Spis treści:
- Jak wygląda ginura pomarańczowa?
- Jak uprawiać ginurę pomarańczową?
- Pielęgnacja ginury pomarańczowej – najważniejsze zasady
- Czego nie lubi ginura? Najczęstsze błędy w uprawie.
Jak wygląda ginura pomarańczowa?
Ginura pomarańczowa, znana pod łacińską nazwą Gynura aurantiaca, to roślina, która w stanie naturalnym ma pokrój niewielkiego krzewu, dorastającego do około 50 cm wysokości. Spotykamy ją w Azji, a w naszym klimacie doskonale nadaje się do uprawy domowej. Jeszcze jakiś czas temu gatunek ten był trudno dostępny, lecz teraz coraz częściej widzimy go w sprzedaży. Warto się nim zainteresować, ponieważ ginura pomarańczowa zdecydowanie wyróżnia się na tle innych roślin.
W warunkach domowych osiąga zazwyczaj nie więcej niż 30 cm. W przypadku uprawy pojemnikowej jej pędy mogą się pokładać, efektownie przewieszając się z donicy. Ceniona jest w szczególności za swe aksamitne, miękkie w dotyku liście w zielonym kolorze. Równomiernie pokrywa je gęsty mieszek o fioletowej lub nawet purpurowej barwie. Gdy promienie słoneczne padają na okaz, możemy zauważyć, jak urokliwie mienią się włoski na nadziemnych częściach rośliny. Nie tylko ciekawe wybarwienie, ale również kształt liści sprawia, że ginura pomarańczowa wygląda niezwykle atrakcyjnie. Są one duże i ząbkowane na brzegach, natomiast blaszka jest mocno pokarbowana.
Niezwykłego uroku dodają tej egzotycznej roślinie również niewielkie, pomarańczowe kwiaty w typie koszyczka. Niestety, nie pachną zbyt ładnie. Mimo że dobrze prezentują się na roślinie, warto się ich pozbywać, ponieważ w ten prosty sposób można poprawić kondycję ginury pomarańczowej. Gatunek ten zakwita na ogół wiosną lub latem – tylko wtedy, gdy ma zapewnione odpowiednie warunki wzrostu.
Jak uprawiać ginurę pomarańczową?
Niespotykanej urody ginura pomarańczowa jest stosunkowoprosta w uprawie. Przy odrobinie starań poradzą z nią sobie nawet początkujący miłośnicy kwiatów domowych. Uprawiając ginurę pomarańczową, musimy pamiętać o kilku ważnych zasadach:
- Podłoże – ginura pomarańczowa jest dość kapryśna w stosunku do ziemi, w której rośnie. Nie będzie dobrze rozwijać się w podłożu o odczynie obojętnym, dlatego warto zapewnić jej glebę lekko kwaśną. W takiej ziemi będzie bujnie i szybko wzrastać. Najlepiej, jeśli okaz posadzimy w glebie uniwersalnej połączonej z kwaśnym torfem. Do mieszanki warto dodać odrobinę perlitu, który rozluźni podłoże. W ten sposób zapobiegniemy zastojom wody wokół korzeni rośliny, czego ginura pomarańczowa zdecydowanie nie lubi;
- Stanowisko – roślina ta najlepiej czuje się na jasnych stanowiskach, gdzie dominuje rozproszone światło. Choć jest gatunkiem egzotycznym, nie przepada za bezpośrednim nasłonecznieniem. Jeśli ginura pomarańczowa będzie narażona na działanie promieni słonecznych, jej liście mogą zblednąć i stracić swój atrakcyjny wygląd;
- Temperatura – w okresie wegetacyjnym ginura pomarańczowa powinna być uprawiana w temperaturze od 24 do 26°C. Zimą optymalne będą nieco chłodniejsze warunki – o tej porze roku roślinę przetrzymujemy w temperaturze od 10 do 15°C;
- Podlewanie – ginura pomarańczowa lubi, gdy jej podłoże jest stale lekko wilgotne. Nie możemy jednak dopuścić do przelania rośliny, a także doprowadzać do sytuacji, że będzie stała w wodzie. Zadbajmy przede wszystkim o to, aby doniczka miała otwór odpływowy. Zapewnijmy również warstwę drenażu na dnie, co uchroni przed gniciem korzenie. Po każdym podlewaniu pozbywajmy się nadmiaru wody z podstawki. Do nawadniania rośliny wykorzystujmy wyłącznie odstaną, miękką wodę o temperaturze pokojowej;
- Nawożenie – ginura pomarańczowa potrzebuje regularnego zasilania nawozami wieloskładnikowymi, które przeznaczone są do uprawy roślin doniczkowych. Latem odżywki stosujemy raz w tygodniu, zimą natomiast nie częściej niż co 2 tygodnie, podając rozcieńczony preparat. O tej porze roku wykorzystujemy połowę dawki zalecanej przez producenta nawozu.
