Spis treści:
- Czego nie przycinamy wiosną?
- Drzewa źle znoszące przycinanie
- Błędy podczas wiosennego cięcia drzew i krzewów
Wczesną wiosną wiele krzewów i drzew ozdobnych wymaga cięcia, które zagęszcza rośliny i pobudza je do wzrostu. Trzeba jednak pamiętać, że nie wszystkie rośliny można przycinać wiosną, ponieważ możemy w ten sposób pozbawić roślinę pąków kwiatowych, zahamować jej wzrost i spowodować, że w tym roku w ogóle nie zakwitnie. Poniżej podpowiadamy, jakich roślin nie wolno przycinać o tej porze roku.
Czego nie przycinamy wiosną?
Wiosną nie należy ciąć tych gatunków drzew i krzewów, których pąki kwiatowe zawiązują się w poprzednim sezonie. Jeśli wczesną wiosną zetniemy ich gałązki, rośliny nie zakwitną w ogóle lub wydadzą bardzo mało kwiatów, ponieważ podczas cięcia pozbawiliśmy je pąków kwiatowych.
Jakich drzew i krzewów ozdobnych nie przycinamy wiosną? Są to m.in.:
- forsycja
- migdałek
- magnolia
- azalia
- hortensje ogrodowe
- bez (lilak)
- kalina koralowa
- krzewuszka
- tawuła wczesna
- tawuła szara
Wymienione wyżej rośliny można przyciąć dopiero po przekwitnięciu w okresie letnim, w celu uformowania ich kształtu lub zagęszczenia korony.
Drzewa źle znoszące przycinanie
Niektóre gatunki drzew i krzewów bardzo źle znoszą zabieg przycinania, dlatego lepiej w ogóle ich nie przycinać lub ograniczyć tę czynność tylko do tzw. cięcia higienicznego, które ma na celu usunięcie jedynie suchych i chorych pędów.
Gdy rośliny po zimie budzą się do życia, ich soki zaczynają żywiej w nich krążyć. Dlatego p o "zranieniu", czyli przycięciu gałęzi, drzewa te zaczynają "płakać", tzn. wypuszczać soki. Zjawisko to nazywane jest "wiosennym płaczem" i powoduje osłabienie roślin.
Drzewa, które źle znoszą wiosenne cięcie to:
- grab
- katalpa
- brzoza
- wierzba
- klon
- buk
- drzewa owocowe pestkowe (np. wiśnie, czereśnie)
- orzech
W przypadku tych drzew zaleca się wykonywanie cięcia, dopiero gdy na gałęziach pojawi się pełne ulistnienie, czyli w lipcu lub sierpniu. W przypadku drzew owocowych cięcie należy wykonać dopiero po zbiorze owoców.
Błędy podczas wiosennego cięcia drzew i krzewów
Bez wątpienia cięcie roślin to jeden z najważniejszych zabiegów pielęgnacyjnych w ogrodzie. Trzeba jednak podejść do niego z głową i odpowiednią wiedzą, by nie doprowadzić do uszkodzenia drzew i krzewów, zahamowania ich wzrostu czy pozbawienia kwiatów.
Poniżej przedstawiamy najczęstsze błędy w wiosennym cięciu roślin:
- Nieodpowiednie narzędzia - narzędzie do przycinania należy dopasować do roślin i wielkości pędów. Używanie małego sekatora do grubych lub suchych gałęzi doprowadza do uszkodzenia i tępienia ostrzy. Często popełnianym błędem jest posługiwanie się narzędziami starymi, nieostrymi lub zardzewiałymi. Pamiętajmy, by zawsze używać ostrych narzędzi, ponieważ brudne ostrza sprzyjają przenoszeniu się chorób i uszkadzają tkankę roślin.
- Cięcie w złym terminie - pamiętajmy, że tnąc w niewłaściwym czasie, zaszkodzimy roślinie – ograniczymy jej kwitnienie i owocowanie, narazimy na wyciek soków, doprowadzimy do ogólnego osłabienia, co zwiększa podatność na szkodniki i choroby. Ogólnie przyjmuje się, że gatunki zakwitające w lecie i jesienią oraz te zawiązujące pąki kwiatowe na tegorocznych pędach przycina się wczesną wiosną. Z kolei rośliny zakwitające wiosną oraz pąkujące na pędach ubiegłorocznych przycina się po zakończeniu okresu kwitnienia lub latem.
- Brak przycinania - zaniechanie cięcia roślin w ogrodzie może spowodować ich niekontrolowany rozrost. Z kolei n ieprzycinane młode okazy w przyszłości będą "łyse" w dolnych partiach. Natomiast w przypadku drzewek owocowych, żywopłotów i części roślin ozdobnych brak przycinania poskutkować może opóźnieniem owocowania oraz wytwarzaniem nieforemnych, przerzedzonych koron.
- Zła technika cięcia pędów - dobrze przeprowadzone cięcie wymaga zachowania odpowiedniego kąta oraz cięcia we właściwym miejscu. Unikajmy cięcia „na prosto” oraz tuż nad pąkiem wychylonym w stronę rośliny. Narzędzie do cięcia układamy pod kątem skierowanym przeciwnie do ukierunkowania pąku. Gałązki zaleca się przycinać blisko pąka, w odległości ok. 0,5 cm, tak by nie zostawiać zbyt długich fragmentów, które z czasem po prostu zaschną.
