Spis treści:
- Język teściowej - minimalistyczne piękno
- Co lubi sansewieria?
- Jak rozsadzić wężownicę?
- Czy język teściowej jest trujący?
- Co zrobić, żeby wężownica wypuściła nowe liście
Język teściowej - minimalistyczne piękno
Sansewieria (łac. Sansevieria) zawdzięcza swoją nazwę włoskiemu księciu Raimondo di Sangro z San Severo, który w XVIII wieku sprowadził ją z gorącej Etiopii do Neapolu. Dzięki swej niebywałej wytrzymałości, nazywana bywa rośliną z żelaza. Przetrwa upały, suszę i mocne zanieczyszczenia powietrza. Nie oznacza to, że roślina nigdy nie choruje i nie jest narażona na działanie szkodników. Najczęstsze problemy w uprawie sansewierii związane są z przelaniem i przemarznięciem rośliny.
Możesz wybierać spośród około 70 gatunków różniących się od siebie układem białych plamek lub linii na zielonym tle. Możliwe jest samodzielnie regulowanie nasycenia zieleni liści. W bardziej zacienionych miejscach barwa staje się ciemniejsza, w nasłonecznionych - jaśniejsza. Długość sztywnych, pionowych liści waha się od kilkunastu centymetrów do jednego metra.
Minimalistyczne piękno wężownic sprawia, że bardzo dobrze komponują się one z prostymi, modernistycznymi wnętrzami. Kiedyś obecne w większości domów, potem nieco zapomniane, znów zyskują na popularności.
Sansewieria uznawana jest za jeden z najlepiej dotleniających pomieszczenia roślin doniczkowych. Do sypialni polecana jest z tego względu, że nocą zamienia dwutlenek węgla w tlen oraz oczyszcza powietrze z innych zanieczyszczeń. Dzięki tej roślinie powietrze, którym oddychamy jest czystsze oraz bardziej nawilżone. Język teściowej sprawia również, że rzadziej narzekamy na problemy spowodowane złą jakością powietrza, czyli bóle głowy czy bezsenność.
Przeczytaj również
Co lubi sansewieria?
Dbanie o wężownicę nie wymaga dużo czasu ani wysiłku. Mięsiste liście wężownicy widoczne nad powierzchnią ziemi wyrastają wprost z grubych kłączy stanowiących rodzaj magazynów na wodę. W swoim naturalnym środowisku, w okresach suszy, to właśnie z nich korzysta roślina, aby przetrwać. Dzięki temu nie potrzebuje częstego nawadniania. Wystarczy, że podlejesz ją raz na 3-4 tygodnie.
Jeśli szukasz ozdobnej rośliny, która wybaczy ci brak podlewania przez miesiąc lub ustawienie jej na nasłonecznionym parapecie, na którym nic innego nie jest przeżyje dłużej niż kilka dni - sansewieria będzie właściwym wyborem.
- Temperatura i stanowisko
Sansewieria świetnie znosi wysokie temperatury i ekspozycję na mocne światło słoneczne, ale doskonale radzi sobie też na stanowiskach nieco zacienionych. Nie szkodzi jej suche powietrze w klimatyzowanych wnętrzach, pamiętaj jednak, że nie lubi mrozów i przeciągów.
- Problemy w uprawie
Pomimo że roślina nie ma zbyt dużych wymagań pielęgnacyjnych i znosi praktycznie każde warunki, to czasami zdarza się, że sansewieria choruje i marnieje. Najczęściej nieodpowiednia pielęgnacja i obecność chorób objawia się tym, że sansewieria:
- żółknie lub brązowieje
- marszczy się
- usycha
- opadają jej liście
- żerują na niej szkodniki
Jeśli zauważysz, że liście sansewierii stają się czarne i miękkie, oznacza to, że sansewieria przemarzła. Dzieje się tak zwłaszcza zimą, gdy kwiat ustawiony jest w pobliżu często otwieranego zimą okna, co naraża go na kontakt z mroźnym powietrzem. Aby uratować roślinę, należy chore liście usunąć, a doniczkę przenieść do pomieszczenia, w którym temperatura nie spada poniżej 15 stopni Celsjusza.
