Spis treści:
- Jakie drzewa płaczą?
- Przycinanie drzew płaczących zimą – zalety
- Jak przyciąć klon?
Jakie drzewa płaczą?
Drzewa płaczące swoją nazwę zawdzięczają charakterystycznym, zwisającym gałęziom, które tworzą kaskadowe formy przypominające łzy. Najbardziej znanym przykładem jest wierzba płacząca (Salix babylonica), której gałęzie zwisają ku ziemi, tworząc efekt "płaczu". Taki pokrój gałęzi nadaje drzewu malowniczego wyglądu, ale ma także praktyczne zastosowanie, ponieważ zwisające gałęzie mogą chronić pień drzewa przed silnym wiatrem i innymi niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. Wśród wielu gatunków tych drzew znajdziemy m.in. takie odmiany jak:
- Wierzba iwa 'Kilmarnock'
To niewielkie drzewo o silnie zwisających gałęziach, które niemal dotykają ziemi. Na wiosnę obsypuje się srebrzystymi kotkami, nadając przestrzeni lekkości i delikatności. Jest to jedno z najczęściej sadzonych drzew płaczących w ogrodach przydomowych.
Klasyk wśród drzew o zwisających gałęziach. Jest to duże drzewo o miękkich, elastycznych gałęziach, które tworzą kaskady liści. Najlepiej wygląda nad wodą, gdzie jej odbicie w tafli dodaje przestrzeni tajemniczości i harmonii.
- Brzoza 'Youngii'
Jest niewysokim drzewem o delikatnych, cienkich gałęziach, które swobodnie zwisają ku ziemi. To odmiana brzozy brodawkowatej, znana z białej kory i wyjątkowej odporności na różne warunki atmosferyczne. W ogrodach często pełni rolę solitera, podkreślając przestrzeń swoim malowniczym pokrojem.
- Wiąz 'Camperdownii'
Wyróżnia się gęstą, nisko osadzoną koroną z długimi, zwisającymi gałęziami. Jego liście są duże, o szorstkiej fakturze. To drzewo idealnie nadaje się do tworzenia zacienionych zakątków w ogrodzie, oferując malowniczy azyl przed słońcem.
- Modrzew 'Repens'
Jest jedną z najbardziej malowniczych odmian modrzewia. Jego miękkie, opadające gałęzie z igłami, które zmieniają kolor z jasnozielonego latem na złocisty jesienią, tworzą efektowną kaskadę. Doskonale prezentuje się nad wodą lub jako drzewo soliterowe.
- Buk 'Purple Fountain'
Charakteryzuje się głęboko purpurowymi liśćmi, które kontrastują z ciemnymi, zwisającymi gałęziami. To niewysokie drzewo jest idealne do mniejszych ogrodów, gdzie tworzy efektowny, pionowy akcent. Jego ciemna barwa i płaczący pokrój nadają ogrodowi dramatyzmu.
- Morwa 'Pendula'
To drzewo o kulistej koronie i mocno opadających gałęziach. Jego liście są duże, sercowate, a owoce – soczyste, czarne lub czerwone – przyciągają ptaki. Ta odmiana morwy jest wyjątkowo dekoracyjna i sprawdzi się zarówno w ogrodach przydomowych, jak i parkach.
- Wiśnie ozdobne
Na uwagę zasługuje odmiana 'Kiku-shidare-zakura', z pięknymi, różowymi kwiatami i zwisającymi gałęziami, tworzącymi baldachim kwiatów na wiosnę. Ich urok polega na krótkotrwałym, ale intensywnym kwitnieniu, które wprowadzają romantyczny nastrój do ogrodu.
- Rajskie jabłonie
Jesienią zachwycają drobnymi, czerwonymi lub żółtymi owocami. Ich gałęzie delikatnie opadają, a kwiaty wiosną tworzą spektakularne widowisko w odcieniach bieli, różu i czerwieni. Są doskonałym wyborem dla miłośników ptaków, które chętnie odwiedzają te drzewa.
- Jarząb 'Pendula'
To drzewo o elegancko zwisających gałęziach i dekoracyjnych owocach w kolorze czerwonym lub pomarańczowym. Jego piórkowate liście zmieniają się jesienią na złote i czerwone, dodając ogrodowi barw i życia.
- Karagana 'Walker'
To małe drzewo o smukłej sylwetce i drobnych, zwisających gałęziach. Jej liście są delikatne, a kwiaty żółte, co sprawia, że wygląda subtelnie i elegancko. Idealnie nadaje się do niewielkich ogrodów, gdzie można docenić jej wdzięk z bliska.
