Spis treści:
- Niskie byliny odporne na suszę
- Wysokie byliny na słoneczne stanowiska
- Czego potrzebują rośliny odporne na suszę?
Niskie byliny odporne na suszę
W ostatnich latach zmiany klimatyczne doprowadziły do tego, że rośliny, które od zawsze pięknie rosły w naszych ogrodach, mają poważne trudności, by w nich przeżyć. Wiąże się to z gwałtownymi zmianami pogodowymi oraz występującymi coraz częściej skrajnymi warunkami, których skutki odbijają się na kondycji wielu gatunków. Dużym problemem stała się susza.
Zarówno gatunki użytkowe, jak i typowo ozdobne rośliny ogrodowe uprawiane na naszej szerokości geograficznej od lat przyzwyczajone są do określonych ram zmieniających się pór roku, temperatur oraz opadów, które zapewniają im niezbędny dostęp do życiodajnej wody. Niestety długo utrzymujące się okresy suszy prowadzą do tego, że rośliny przeżywają olbrzymi stres, a wiele z nich nie jest w stanie poradzić sobie bez naszej pomocy.
Im większa różnorodność roślin w ogrodzie, tym trudniej sprostać ich odmiennym wymaganiom, a regularne, obfite podlewanie, dostosowane do potrzeb poszczególnych gatunków w tak ekstremalnych sytuacjach, bywa niezwykle czasochłonne. Na szczęście istnieje prosta odpowiedź na postępujące zmiany klimatyczne, które wpisują susze na stałe do kalendarza rodzimych ogrodników – potrzebujemy roślin odpornych na brak wody i palące słońce.
W zależności od tego, jak chcesz, aby wyglądała twoja kwiatowa rabata, możesz posadzić na niej niskie byliny odporne na suszę, a także gatunki średnie oraz wysoko rosnące. Właściwie dobrane, stworzą gęstą, zieloną kompozycję przełamaną barwnymi kwiatami i to bez względu na to, jak długo i jak gorąco będzie w twoim ogrodzie.
Oto ciekawe propozycje niezawodnych niskich bylin, doskonale rosnących na suchym podłożu:
- rozchodniki, a wśród nich odmiany: biały, Ewersa, kaukaski, kamczacki, ostry, ościsty;
- rojniki, a wśród nich odmiany: górki, murowy, ogrodowy, orzęsiony, pajęczynowaty, wapienny;
- macierzanki, a wśród nich odmiany: cytrynowa, piaskowa, wczesna.
Te ostatnie upodobałam sobie szczególnie mocno. W tym sezonie porastają one skarpę ogrodową, posadziłam je na murku kwiatowym oraz pomiędzy ozdobnymi kamieniami w rogu działki, gdzie słońce pali nieprzerwanie przez cały dzień.
Zauważyłam, że był to doskonały wybór, ponieważ rośliny te nie tylko świetnie radzą sobie w skrajnych warunkach letnich, lecz także mogę po nich deptać do woli. Przygniecione, już po chwili wracają do swojego naturalnego kształtu i znów pięknie wypełniają przestrzeń.
Spośród niskich bylin odpornych na suszę na uwagę zasługują również te o poduchowatym pokroju, m.in. żagwin ogrodowy, goździk siny, płomyk szydlasty, skalnica Andersa czy zawciąg nadmorski.
Wysokie byliny na słoneczne stanowiska
Nie zawsze zadowalamy się niskimi bylinami, niektóre kompozycje wymagają drugiego, średniego piętra o efektownym kwitnieniu, a nawet jeszcze wyższego, zieleniejącego się tła, które dopełni scenerię. Czy da się stworzyć kompletną aranżację na słonecznym stanowisku, wybierając jedynie rośliny wysoce odporne na suszę? Okazuje się, że tak i nie stanowi to najmniejszego problemu.
Znajomy ogrodnik doradził mi wysokie byliny na słoneczne stanowiska, które doskonale się ze sobą łączą, a przy tym efektownie wypełniają przestrzeń. Należą do nich m.in.:
- wilczomlecz mirtowaty,
- przetacznik kłosowy,
- przetacznik siwy,
- krwawniki,
- juka karolińska,
- liatra kłosowa,
- czyściec wełnisty,
- gipsówka,
- kocimiętki,
- mikołajki,
- ostrogowiec czerwony,
- przegorzan ruski,
- perowskia łobodolistna,
- szałwia omszona,
- rozchodnik karpacki,
- rozchodnik okazały.
