Spis treści:
- Dlaczego katalpa jest popularna?
- Sadzenie i pielęgnacja katalpy
- Modne drzewo, które ma też wady
Dlaczego katalpa jest popularna?
Katalpa, znana też jako surmia, należy do rodziny bignoniowatych i obejmuje od 8 do 13 gatunków. W Polsce zyskała dużą popularność, ponieważ nie dorasta do ogromnych rozmiarów i świetnie pasuje do przydomowych ogrodów. Zazwyczaj osiąga około 10 m wysokości i tworzy charakterystyczną, kopułowatą koronę.
Największym wyróżnikiem katalpy są jej liście. Nie sposób ich pomylić z innym gatunkiem. Mają sercowaty kształt, intensywnie zielony kolor, a jesienią przebarwiają się na żółto i opadają. Do tego dochodzą ich imponujące rozmiary, dzięki którym w środku sezonu drzewo tworzy zwartą, kulistą koronę.
Katalpa zakwita na przełomie czerwca i lipca. Wtedy obsypuje się białofioletowymi, dzwonkowatymi kwiatami, zebranymi w duże kwiatostany. Jesienią natomiast pojawiają się nietypowe owoce — podłużne, zielone strąki, przypominające fasolę, które potrafią pozostać na drzewie nawet całą zimę.
Przeczytaj również
Nie wszystkie odmiany surmii osiągają tak duże rozmiary. Część z nich dorasta jedynie do 5 m, dlatego idealnie sprawdzają się w mniejszych ogródkach. Do najpopularniejszych gatunków należą:
- Katalpa bignoniowa — bardzo popularna w Polsce, ma duże, sercowate liście i białe kwiaty z fioletowymi plamkami.
- Katalpa 'Ovata' — tworzy żółte kwiaty z fioletowymi akcentami i dorasta nawet do 15 m.
- Katalpa 'Speciosa' — osiąga nawet 20 m wysokości, wyróżnia się ogromnymi, pachnącymi kwiatami.
- Katalpa 'Aurea' — ma żółtawe liście, białe kwiaty i później strąkowate owoce.
- Katalpa 'Nana' — odmiana karłowata, z kulistą koroną, idealna do małych ogrodów, czasem sadzona w parkach i alejach.
- Katalpa 'Purpurea' — jak sama nazwa wskazuje, jej liście początkowo są purpurowe, a z czasem zielenieją.
Surmie przyciągają owady zapylające, takie jak motyle czy pszczoły, dzięki czemu zwiększają bioróżnorodność w ogrodzie. Często można też spotkać się z opinią, że odstraszają one komary. Nie zostało to naukowo potwierdzone, choć faktycznie katalpa wytwarza związki zniechęcające niektóre owady.
Sadzenie i pielęgnacja katalpy
Jeśli zdecydujesz się posadzić katalpę, zadbaj o odpowiednie warunki. Najlepiej rośnie w żyznej, przepuszczalnej glebie o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym. Potrzebuje też dostępu do słońca i ochrony przed silnym wiatrem.
Przed sadzeniem warto wzbogacić glebę w składniki odżywcze, np. poprzez rozrzucenie kompostu. Następnie trzeba wykopać dołek około 2–3 razy szerszy niż bryła korzeniowa.
Cenna rada: po umieszczeniu drzewa w dołku koniecznie odsłoń szyję korzeniową, czyli miejsce, gdzie pień przechodzi w korzenie. Ma to ogromne znaczenie dla prawidłowego rozwoju.
Po posadzeniu drzewo trzeba solidnie podlać. Później świetnie sprawdzi się dodanie do gleby kompostu lub obornika, dostarczających składników pokarmowych. Nawozy mineralne nie są potrzebne. Warto też wykonać profilaktyczny oprysk przeciwgrzybiczny, np. miedzianem.
Z czasem katalpa wymaga przycinania, które pozwala kontrolować kształt korony i utrzymać roślinę w dobrej kondycji. Cięcie najlepiej przeprowadzić wczesną wiosną, jeszcze przed wegetacją. Dzięki temu drzewo nie tylko się wzmocni, ale też będzie wyglądać wyjątkowo efektownie.
Przeczytaj również
Modne drzewo, które ma też wady
Mimo że katalpa cieszy się ogromną popularnością i zwykle prezentuje się pięknie, ma również swoje słabsze strony. Warto je poznać przed posadzeniem:
- źle znosi niskie temperatury,
- ma łamliwe pędy, które wymagają osłony przed wiatrem,
- bardzo późno rozwija liście, przez co wiosną wygląda na obumarłą,
- duże liście łatwo się uszkadzają, np. od deszczu,
- jej wrażliwy system korzeniowy utrudnia uprawę innych roślin w pobliżu,
- bywa podatna na choroby grzybowe,
- źle znosi suszę i latem wymaga regularnego podlewania.
Na szczęście większości problemów można uniknąć, wybierając odpowiednie stanowisko i stosując profilaktyczne zabiegi. Jesienią katalpy należy zabezpieczyć przed mrozem, zwłaszcza młode sadzonki. Przy silnych mrozach zagrożone są również starsze drzewa, dlatego przyda się włóknina do owinięcia pnia. Czasem zaleca się także jego bielenie.
Źródło: deccoria.pl
