Spis treści:
- Jak wygląda wierzbówka kiprzyca?
- Uprawa wierzbówki kiprzycy
- Jakie właściwości i zastosowanie ma wierzbówka kiprzyca?
Jak wygląda wierzbówka kiprzyca?
Wierzbówka kiprzyca (Epilobium angustifolium), zwana też wierzbówką wąskolistną, to okazała bylina dorastająca nawet do 2 metrów wysokości. Jej wzniesione, gęsto ulistnione pędy wyrastają z płożącego się kłącza. Lancetowate, podłużne liście do złudzenia przypominają liście wierzby – stąd właśnie wzięła się polska nazwa rośliny.
Od lipca do sierpnia na szczytach pędów pojawiają się piękne, różowo-purpurowe kwiaty zebrane w szczytowe, groniaste kwiatostany. Jak wygląda wierzbówka kiprzyca jesienią? Wtedy w miejscu kwiatów powstają długie, wąskie torebki nasienne. Gdy pękają, uwalniają drobne nasiona zaopatrzone w białe włoski, dzięki którym wiatr może z łatwością przenosić je nawet na duże odległości.
Chcesz poznać lepiej tę ciekawą, wartościową roślinę? Wierzbówka kiprzyca:
- rośnie dziko na łąkach, skrajach lasów i nieużytkach;
- szybko się rozrasta i tworzy rozległe, gęste łany;
- preferuje stanowiska słoneczne i przeciętne gleby;
- jest odporna na mróz.
Uprawa wierzbówki kiprzycy
Uprawa wierzbówki kiprzycy nie jest trudna, w naturalnych siedliskach rośnie ona tam, gdzie się rozsieje trochę jak chwast, nie zważając na panujące warunki. Jej uprawa nie wymaga specjalistycznej wiedzy ani regularnych zabiegów pielęgnacyjnych, jednak warto znać podstawowe zasady prowadzenia wierzbówki w ogrodzie, aby móc w pełni cieszyć się jej bujnym wzrostem, obfitym kwitnieniem i cennymi wartościami pozyskiwanego surowca. Najważniejsze w uprawie są:
- gleba – wierzbówka najlepiej rośnie na przeciętnych, lekko kwaśnych i wilgotnych glebach;
- stanowisko – wybierz niej słoneczne lub lekko zacienione miejsce w ogrodzie;
- rozmnażanie – najłatwiej rozmnożysz wierzbówkę przez podział rozrośniętych kęp wiosną lub jesienią, możesz też wysiać nasiona bezpośrednio do gruntu wczesną wiosną;
- podlewanie – wierzbówka lubi wilgotną glebę, dlatego w okresach suszy nie zapomnij o tym, by regularnie i dość obficie ją podlewać; pamiętaj, że gwałtowne dostarczenie większej ilości wody nie spowoduje optymalnego nawodnienia podłoża, dlatego sięgaj po konewkę częściej i podlewaj aż do momentu dostania się wody w głębsze partie podłoża, ponieważ z wierzchniej jego warstwy wyparuje równie szybko, jak się tam znalazła;
- nawożenie – raz w sezonie zastosuj kompost lub nawóz wieloskładnikowy o spowolnionym działaniu;
- cięcie – po przekwitnięciu przytnij pędy tuż przy ziemi, regularnie usuwaj też przekwitłe kwiatostany, aby roślina nadmiernie się nie rozsiewała.
Jakie właściwości i zastosowanie ma wierzbówka kiprzyca?
W ziołolecznictwie wykorzystuje się zarówno części zielone wierzbówki, jak i kłącza tej rośliny. Surowiec pozyskuje się przed kwitnieniem lub na jego początku, a następnie suszy w cieniu. Jakie właściwości i zastosowanie ma wierzbówka kiprzyca? Roślinie tej przypisuje się wiele właściwości prozdrowotnych, a także terapeutycznych.
Najczęściej wymienia się:
- wpływ na pracę układu moczowego, zwiększanie diurezy i ułatwianie usuwania złogów;
- wpływ na prostatę u mężczyzn;
- działanie przeciwzapalnie, ściągające i kojące – stosowana zewnętrznie ma łagodzić stany zapalne skóry i przyspieszać gojenie ran;
- wpływ na poprawę odporności oraz oczyszczanie organizmu z toksyn;
- działanie uspokajające, wsparcie w terapii bezsenności i łagodzenie stanów depresyjnych.
Zebrane w ogrodzie części zielone wierzbówki najczęściej stosuje się w postaci wyciągów lub naparów. Zewnętrznie używa się ich do przemywania skóry, okładów i kąpieli. Co ciekawe, z kwiatów można też przyrządzić smaczne wino o pięknej barwie.
Wierzbówka kiprzyca ma długą historię stosowania w medycynie ludowej, zwłaszcza w Rosji, gdzie znana jest pod nazwą „Iwan Czaj”. Według legendy nazwę tę zawdzięcza pewnemu młodemu zielarzowi o imieniu Iwan, który leczył ludzi naparami z tej rośliny. Iwan zawsze chodził w szkarłatnej koszuli, stąd też kolor kwiatów wierzbówki kojarzono właśnie z nim.
W Rosji często pito wierzbówkę zamiast herbaty. Napary z jej liści były cenione za przyjemny smak i aromat oraz właściwości pobudzające. Stosowano ją również w dolegliwościach trawiennych, chorobach wątroby i nerek, stanach zapalnych i gorączkowych.
Młode liście i pędy wierzbówki mają lekko kwaskowaty, orzeźwiający smak. Dlatego możesz jeść je na surowo jako dodatek do sałatek i surówek. Z kolei suszone liście służą do przyrządzania aromatycznych herbat i naparów. Kwiaty wierzbówki można dodawać do deserów, przetworów oraz nalewek. Z kolei kwiaty zanurzane w cieście naleśnikowym i smażone w głębokim tłuszczu to oryginalny pomysł na letni deser.
Wyciągi z wierzbówki znajdują zastosowanie także w kosmetyce, głównie przy pielęgnacji skóry trądzikowej, tłustej i zanieczyszczonej. Wykazują działanie ściągające, przeciwzapalne i regulacyjne w procesach wydzielania sebum. Pomagają też przy leczeniu trądziku i łagodzą podrażnienia po goleniu.
Wierzbówka kiprzyca zachwyca oryginalnymi kwiatami i tworzy malownicze kompozycje. Jeśli chcesz wprowadzić naturalny element kolorystyczny w ogrodzie, stawiając na intensywne odcienie fioletu i purpury, przełamując tym samym wszechobecną zieleń, ale nie zależy ci na zdominowaniu rabaty, nie zwlekaj i już dziś posadź wierzbówkę kiprzycę. Ta piękna, subtelnie odznaczająca się roślina z pewnością odwdzięczy ci się licznymi darami – jeśli tylko odpowiednio o nią zadbasz.
Źródło: deccoria.pl