Część tych roślin wyróżnia się zgrubiałymi, mięsistymi liśćmi o dekoracyjnym kształcie. Inne z kolei mają barwne, strzeliste kwiatostany, a jeszcze inne dekorują rabaty wzniesionymi pędami zielonymi. Wszystkie natomiast łączy jedna cecha – doskonale rosną na odkrytych skalniakach, suchych nasypach i wolnych przestrzeniach z dala od źródeł wody.
Ciekawą grupą wysoko rosnących bylin na stanowiska słoneczne są sucholubne trawy, które w warunkach ostrego nasłonecznienia i suchego podłoża nie tylko utrzymują wzrost, lecz także potrafią być bardzo ekspansywne. Z nich do ogrodu wybrałam trzy gatunki:
- ostnicę cieniutką z jej puszystymi kwiatostanami,
- surowy i mocno wzniesiony trzcinnik ostrokwiatowy,
- wydmuchrzycę piaskową w odmianie 'Blue Dune'.
To nie jedyne gatunki, które świetnie prezentują się wśród niższych bylin, tworząc impresjonistyczną scenerię na rabacie, ale te nadały mojemu ogrodowi naturalistyczny akcent, a tego mu właśnie brakowało.
Czego potrzebują rośliny odporne na suszę?
Największą zaletą wszystkich wymienionych wcześniej roślin na stanowiska suche i słoneczne jest fakt, że w uprawie są one niemalże samowystarczalne. Wystarczy właściwie dobrane stanowisko, a rosną okazałe, rozkrzewiają się, tworząc barwne, gęste, często naprawdę wysokie kępy. Wszystko po to, by w twoim ogrodzie zapanował naturalistyczny nieład, który ma w sobie ogrom uroku. Większości z tych gatunków nie musisz ani często podlewać, ani nawozić. Ewentualnie warto czasami przyciąć je, by wspomóc wzrost i pobudzić do kwitnienia.
Zastanawiasz się, w jakiej glebie posadzić macierzanki, wilczomlecz, szałwie z ostrogowcami, czosnkami i bodziszkami? A może zestawiłeś rozchodniki z perowskią, wiesz, że będą pięknie współgrały, ale nadal głowisz się nad stanowiskiem? Najlepiej będzie im w słońcu, to jasne. Wszystkie te okazy mają niskie wymagania glebowe, dlatego możesz spokojnie sadzić je na glebach piaszczystych, żwirowych, gliniastych, zarówno tych bardziej przepuszczalnych, jak i zwięzłych. Wiele z nich znacznie lepiej odnajdzie się w trudnych warunkach niż w żyznej ziemi.
A zatem czego potrzebują rośliny odporne na suszę, jeśli prawie wszystko potrafią zapewnić sobie same? Odpowiedź jest prosta – dobrego towarzystwa. Aby rosły okazałe, pięknie kwitły i osiągały naprawdę efektowne rozmiary oraz pokrój, powinny trafić tam, gdzie rosną gatunki o podobnych wymaganiach środowiskowych. W ten oto sposób na stanowiskach suchych i słonecznych warto sadzić powyższe propozycje oraz: sosny górskie, żywotniki, jałowce, karłowe świerki lub propozycje liściaste: oliwniki, tamaryszki, rokitniki, ligustry, karagany syberyjskie, pięciorniki czy pomarszczoną różę.
W niektórych ogrodach stanowiska suche nie zawsze są słoneczne. To możliwe np. w miejscach, gdzie duże, rozłożyste korony drzew rzucają cień, a jednocześnie intensywnie konkurują z innymi gatunkami o wodę i konkurencję tę wygrywają. Tam z kolei warto posadzić takie okazy, jak barwinek pospolity, bergenie, dąbrówki rozłogowe, pragnie syberyjskie. Przy tylu możliwościach bez trudu zdołasz stworzyć barwny ogród, który poradzi sobie nawet wtedy, gdy susze w ciągu roku będą utrzymywać się jeszcze dłużej.
Źródło: deccoria.pl
