Spis treści:
- Kapusta chińska, czyli azjatycki przysmak
- Sadzenie i uprawa kapusty chińskiej
- Dlaczego warto uprawiać pak choi?
- Na co uważać w uprawie pak choi?
Kapusta chińska, czyli azjatycki przysmak
Kapusta chińska (Brassica rapa chinensis), zwana też pak choi to odmiana z rodziny kapustowatych niewytwarzająca zwartej główki. Tworzy za to rozłożystą rozetę grubych, jasnych ogonków liściowych i ciemnozielonych liści. W kuchni jest ceniona za delikatny smak i chrupkość.
Pop choi pochodzi z Azji i od dawna jest podstawą tamtejszej kuchni. Dobrze sprawdza się w stir-fry, zupach czy daniach gotowanych na parze, ale można ją jeść również na surowo. To warzywo niskokaloryczne, zawierające m.in. witaminę C, witaminy z grupy B oraz składniki mineralne, takie jak potas i wapń.
Kapusta chińska ta wyróżnia się bardzo szybkim wzrostem. W zależności od odmiany i terminu siewu zbiór możliwy jest nawet po około 40-60 dniach od wysiewu. To właśnie dlatego wielu ogrodników traktuje ją jako warzywo poplonowe, czyli uprawiane po zbiorze innych roślin.
Sadzenie i uprawa kapusty chińskiej
Największym problemem w uprawie kapusty chińskiej jest tzw. jarowizacja. To reakcja rośliny na temperaturę i długi dzień, która powoduje szybkie wybicie w pęd kwiatowy. Oznacza to, że zamiast dużych liści pojawią się kwiaty, a warzywo traci wartość kulinarną. Dlatego termin siewu ma ogromne znaczenie.
Pak choi najlepiej uprawiać z siewu wprost do gruntu od drugiej połowy lipca do sierpnia. Wiosenne terminy są też możliwe, ale bardziej ryzykowne, ponieważ chłodne noce i wydłużający się dzień sprzyjają kwitnieniu.
Roślina lubi stanowiska słoneczne lub lekko zacienione. Najlepiej rośnie w glebie żyznej, próchniczej i stale lekko wilgotnej. Podłoże nie powinno przesychać, ponieważ niedobór wody przyspiesza wybijanie w pędy kwiatostanowe i pogarsza smak liści.
Nasiona wysiewa się płytko, zwykle na głębokość około 1 cm. Między roślinami warto zachować odstępy około 25-30 cm, ponieważ rozety potrzebują miejsca do rozwoju. Kapusta chińska nie lubi też zagęszczenia - przy zbyt ciasnym siewie liście pozostają małe i gorzej przewietrzane.
Ważne jest również regularność podlewania. Pak choi ma stosunkowo płytki system korzeniowy, dlatego szybko odczuwa brak wilgoci. Najlepiej podlewać ją rano lub wieczorem, kierując wodę bezpośrednio na glebę, a nie na liście. Ogranicza to ryzyko chorób grzybowych.

Dlaczego warto uprawiać pak choi?
Pak choi jest jednym z warzyw, które dobrze wpisują się w szybkie tempo współczesnego ogrodnictwa. Nie wymaga wielomiesięcznej uprawy ani skomplikowanej pielęgnacji, a przy odpowiednich warunkach daje plon w krótkim czasie. Dzięki temu można ją wysiewać nawet pod koniec lata, gdy część grządek po innych warzywach zaczyna pustoszeć.
Dużą zaletą jest także uniwersalność kulinarna. Liście można smażyć, gotować, dusić lub dodawać do sałatek. Jasne, miękkie ogonki, pozostają chrupiące nawet po krótkiej obróbce termicznej, dlatego pak choi często wykorzystuje się w daniach inspirowanych kuchnią azjatycką.
Roślina dobrze nadaje się również do małych ogrodów i uprawy w skrzyniach. Nie tworzy rozbudowanych główek jak tradycyjna kapusta, więc zajmuje mniej miejsca. Szybki wzrost sprawia też, że można ją uprawiać jako warzywo uzupełniające między innymi gatunkami.
Warto jednak pamiętać, że mimo stosunkowo łatwej uprawy pak choi nie lubi skrajności. Najlepiej rośnie, wtedy gdy ma stabilne warunki: umiarkowaną temperaturę, wilgotną glebę i odpowiednią ilość światła. Gdy tego zabraknie, reaguje bardzo szybko. I właśnie dlatego termin siewu oraz regularna pielęgnacja są ważniejsze niż intensywne nawożenie czy skomplikowane zabiegi ochronne.
Na co uważać w uprawie pak choi?
Kapusta chińska, podobnie jak inne warzywa z rodziny kapustowatych, może być atakowana przez pchełki ziemne, ślimaki oraz gąsienice bielinka kapustnika. Największe szkody zwykle pojawiają się na młodych liściach, które są delikatne i szybko tracą dobrą kondycję po uszkodzeniu. Charakterystycznym objawem obecności pchełek są drobne dziurki w liściach, natomiast gąsienice wygryzają większe fragmenty blaszki liściowej.
W ochronie pak choi duże znaczenie ma regularna obserwacja roślin i szybkie reagowanie na pierwsze oznaki żerowania. Pomaga również utrzymywanie porządku na grządkach oraz usuwanie chwastów, które mogą sprzyjać rozwojowi szkodników. Wielu ogrodników stosuje też lekką włókninę ochronną, szczególnie po wysiewie i na początku wzrostu roślin. Taka osłona ogranicza dostęp owadów do liści, a jednocześnie przepuszcza światło i wodę.
Pak choi nie lubi także gwałtownych wahań wilgotności podłoża. Gdy ziemia najpierw mocno przesycha, a później jest intensywnie podlewana, liście mogą tracić jędrność i gorzej się rozwijać. Stabilne warunki wzrostu są w przypadku tej rośliny ważniejsze niż intensywne nawożenie. Regularne podlewanie i odpowiedni termin siewu powinny przynieść zadowalające efekty w postaci chrupiących liści, które możemy spożytkować potem w kuchni.
Źródło: Deccoria.pl