- Cedr 'Glauca Pendula'
Ma długie, niebieskawe igły i zwisające gałęzie, które tworzą spektakularny widok. Osiąga imponujące rozmiary, dlatego najlepiej prezentuje się w dużych ogrodach. W przestronnych przestrzeniach jego piękno i wyjątkowy charakter mogą naprawdę zabłysnąć, tworząc niezapomniany widok.
- Buk 'Pendula'
Wyróżnia się gęstymi, ciemnozielonymi liśćmi i długimi, zwisającymi gałęziami, które tworzą naturalne zadaszenie. Jego masywna sylwetka i majestatyczny wygląd czynią go idealnym wyborem do dużych ogrodów i parków.
Przycinanie drzew płaczących zimą – zalety
Zimowe przycinanie drzew płaczących niesie ze sobą wiele korzyści, które przekładają się na zdrowie i estetykę roślin. Zimą drzewa są pozbawione liści, dlatego możemy dokładnie przeanalizować ich struktury. Brak ulistnienia pozwala ogrodnikom na łatwiejsze zidentyfikowanie gałęzi, które wymagają usunięcia. Oznacza to, że precyzyjne ukształtujemy koronę drzewa, a jest szczególnie istotne w przypadku drzew płaczących, które często mają złożony, kaskadowy pokrój.
Kolejną zaletą zimowego cięcia drzew płaczących jest minimalizacja stresu dla rośliny. Podczas zimowego spoczynku drzewa są mniej aktywne metabolicznie, więc cięcie jest dla nich mniej stresujące. Mają również więcej czasu na regenerację przed rozpoczęciem intensywnego wzrostu wiosną. Warto również wziąć pod uwagę fakt, że niższe temperatury zimą ograniczają aktywność grzybów i bakterii, które mogą infekować świeże rany po cięciu.
Jak przyciąć klon?
Najlepszym miesiącami na przycinanie klonu są styczeń i luty, kiedy na zewnątrz panują plusowe temperatury. W tym okresie drzewo znajduje się w stanie spoczynku i zdąży zakończyć proces gojenia przed rozpoczęciem sezonu wegetacyjnego. Unikaj przycinania wiosną, ponieważ w tym czasie klony mogą intensywnie wydzielać sok, a to niestety przekłada się na większe ryzyko infekcji.
Zadbaj przystąpisz do cięcia klonu, przygotuj dobrze naostrzone narzędzia, które ułatwią cięcie i zminimalizują uszkodzenia drzewa. Sekatory ręczne sprawdzą się do cienkich, młodych pędów, natomiast sekatory nożycowe lub piły ogrodowe są idealne do grubszych gałęzi. Pamiętaj również o stosowaniu środka dezynfekującego do czyszczenia narzędzi przed rozpoczęciem pracy i po usunięciu chorych gałęzi, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się chorób.
- Technika przycinania klonu
Usuwanie martwych i chorych gałęzi klonu powinniśmy przeprowadzić raz w roku. Rozpoczynamy od dokładnego obejrzenia drzewa, w celu zidentyfikowania gałęzi bez oznak życia, z przesuszoną korą oraz tych z widocznymi przebarwieniami, grzybem lub pęknięciami. Wycinamy te gałęzieprzy nasadzie, starając się nie uszkodzić pierścienia przyrostowego wokół podstawy gałęzi.
- Prześwietlanie koron klonu
Zbyt gęsta korona klonu może ograniczać dostęp światła oraz utrudniać cyrkulację powietrza. Dlatego co 2-3 lata wykonujemy cięcie prześwietlające koronę klonu. Możemy skutecznie zapobiec potencjalnym infekcjom i uszkodzeniom, usuwając krzyżujące się gałęzie, które się o siebie ocierają. Konieczne jest również zredukowanie liczby pędów wyrastających wewnątrz korony, ponieważ wtedy zapewnimy klonowi lepsze doświetlenie i dostęp do tlenu, jednocześnie zachowując jego równowagę oraz naturalny pokrój.
- Cięcia formujące
Formujące cięcie klonu wykonuj tylko wtedy, gdy drzewo zaczyna tracić swój kulisty kształt lub wtedy, gdy pędy zaczynają się krzyżować. Skróć zbyt długie pędy, przycinając je nad pąkiem skierowanym na zewnątrz. Dąż do uzyskania harmonijnego kształtu, który podkreśli naturalną symetrię drzewa. Nie usuwaj zbyt dużej liczby gałęzi na raz – przycinaj maksymalnie 20-30 proc. korony, aby nie osłabić drzewa.
- Pielęgnacja po cięciu
Po zakończeniu pracy sprawdź stan drzew. Klony nie wymagają zabezpieczenia maścią ogrodniczą, ponieważ najlepiej regenerują się naturalnie. Wyjątkiem są duże rany – w ich przypadku można zastosować preparat ochronny. Na wiosnę warto wspomóc drzewo nawozem wieloskładnikowym, który dostarczy mu sił do regeneracji.
