Spis treści:
- Rozpoznawanie intruza - nornica czy kret?
- Jakie szkody wyrządzają w ogrodzie nornice?
- Naturalne zapory na nornice - sadzenie wilczomleczu i innych roślin odstraszających
- Siatki na cebulki - najskuteczniejszy sposób na nornice
Rozpoznawanie intruza - nornica czy kret?
Zanim zaczniesz działać, upewnij się, z kim masz do czynienia. Nornice i krety żyją pod ziemią, ale wyrządzają zupełnie inne szkody - i wymagają odmiennych metod zwalczania.
Kret europejski to ssak owadożerny. Żywi się dżdżownicami i larwami owadów, a roślinami nie jest zainteresowany. Jego wizytówką są stożkowate kopce ziemi na trawniku - kretowiska. Tunele kreta biegną głęboko, na 20-50 cm pod powierzchnią, dlatego trudno wyznaczyć ich przebieg z góry.
Nornica ruda żywi się głównie pokarmem roślinnym. Ma krępe ciało o długości 8-12 cm, rudobrązowe futro na grzbiecie i krótki ogon. W odróżnieniu od kreta nie usypuje kopców - zostawia za to liczne okrągłe otwory w ziemi, rozmieszczone blisko siebie na skarpach, trawnikach i grządkach. Jej tunele biegną płytko - zaledwie 5-15 cm pod powierzchnią - co powoduje widoczne wybrzuszenia i pęknięcia gleby.
Jeśli więc widzisz kopce na trawniku - to kret, gęsto rozsiane dziurki i więdnące rośliny - nornica. Kret niszczy trawnik mechanicznie, ale nie podgryza cebulek ani korzeni. Nornica natomiast się nimi żywi - i to jest główne źródło strat w ogrodzie.
Zdarza się, że nornice korzystają z tuneli wydrążonych wcześniej przez kreta, co dodatkowo utrudnia identyfikację sprawcy. Jeśli jednocześnie widzisz kopce i ponadgryzane rośliny, prawdopodobnie masz w ogrodzie oba gatunki.
Zobacz również:
Jakie szkody wyrządzają w ogrodzie nornice?
Nornice żerują głównie wieczorem i nocą, a ich podziemny tryb życia sprawia, że szkody możesz zauważyć dopiero po fakcie. Często jedynym sygnałem ich obecności jest nagłe więdnięcie pozornie zdrowych roślin lub zapadnięcia ziemi wzdłuż linii tuneli.
Najbardziej narażone są rośliny cebulkowe - tulipany, krokusy, lilie i mieczyki. Nornica podgryza cebule od spodu, niekiedy zjadając je w całości. Wiosną na rabatach zamiast kwiatów nie wyrasta więc nic, a po wykopaniu ziemi nie ma śladu po cebulkach.
Straty nie ograniczają się do roślin ozdobnych. Nornice obgryzają korzenie warzyw - ich łupem padają marchew, buraki i ziemniaki. Podgryzają też korzenie młodych drzewek owocowych i krzewów, przez co pozornie zdrowe rośliny nagle zaczynają usychać. Zimą, gdy brakuje innego pokarmu, ogryzają korę u podstawy pni, a takie uszkodzenia mogą pozbawić cię plonów nawet na kilka lat. Szczególnie narażone są młode drzewka o cienkiej korze - jabłonie, grusze i śliwy posadzone w ostatnich dwóch-trzech latach.
Naturalne zapory na nornice - sadzenie wilczomleczu i innych roślin odstraszających
Nornice są bardzo wrażliwe na intensywne zapachy i omijają miejsca, w których rosną rośliny o silnej woni.
Jedną z najczęściej polecanych roślin odstraszających nornice jest wilczomlecz groszkowy. Wydziela on substancje, których gryzonie nie tolerują, i tworzy naturalną barierę zapachową. Posadź go w sąsiedztwie cennych rabat i wzdłuż granic ogrodu. Pamiętaj jednak, że jest rośliną trującą - unikaj sadzenia w miejscach dostępnych dla dzieci i zwierząt domowych.
Inne rośliny, których zapach odstrasza nornice, to:
- czosnek pospolity,
- szachownica cesarska,
- mięta pieprzowa,
- czarna porzeczka i rącznik pospolity.
Szachownica cesarska sprawdza się szczególnie dobrze w sąsiedztwie cebulkowych - jej intensywny, ciężki zapach skutecznie zniechęca gryzonie.
Naturalnym wsparciem jest także wkładanie do otworów tuneli gałązek żywotnika, ząbków czosnku, liści orzecha włoskiego lub suszonych pędów bzu czarnego. Zapachy te podrażniają węch nornic i zmuszają je do opuszczenia terenu. Zabiegi powtarzaj co kilka dni, szczególnie po deszczu, bo woda szybko zmywa substancje lotne.
Siatki na cebulki - najskuteczniejszy sposób na nornice
Rośliny odstraszające zmniejszają ryzyko inwazji nornic, ale nie dają stuprocentowej ochrony. Jeśli gryzonie regularnie niszczą twoje rabaty, zastosuj bariery fizyczne - to metoda, która sprawdza się najlepiej.
Sadź cebulki w specjalnych koszyczkach z tworzywa sztucznego lub drutu. Koszyczki stanowią mechaniczną przeszkodę, przez którą gryzoń nie jest w stanie się przegryźć - przepuszczają jednak wodę i składniki odżywcze, nie ograniczając wzrostu rośliny. Znajdziesz je w większości sklepów ogrodniczych - dostępne są w różnych rozmiarach, także te mieszczące kilkanaście drobnych cebul jednocześnie.
Alternatywą są metalowe siatki o drobnych oczkach. Wyłóż nimi dno i boki wykopanego dołka przed posadzeniem cebulki, a następnie zasyp ziemią. Siatka powinna być ze stali nierdzewnej lub ocynkowanej, żeby nie korodowała w wilgotnej glebie. Przy większych rabatach rozłóż siatkę na dnie całego łoża - w ten sposób zabezpieczysz jednocześnie dziesiątki cebul.
Jeszcze trwalszym rozwiązaniem jest budowa podniesionych rabat wyłożonych siatką lub płytami od spodu i z boków. Taka konstrukcja wymaga więcej pracy na starcie, ale chroni rośliny przez wiele lat.
Źródło: Deccoria.pl
