Spis treści:
- Najpiękniejsze odmiany kalmii szerokolistnej
- Jak uprawiać kalmię, żeby długo kwitła?
- Z jakimi roślinami łączyć kalmię na rabacie?
Najpiękniejsze odmiany kalmii szerokolistnej
Kalmia szerokolistna (Kalmia latifolia) to zimozielony krzew z rodziny wrzosowatych (Ericaceae) o ciemnozielonych, błyszczących liściach i bardzo efektownych, baldachowatych kwiatostanach w odcieniach bieli, różu lub czerwieni. Roślina kwitnie najczęściej w maju i czerwcu. Pochodzi ze wschodniej części Ameryki Północnej, gdzie rośnie dziko m.in. w lasach i na górskich stokach USA oraz sąsiednich regionów Kanady.
Obecnie na rynku jest dostępnych ok. 30. odmian tej rośliny, różniących się pomiędzy sobą m.in. wysokością, kolorem kwiatów oraz ich liczbą w pojedynczym gronie. Przedstawiamy najciekawsze i najpiękniejsze odmiany kalmii szerokolistnej:
- 'Vanilla Cream'
Odmiana wysoka, dorastająca nawet do 3 m wysokości. W pojedynczym gronie może być do 60-70 kwiatów. Pąki kwiatowe białe lub delikatnie różowe, a kwiaty białokremowe z ciemnoczerwonymi plamkami w zagłębieniach płatków.
- 'Black Label'
Może dorastać do ok. 2,5 m. Grono liczy ok. 70 kwiatów. Pąki kwiatowe przed otwarciem są bladoróżowe, natomiast same kwiaty mają biały kolor z ciemnym pierścieniem i jasnym obrzeżem na brzegach korony.
- 'Galaxy'
Odmiana średnio wysoka - dorasta do ok. 1,2 m. W pojedynczym gronie ok. 40 kwiatów. Pąki kwiatowe białe, jednak kwiaty po otwarciu nabierają głębokiego, winno-czerwonego koloru, co tworzy ciekawy kontrast.
Zobacz również:
- 'Carousel'
Dorasta do ok. 1,2 m i średnio ma 50 kwiatów w pojedynczym gronie. Pąki kwiatowe różowe, a kwiaty białe z purpurowym wzorem i wyraźnie zaznaczoną obręczą.
- 'Olympic Fire'
Odmiana dorasta do ok. 90 cm wysokości i ma 40 pąków w kwiatostanie o intensywnie czerwonym kolorze. Kwiaty są bladoróżowe z ciemniejszymi, bordowymi cętkami wewnątrz.
- 'Bullseye'
Osiąga ok. 80 cm wysokości i zawiązuje 20-30 kwiatów w gronie. Pąki są fioletowo-różowe, a same kwiaty mają ciemnopurpurowy kolor z białym pierścieniem i wąskimi kropkami na dnie.
- 'Kaleidoskop'
Odmiana dorasta do ok. 70 cm wysokości i rozwija 50 pąków w pojedynczym kwiatostanie. Pąki kwiatowe występują w kolorze ciemnej purpury, natomiast kwiaty są czerwone z białą obwódką.
Jak uprawiać kalmię, żeby długo kwitła?
Kalmia szerokolistna najlepiej rośnie w półcieniu, w miejscu zacisznym i osłoniętym od silnego wiatru, np. pod koronami większych drzew. Może rosnąć także na słońcu, ale wówczas wymaga bardzo dobrej ochrony zimą, ponieważ połączenie mrozu i silnego słońca mocno uszkadza jej zimozielone liście. Niezalecane są stanowiska otwarte, przewiewne i mocno przesychające - kalmia nie lubi wysuszających wiatrów ani skrajnie nagrzanej gleby. O czym jeszcze powinieneś wiedzieć?
