Spis treści:
- Dlaczego świdośliwa to dobry wybór na żywopłot?
- Najlepsze gatunki i odmiany świdośliwy na naturalny żywopłot
- Sadzenie i pielęgnacja żywopłotu ze świdośliwy
Dlaczego świdośliwa to dobry wybór na żywopłot?
Świdośliwę (Amelanchier) można coraz częściej spotkać w polskich ogrodach, ale zwykle jako pojedynczy krzew czy drzewko. Dość rzadko sadzi się ją w formie żywopłotu, a szkoda, bo w tej roli sprawdza się doskonale.
Ogromną zaletą świdośliwy są jej rzadko spotykane walory ozdobne. Roślina ta zmienia się w miarę postępu sezonu, z miesiąca na miesiąc. Wiosną, na przełomie kwietnia i maja obsypuje się licznymi, śnieżnobiałymi kwiatami. Latem, zwykle pod koniec czerwca dojrzewają jej słodkie, podobne do borówek owoce. Jesienią liście nabierają prawdziwie ognistych odcieni żółci, pomarańczu i czerwieni, by ostatecznie opaść. Z tego powodu świdośliwa nie zasłoni ogrodu zimą tak samo szczelnie, jak zrobi to tuja. Jej gałęzie są jednak na tyle rozgałęzione, że osłona zwykle jest wystarczająca.
Miododajne kwiaty świdośliwy są źródłem pokarmu dla pszczół, owoce zaś dla ptaków, otwiera się w nowym oknie odwiedzających nasze ogrody. Jagody są jadalne także dla nas - można jeść je na surowo, dodawać do ciast oraz przetworów. Z pojedynczego dorosłego, zadbanego krzewu zbierzemy ich nawet 10 kg jagód w sezonie.
Jeszcze większym atutem sadzenia świdośliwy na żywopłot jest łatwość jej uprawy. To roślina całkowicie odporna na mróz, która świetnie radzi sobie w naszym klimacie. Ma niewygórowane wymagania glebowe i nie oczekuje troskliwej pielęgnacji. Pewnym minusem jest jednak skłonność niektórych gatunków świdośliwy do wytwarzania odrostów korzeniowych. Roślinę można utrzymać w ryzach, pamiętając o ich wycinaniu od czasu do czasu.
Najlepsze gatunki i odmiany świdośliwy na naturalny żywopłot
Świdośliwa świetnie się sprawdzi w postaci swobodnego, naturalnego żywopłotu. Poszczególne jej gatunki różnią się wysokością - mają od 2 do nawet 10 m. Dlatego przed ich posadzeniem w ogrodzie warto się upewnić, które z nich można w ten sposób wykorzystać.
Jakie gatunki i odmiany świdośliwy posadzić na żywopłot?
- Świdośliwa olcholistna (Amelanchier alnifolia) - ma od 3 do 5 m wysokości. Warto wybrać odmianę 'Buffalo' i 'Obelisk'.
- Świdośliwa kłosowa (Amelanchier spicata) - osiąga do 2 m, dzięki czemu polecana jest też do małych ogrodów.
- Świdośliwa okrągłolistna (Amelanchier rotundifolia) - rzadko przekracza 2 m wysokości. Ciekawą odmianą jest 'Edelweiss'.
- Świdośliwa Lamarcka (Amelanchier lamarckii) - może mieć nawet 6 m wysokości, więc lepiej się sprawdzi na większych działkach.
Gorszym wyborem na żywopłot, otwiera się w nowym oknie jest świdośliwa wielkokwiatowa (Amelanchier × grandiflora) i świdośliwa drzewiasta (Amelanchier arborea), które dorastają do nawet 10 m wysokości.
Sadzenie i pielęgnacja żywopłotu ze świdośliwy
Kiedy założyć żywopłot ze świdośliwy? Najlepiej zrobić to jesienią, od września do listopada, albo dopiero wiosną. Rośliny uprawiane w pojemnikach możemy sadzić też latem, jednak panujące o tej porze upały nie sprzyjają ich przyjmowaniu się na stałym stanowisku.
Świdośliwa nie jest wymagająca, warto jednak stworzyć dla niej jak najlepsze warunki, by prawidłowo się rozwijała, obficie kwitła i zawiązywała dużo owoców. Roślina ta dobrze się czuje w słonecznych i częściowo zacienionych miejscach. Gleba dla niej powinna być przepuszczalna, próchnicza o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego.
Jak sadzić świdośliwę na żywopłot? To nic trudnego, gdy przestrzega się kilku zasad.
- W wyznaczonym rzędzie wykopujemy dołki dwa razy większe niż bryła korzeniowa sadzonek. Zachowujemy między nimi od 60 do 150 cm odległości w zależności od efektu, jaki chcemy uzyskać, a także wybranego gatunku krzewu.
- Na dno każdego dołka wsypujemy dojrzały kompost i wkładamy sadzonki. Sadzimy je na tej samej głębokości, na jakiej rosły uprzednio w szkółce.
- Zasypujemy podłożem, dobrze ugniatamy i od razu obficie podlewamy. Sadząc świdośliwę jesienią, warto ją wyściółkować, np. korą sosnową.
Po posadzeniu młode rośliny systematycznie podlewamy, kontynuując przez cały kolejny sezon. Starsze egzemplarze są odporniejsze na suszę, choć niedobór wody w okresie owocowania odbije się na jakości plonów, dlatego również do nich warto przyjść z konewką, gdy nie pada. Częste nawożenie świdośliwy nie jest konieczne. Wiosną wystarczy rozsypać pod żywopłotem kompost albo obornik granulowany, choć bez takiej pomocy również sobie poradzi.
Świdośliwa nie wymaga formowania i radykalnego skracania pędów. Najlepiej prowadzić ją naturalnie, wczesną wiosną wykonując tylko cięcie sanitarne. Wtedy usuwamy z niej suche, uszkodzone czy martwe pędy, a także te, które nadmiernie zagęszczają koronę. Co kilka lat możemy pozbywać się najstarszych gałęzi, wycinając je przy ziemi. Pamiętajmy też o usuwaniu odrostów korzeniowych w miarę, gdy będą się pojawiały.
Źródło: deccoria.pl