Sansewierii szkodzi również nadmierne przelanie. Objawia się to pogorszeniem wyglądu rośliny i jej gniciem spowodowanym przez zbyt wilgotne podłoże. By uratować przelaną sansewierię, trzeba przesadzić ją do świeżego i suchego podłoża oraz pamiętać, by nowa doniczka miała otworu umożliwiające odpływ wody i warstwę drenażową, która uchroni korzenie przez zaleganiem w wodzie i gniciem. Pamiętaj, że d użo łatwiej jest uratować sansewierię, która została lekko przesuszona, niż taką, której zaserwowano za dużą wilgotność w doniczce.
Brązowe lub pożółkłe liście są natomiast oznaką, że wężownicy jest za gorąco i za sucho. Dzieje się tak wtedy, gdy roślina jest zbyt długo wystawiona na słońce. Wówczas wszystkie suche liście należy usunąć i pamiętać o regularnym podlewaniu rośliny, gdy jej podłoże zacznie przesychać. Można również przenieść doniczkę w mniej nasłonecznione miejsce.
Szkodnikami, które mogą zaatakować roślinę są wełnowce, przędziorki i wciornastki. Aby je zlikwidować, należy zastosować specjalny chemiczny środek owadobójczy lub zastosować domową mieszankę na szkodniki.
Jak rozsadzić wężownicę?
W związku z tym, że w sprzyjających warunkach sansewierie dość szybko się rozrastają, często konieczne jest ich rozsadzeni e. Najlepiej robić to pod koniec lata, na przełomie sierpnia i września. W tym celu należy ostrożnie wyjąć roślinę z doniczki i podzielić ręcznie na mniejsze części, które następnie wsadzamy do przygotowanych wcześniej oddzielnych pojemników. Warto posmarować je środkiem grzybobójczym (dostępne w sklepach ogrodniczych), proces rozsadzania osłabia bowiem roślinę i na jakiś czas nowe sadzonki są bardziej narażone na choroby.
Czy język teściowej jest trujący?
Sansewieria jest rośliną o niskim poziomie toksyczności, jednak warto trzymać ją z dala od małych dzieci i zwierząt. Kwiat wytwarza trujący sok, który może powodować podrażnienie śluzówek, nudności czy wymioty. Język teściowej może być szczególnie niebezpieczny dla kota, ponieważ spróbowanie soku z rośliny może doprowadzić nawet do śmierci zwierzęcia.
Język teściowej to piękna i niewymagająca roślina, która rzadko choruje i nie trzeba często jej podlewać. Do tego doskonale oczyszcza powietrze i ozdabia wnętrza. Ma jednak wadę — język teściowej wydziela szkodliwe soki, które mogą być niebezpieczne dla dzieci i małych zwierząt.
Co zrobić, żeby wężownica wypuściła nowe liście
Nowe liście w doniczce zawsze cieszą. To znak, że nasza roślinka dobrze się rozwija, a warunki, jakie dla niej przygotowaliśmy, sprzyjają jej rozwojowi. Co zrobić, żeby wężownica wypuściła nowe liście? Z ratunkiem przychodzi naturalny nawóz, którym warto co jakiś czas wzbogacić podłoże w doniczce.
Mowa tutaj o skorupkach po jajkach, które są bogate:
- wapń,
- selen,
- cynk,
- miedź,
Pokrusz resztki po ugotowanych jajkach i wsyp do doniczki. Możesz również przygotować płynny nawóz. W tym celu zalej skorupki gorącą wodą i pozostaw na około 2 tygodnie w zacienione i chłodne miejsce. Po tym czasie wystarczy przecedzić płyn i podlać wężownicę. Nowy listki szybko pojawią się w doniczce.
Źródło: Deccoria.pl