- Gleba
Podłoże dla kalmii musi być kwaśne, najlepiej o pH w granicy 4,0-5,5, podobnie jak u różaneczników czy wrzosów. Gleba powinna być żyzna, próchniczna i bogata w materię organiczną, a także stale lekko wilgotna, ale jednocześnie przepuszczalna. Bardzo ważne, aby była uboga w wapń: kalmia źle znosi zasadowe podłoże i podlewanie twardą wodą prosto z kranu. Najlepsza mieszanka to kwaśny torf z dodatkiem ziemi liściowej i drobnej kory sosnowej, ewentualnie z domieszką piasku dla poprawy przepuszczalności.
- Sadzenie
Przed posadzeniem warto wykopać dół co najmniej dwa razy szerszy i nieco głębszy niż bryła korzeniowa rośliny. Wypełnij go przygotowaną mieszanką kwaśnego torfu, kompostu liściowego i kory, dobrze ze sobą mieszając. Kalmii nie sadź głębiej niż rosła w pojemniku - górna powierzchnia bryły powinna być równo z powierzchnią nowego podłoża. Po posadzeniu dokładnie ugnieć ziemię, obficie podlej miękką wodą (najlepiej deszczówką) i od razu wyściółkuj.
- Ściółkowanie
Kalmia ma bardzo płytki system korzeniowy, przez co źle znosi przesuszenie wierzchniej warstwy gleby. Właśnie dlatego ściółkowanie to dla niej podstawa: warstwa przekompostowanej kory sosnowej, igliwia lub kwaśnego torfu ogranicza parowanie wody z powierzchni ziemi, stabilizuje temperaturę wokół korzeni i pomaga utrzymać kwaśny odczyn podłoża.
Praktyczna wskazówka: Naturalny pokrój kalmii jest na tyle dekoracyjny, że nie wymaga silnego formowania. Po kwitnieniu możesz jedynie usuwać przekwitłe kwiatostany tuż nad pierwszym silnym pąkiem liściowym.
- Podlewanie i nawożenie
Podłoże powinno być stale lekko wilgotne - kalmia nie lubi przesuszenia ani nadmiernego zalewania. W pierwszych 2-3 latach po posadzeniu staraj się pilnować regularnego podlewania, zwłaszcza w okresach suszy. Kalmia jest wrażliwa na zasolenie podłoża, więc bardzo łatwo ją przenawozić. Stosuj wyłącznie nawozy przeznaczone do różaneczników i roślin wrzosowatych - najlepiej w dawkach mniejszych niż zalecane na opakowaniu. Przy dobrze przygotowanej, próchnicznej glebie często wystarczy niewielka wiosenna dawka nawozu oraz regularne uzupełnianie ściółki i materii organicznej.
- Zimowanie
W polskich warunkach kalmia jest rośliną umiarkowanie mrozoodporną - lepiej znosi chłód w cieplejszych rejonach kraju i osłoniętych ogrodach. Najgroźniejsze bywa nie tyle samo obniżenie temperatury, ile połączenie ostrego słońca, wiatru i zamarzniętego podłoża, przez co liście tracą wodę, i dochodzi do suszy fizjologicznej. Młode rośliny warto okrywać na zimę białą agrowłókniną oraz solidnie ściółkować strefę korzeni.
Zobacz również:
Z jakimi roślinami łączyć kalmię na rabacie?
Kalmię szerokolistną możesz sadzić razem z roślinami o podobnych wymaganiach, czyli lubiących kwaśne, próchniczne i lekko wilgotne podłoże oraz półcień. Najbardziej naturalne są kompozycje z innymi wrzosowatymi: różanecznikami, azaliami, wrzosami i wrzoścami, pierisami czy kiścieniami - razem tworzą spójną kompozycję o różnych terminach i kolorach kwitnienia.
Dobre tło i zimową osłonę dają jej niskie iglaki, np. sosna górska, jałowce płożące, niższe świerki czy żywotniki, które dodatkowo pomagają zatrzymywać śnieg oraz wiatr. U stóp kalmii możesz sadzić cieniolubne byliny lubiące próchniczne, lekko kwaśne podłoże - paprocie, funkie, turzyce, żurawki - które osłonią płytkie korzenie, domkną kompozycję i dodadzą struktury liściowej poza okresem kwitnienia.
Źródło: deccoria.pl
