Spis treści:
Drzewa o naturalnie zaokrąglonych koronach to doskonały wybór dla osób szukających 'przewidywalnych” roślin. Te gatunki nie rozrastają się gwałtownie i nie płatają niespodzianek. Łatwo jest ustalić, jakie rozmiary osiągną, co znacząco ułatwia rozplanowanie ogrodu. Z powodu mutacji genetycznej drzewa o kulistym pokroju nie rosną bardzo wysoko - pąki wierzchołkowe rozwijają się niemal w tym samym tempie co pąki boczne. W efekcie drzewa te nie pną się gwałtownie w górę, lecz tworzą zwartą, gęstą kulę, która z wiekiem jedynie lekko się poszerza.
To właśnie ograniczony wzrost pionowy sprawia, że odmiany kuliste są absolutnym faworytem właścicieli niewielkich działek. Pozwalają one cieszyć się zielenią bez ryzyka, że drzewo po kilku latach zdominuje przestrzeń lub nadmiernie zacieni dom. Oczywiście, nie są zarezerwowane wyłącznie do małych metraży. Na dużych posesjach pozwalają na tworzenie niezwykle ciekawych aranżacji - od eleganckich alei po zielone punkty centralne.
Drzewa o kulistym pokroju - najciekawsze gatunki
Rośliny te mogą być najpiękniejszą dekoracją ogrodu, wiele odmian świetnie radzi sobie nawet w trudniejszych warunkach m.in. na terenach, gdzie jakość powietrza nie jest najlepsza. Poza tym takie drzewa są miejscem bytowania ptaków. Wielu ogrodników ucieszy również fakt, że wbrew pozorom nie wymagają one dużego nakładu pracy. Najciekawsze odmiany drzew o kulistym pokroju to:
- Klon pospolity (Acer platanoides) odmiana 'Globosum' - korona osiąga do 5 m szerokości. Rośnie bardzo wolno i ostatecznie ma ok. 6 m wysokości. Ponadto ma niewielkie wymagania odnośnie do gleby.
- Klon jawor (Acer pseudoplatanus) odmiana 'Brillantissimum' - rośnie do ok. 5 m wysokości, a korona osiąga ok. 4 m szerokości. Młode liście tego klonu są mocno dekoracyjne.
- Miłorząb dwuklapowy (Ginkgo biloba) odmiana ‘Mariken’ - bardzo wolno rośnie, ostatecznie osiąga ok. 2 m wysokości i 1,5 m średnicy korony. Dobrze znosi suszę, niskie temperatury oraz zanieczyszczenia.
- Katalpa zwyczajna (Catalpa bignonioides) odmiana 'Nana' - ma ona niemal idealnie kulistą koronę i duże ozdobne liście. Maksymalnie dorasta do 5 m wysokości.
- Jesion mannowy (Fraxinus ornus) odmiana 'Meczek' - rozwija pachnące, małe kwiaty, a liście przebarwiają się jesienią. Jest to dość niewielka odmiana, która osiąga ok. 3-4 m wysokości.
- Robinia akacjowa (Robinia pseudoacacia) odmiana 'Umbraculifera' - ma bardzo gęstą koronę, która osiąga do 5 m szerokości. Drzewo to jest mało wymagające i dobrze znosi suszę.
- Wiśnia osobliwa (Prunus x eminens) odmiana 'Umbraculifera' - ma ona bardzo zwarty kształt korony, która osiąga zazwyczaj do 5 m szerokości, drzewo to wolno rośnie i bardzo rzadko zawiązuje owoce.
- Lipa srebrzysta (Tilia tomentosa) odmiana 'Hungary Globe' - rośnie bardzo wolno i osiąga do 5 m wysokości. Korona jest bardzo gęsta.
Gatunki te doskonale sprawdzają się w wielu miejscach, mogą być np. posadzone po obu stronach ścieżki prowadzącej do wejścia (z czasem stworzą efektowny, zielony łuk). Ponadto mieszczą się między elewacją budynku a ogrodzeniem. Sprawdzą się także na ogródkach działkowych, gdzie regulaminy zabraniają sadzenia gatunków, które mocno się rozrastają.
Dla większości gatunków najlepszym terminem na takie prace jest późna zima, nim na drzewach pojawią się pąki. Fot. boreviba/123RF.com
Jak przycinać drzewa o kulistych koronach?
Mimo że drzewa o kulistym pokroju kojarzą się z niewielkimi rozmiarami, z czasem mogą się mocno rozrosnąć i stracić swój zwarty kształt. Jeśli chcesz, aby korona pozostała gęsta i nie stała się zbyt rozłożysta, musisz co kilka lat przeprowadzić cięcie przy użyciu sekatora lub piły (w zależności od grubości gałęzi).
Dla większości gatunków najlepszym terminem na takie prace jest późna zima. Podczas pierwszego mocnego cięcia warto skrócić wszystkie główne gałęzie tak, aby zostały z nich odcinki o długości ok. 20 cm. Ważne jest, aby ciąć blisko uśpionych pąków, bo to właśnie z nich drzewo wypuści nowe pędy. Po kilku latach (jeśli będzie taka potrzeba) nie skracaj gałęzi już tak drastycznie. Przytnij do nasady tylko te pędy, które wyrosły z miejsc poprzedniego cięcia. Przy okazji możesz całkowicie usunąć kilka gałęzi ze środka, jeśli zauważysz, że korona zrobiła się zbyt gęsta.
Przeczytaj również: Zimowe przycinanie budlei Dawida. Zrób to dobrze, krzew będzie uginał się od kwiatów
Obecnie rzadko stosuje się preparaty do zabezpieczania ran po cięciu. Takie środki często zatrzymują wilgoć wewnątrz drewna, co zamiast pomagać, sprzyja rozwojowi grzybów. Lepiej pozwolić ranom wyschnąć naturalnie.
Wyjątek od tych zasad stanowią klony kuliste. Ze względu na to, że wiosną bardzo mocno sączy się z nich sok, najlepiej przycinać je w sierpniu. W ich przypadku dobrze jest też ograniczyć się do usuwania gałęzi, które nie są grubsze niż kciuk, co pozwoli uniknąć nieestetycznych wycieków i lepiej wpłynie na kondycję drzewa.
Źródła: deccoria.pl
Przeczytaj również:
Dlaczego warto wrzucić śnieg do szklarni lub tunelu? Zalety i sposób wykorzystania
Zimą syp pod drzewa owocowe. Zabezpiecza korzenie i pozwala glebie oddychać