Spis treści:
- Lwia paszcza – kwiat z ogrodu babci
- Kiedy i jak siać lwie paszcze?
- Uprawa lwiej paszczy
Lwia paszcza – kwiat z ogrodu babci
Wiele osób ma sentyment do lwiej paszczy, ponieważ kojarzy ten gatunek z wakacjami u babci i czasami dzieciństwa. Wyżlin większy ( Antirrhinum majus), występujący w wielu intensywnych kolorach, rzeczywiście był niegdyś często uprawiany w wiejskich ogródkach, ale moda na tę piękną roślinę nie przeminęła. Nadal bardzo chętnie siejemy lwie paszcze na swoich przydomowych grządkach, aby móc cieszyć się ich wyjątkową urodą. Do wyboru mamy wiele odmian, które zróżnicowane są pod względem wysokości oraz barwy kwiatów.
Dostępne są w zasadzie wszystkie kolory tęczy poza niebieskim. Wśród najczęściej wybieranych odcieni wymienić można wyżliny wysokie w odcieniu żółtym, pomarańczowym, różowym oraz czerwonym. Bardzo ciekawe są dwubarwne lwie paszcze, a także te, które mają cieniowane bądź cętkowane płatki. Tak duży wybór interesujących odmian sprawia, że mają wiele zastosowań w ogrodzie. Świetnie nadają się do ozdabiania donic na balkonach i tarasach, doskonale sprawdzają się także do obsadzania kolorowych rabat, kwietników czy ścieżek. Pięknie urozmaicają kwiatowe kompozycje.
Lwie paszcze to w naszym klimacie rośliny jednoroczne, które mogą osiągnąć od 25 do nawet 100 cm wysokości. Charakteryzuje je krzaczasty pokrój. Oryginalne kwiaty – dwuwargowe, lekko rozchylone i przypominające zwierzęce pyszczki – pojawiają się na roślinie pod koniec czerwca. Znajdują się na wzniesionych pędach, które porastają również lancetowate, soczyście zielone liście. Piękne kwiaty wyżlinu większego utrzymują się na roślinie imponująco długo – zdobią ją od wczesnego lata aż do momentu wystąpienia pierwszych przymrozków.
Kiedy i jak siać lwie paszcze?
Lwie paszcze to rośliny o stosunkowo długim okresie wegetacji. Warto wziąć pod uwagę ten fakt, jeśli zastanawiamy się nad wysiewem tych pięknych kwiatów we własnym ogrodzie. Ze względu na to, że rośliny te potrzebują dużo czasu, aby zakwitnąć, większość osób decyduje się na ich uprawę z rozsady. Musimy pamiętać również o wrażliwości lwiej paszczy na działanie niskiej temperatury. Przygotowanie własnych sadzonek na parapecie jest dość pracochłonne, ale warto się na nie zdecydować, jeśli zależy nam na długotrwałym kwitnieniu.
Choć nasiona można siać do gruntu, gdy ryzyko wystąpienia przymrozków zmaleje (w maju), uprawiając je w ten sposób nie będziemy mogli długo cieszyć się kwiatami w sezonie. Lwia paszcza zakwitnie bowiem dopiero po 10 tygodniach od momentu siewu prosto na grządki, czyli późnym latem (zazwyczaj w sierpniu). W przypadku uprawy z rozsady kwiatów możemy się spodziewać wcześniej – już w czerwcu.
Kiedy siać lwie paszcze na rozsadę? Najlepiej zabrać się do pracy wczesną wiosną – w marcu. Jak to zrobić krok po kroku?
- Nasiona lwiej paszczy wysiewamy do skrzynek wypełnionych wilgotnym, sterylnym podłożem do rozsad;
- Doniczkę ustawiamy w jasnym, ciepłym pomieszczeniu i staramy się utrzymywać stałą wilgotność ziemi;
- Gdy na siewkach pojawią się 1-2 liście właściwe, przepikowujemy je (przesadzamy) do większych pojemników;
- Sadzonki lwiej paszczy sadzimy na stałym miejscu w ogrodzie po 15 maja, gdy minie ryzyko wystąpienia wiosennych przymrozków.
Warto wiedzieć, że lwia paszcza często sama rozsiewa się na działce na przełomie lata i jesieni. Jeśli chcemy mieć ten gatunek w swoim ogrodzie, poza siewem do gruntu lub przygotowywaniem własnej rozsady możemy zdecydować się również na zakup gotowych sadzonek.
Uprawa lwiej paszczy
Lwia paszcza to roślina niezwykle efektowna, której ogromnym atutem jest stosunkowo prosta uprawa. O pewnych zabiegach musimy jednak pamiętać, aby długo cieszyć się urodą tych pięknych kwiatów. Na co zwrócić uwagę podczas uprawy lwiej paszczy? Oto kilka podpowiedzi:
- Ziemia – lwia paszcza nie jest wymagająca pod względem warunków glebowych, ale dla obfitego kwitnienia najlepiej uprawiać ją w przepuszczalnym, lekkim podłożu, które będzie żyzne. Doskonale sprawdzi się piaszczysto-próchniczna ziemia o obojętnym lub zasadowym odczynie;
- Stanowisko – lwie paszcze są wrażliwe na chłód i wahania temperatury, dlatego warto znaleźć dla nich ciepłe, osłonięte od wiatru miejsce. Wybrane stanowisko powinno być dobrze nasłonecznione;
- Podlewanie – gatunek ten potrzebuje systematycznego nawadniania, gdy intensywnie kwitnie. Powinniśmy utrzymywać stałą wilgotność gleby, przy czym należy pamiętać, aby ziemi nie przelewać. Lepiej jest lwią paszczę lekko przesuszyć, niż doprowadzić do zastoju wody w glebie. Pod koniec kwitnienia rośliny te wymagają już rzadszego, mniej obfitego podlewania;
- Nawożenie – w czasie wegetacji wyżlin większy można nawozić co 1-2 tygodnie, wykorzystując preparaty wieloskładnikowe. Odżywki możemy stosować dolistnie poprzez opryski lub podlewać nimi rośliny;
- Odchwaszczanie – ważnym zabiegiem podczas uprawy lwiej paszczy w ogrodzie jest pozbywanie się chwastów z miejsc, w których uprawiamy te piękne kwiaty. Jest to niezbędne, aby mogły się zdrowo rozwijać i bujnie kwitnąć. Dobrym pomysłem jest wyściółkowanie podłoża wokół roślin, dzięki czemu nie tylko ograniczymy wzrost chwastów, ale także łatwiej nam będzie utrzymać odpowiednią wilgotność podłoża w miejscu uprawy lwiej paszczy;
- Choroby i szkodniki – uprawiany amatorsko wyżlin większy, który nie jest przelewany, rzadko choruje. Roślina ta nie jest również atakowana przez szkodniki. W nieodpowiednich warunkach, gdy rośnie w nadmiernie mokrym podłożu, może rozwinąć się na niej rdza wyżlinowa, mączniak (rzekomy i prawdziwy), antraknoza lub plamistość liści.
Lwia paszcza to niezwykle wdzięczna roślina, która nie sprawia kłopotu nawet początkującym ogrodnikom. Jeśli chcemy podziwiać jej kwiaty przez całe lato aż do jesieni, przygotujmy z niej rozsadę, którą posadzimy w ogrodzie po tzw. zimnej Zośce.
Źródło: deccoria.pl
