Spis treści:
- Jemiołuszka przylatuje do nas tylko w zimie
- Jakie zwyczaje ma jemiołuszka?
- Czym dokarmiać jemiołuszki?
Jemiołuszka przylatuje do nas tylko w zimie
Jemiołuszka ( Bombycilla garrulus) to średniej wielkości ptak z rodziny jemiołuszek ( Bombycillidae) o krępej sylwetce. Długość jej ciała wynosi 18-21 cm, przy masie ok. 35-83 g, co daje jej rozmiary zbliżone do szpaka. Jemiołuszka to typowo północny gatunek, który zamieszkuje tajgę i lasotundrę całej Palearktyki. Jej najbliższe lęgowiska znajdują się w krajach skandynawskich, m.in. w Szwecji i Finlandii.
Jednak kiedy na tych terenach zaczyna się zima, jemiołuszka wędruje w kierunku południowo-zachodnim na zimowiska. W Polsce można ją zobaczyć zazwyczaj od listopada do kwietnia, głównie podczas przelotów. Chociaż zdarza się, że nieliczna część osobników zostaje tutaj na całą zimę. Co ciekawe, obserwacja jemiołuszki jest możliwa na terytorium całego kraju, ale jej liczebność może się różnić w poszczególnych latach.
Jedną z najbardziej charakterystycznych cech jemiołuszki jest zaostrzony czubek z rudobrązowych piór na głowie, który wydaje się przedłużeniem czoła i sięga za potylicę. Ptak może go nastroszyć, gdy jest czymś zaniepokojony. U pierzenie jemiołuszki w większości jest szaro-brązowe z gładkimi przejściami w bardziej rudawe odcienie w okolicach czarnego, mocnego dzioba. Jednak n a tle tego stonowanego tła wyróżnia się czarna maska wokół oka i czarne podgardle, a także ciemniejsze skrzydła z kontrastującymi białymi, czerwonymi oraz żółtymi elementami na skrzydłach i ogonie. U jemiołuszki dymorfizm płciowy jest słabo zaznaczony.
Przeczytaj również
Jakie zwyczaje ma jemiołuszka?
Jemiołuszka jest monogamiczna, a utworzone pary często są ze sobą całe życie. W czasie toków samiec przynosi samicy mały podarunek w postaci np. jagody czy owada. Jeżeli samiczka go przyjmie, odleci i po chwili powróci, zwracając podarek zalotnikowi, sygnalizuje tym samym chęć do złożenia jaj. Ptaki budują gniazda na drzewach lub krzewach kilka metrów nad ziemią. Są one zbudowane m.in. z gałązek, traw i porostów, a ich ściółkę stanowi sierść reniferów.
Pisklęta jemiołuszki bardzo szybko zaczynają latać– osiągają tę zdolność zaledwie 2 tygodnie po wykluciu. To nie przypadek, a doskonałe przystosowanie tych zwierząt do krótkiego arktycznego lata i związanej z nim dostępności pokarmu. Kiedy jesienią zaczyna go brakować, ptaki powoli zaczynają swoją wędrówkę na południe.
Jemiołuszki często tworzą większe stada, liczące od kilkunastu do kilkudziesięciu osobników, przez co mogą być mylone ze szpakami. To ptaki o łagodnym usposobieniu względem innych przedstawicieli swojego gatunku. Jemiołuszki żerują gromadnie i nie wykazują agresji ani rywalizacji o pokarm w stadzie. Najczęściej można je zobaczyć podczas wyjadania owoców jemioły, jarzębiny, tarniny, głogu, czy jałowca w parkach, ogrodach lub przydrożnych alejach.
Przeczytaj również
Czym dokarmiać jemiołuszki?
Podczas jesienno-zimowych przelotów jemiołuszki najczęściej spędzają w jednej okolicy kilka dni. Wyjadają wówczas ulubione owoce, po czym odlatują w poszukiwaniu kolejnego miejsca zasobnego w pokarm. Jak sama nazwa wskazuje, jemiołuszki uwielbiają białe owoce jemioły, ale nie pogardzą także owocami drzew i krzewów.
Jeżeli w ogrodzie znajdują się takie gatunki, jak np.: jarząb, ligustr, głóg czy rokitnik, istnieje duże prawdopodobieństwo, że ptaki go odwiedzą. Co prawda jemiołuszki wolą żerować, siedząc na gałęziach, jednak czasami mogą też zawitać do karmnika. Chętnie poczęstują się w nim jabłkami lub wymienionymi wyżej owocami. Natomiast jeżeli karmnik czy krzewy nie przyciągną stadka tych pięknych ptaków, z wyłożonej karmy chętnie skorzysta wiele innych gatunków, np. kosy, kwiczoły lub sikorki, które zostają w Polsce na zimę.
Źródła: deccoria.pl, otop.org.pl
