi sobie też w półcieniu (jednak wtedy kwitnienie będzie mniej obfite). Jest tolerancyjny względem podłoża, ale nie znosi gleb ciężkich i torfowych. Optymalna będzie ziemia żyzna, próchnicza i wapienna. Farbownik jest odporny na suszę, ale w czasie upałów wymaga regularnego podlewania. Ziemia powinna być lekko wilgotna, ale nie mokra, co pomaga zminimalizować ryzyko rozwoju chorób grzybowych. Pod koniec kwitnienia farbownika należy przyciąć blisko ziemi, dzięki czemu będzie mógł ponownie zakwitnąć jesienią. Z reguły jest to roślina mrozoodporna, natomiast w chłodniejszych regionach Polski warto ją okryć na zimę.
Zastosowanie farbownika w ogrodzie
Farbownik lazurowy doskonale nadaje się do sadzenia na rabatach, obrzeżach czy skalniakach, zwłaszcza w ogrodach naturalistycznych lub wiejskich. Wspaniale prezentuje się w większych grupach, pokazując swoje prawdziwe piękno. Dobrym towarzystwem dla tej rośliny będą m.in. maki, floksy oraz odętki. Farbownik nadaje się też na kwiat cięty. Poza tym roślina może działać odstraszająco na ślimaki i inne szkodniki, dlatego warto ją mieć w swoim ogrodzie.
Ciekawostką jest również to, że dawniej z farbownika otrzymywano czerwony barwnik, który był stosowany do barwienia tkanin czy napojów alkoholowych. Oprócz tego roślina wykazuje właściwości lecznicze. Maść z kwiatów wykazuje działanie przeciwzapalne i łagodzące, stosowana jest w leczeniu siniaków, oparzeń, ran czy wrzodów. Surowcem leczniczym są też korzenia i ziele, z których sporządzane są napary i odwary. Służą one do leczenia kaszlu i schorzeń oskrzeli, a nawet obniżają gorączkę. Z kolei młode liście farbownika zawierają dużo witaminy C i nadają się do jedzenia.
Źródło: deccoria.pl