Pielęgnacja ginury pomarańczowej – najważniejsze zasady
Ginura pomarańczowa nie wymaga wielu zabiegów pielęgnacyjnych, aby zachowała swój atrakcyjny wygląd. O kilku kwestiach musimy jednak pamiętać:
- Ginura pomarańczowa jest rośliną, której liści nie wolno zraszać ani przecierać wilgotną szmatką. Ze względu na delikatny meszek źle reaguje na moczenie liści. Jeżeli części nadziemne rośliny się zakurzyły, sięgnijmy po czysty, gęsty pędzelek z miękkim włosiem. Zabrudzenia wystarczy delikatnie strącić pędzelkiem;
- Przesadzanie ginury pomarańczowej warto zaplanować na wiosnę. O tej porze roku roślinę przenosimy do świeżej ziemi o odczynie lekko kwaśnym;
- Uprawiana w domu ginura pomarańczowa wygląda ładnie przez pierwsze 2-3 lata. Następnie jej pokrój przestaje prezentować się atrakcyjnie. Dzieje się tak dlatego, że dolne liście z czasem zaczynają opadać. Ogołocone łogdygi nie wyglądają równie atrakcyjnie jak na początku. Dlatego, jeśli chcemy, by roślina dłużej zachwycała, powinniśmy ją systematycznie odmładzać. Jak to zrobić? Wiosną z okazu pobieramy sadzonki, czyli wierzchołki pędów, które mają po 3-4 pary liści. Odmłodzona w ten sposób ginura pomarańczowa powinna się zagęścić i odzyskać krzewiasty pokrój;
- Pozyskane podczas odmładzania ginury sadzonki możemy wykorzystać do rozmnażania rośliny. Ukorzeniamy je w wodzie, a następnie sadzimy w świeżym podłożu. Utrzymujemy stałą wilgotność ziemi i czekamy, aż sadzonki się rozrosną. Po kilku tygodniach młode rośliny możemy przesadzić do większej doniczki.
Czego nie lubi ginura? Najczęstsze błędy w uprawie.
Jak już wspominaliśmy, uprawa ginury pomarańczowej nie jest zbyt kłopotliwa. Zdarza się jednak, że pielęgnując ją, popełnimy błąd. O jakie pomyłki jest szczególnie łatwo? Przede wszystkim o przelanie bądź przesuszenie rośliny. Obie te sytuacje mogą prowadzić do zwiędnięcia ginury pomarańczowej, dlatego należy ich unikać. Niekorzystne jest również postawienie doniczki w miejscu, w którym jest za mało światła. Na takim stanowisku ginura pomarańczowa zacznie wyciągać swe pędy, tracąc krzaczasty pokrój, a jej liście zbledną. Częstym błędem w uprawie tej rośliny jest również narażenie jej na działanie promieni słonecznych. Bywa również, że końcówki liści okazu usychają. Na ogół jest to skutkiem zbyt niskiej wilgotności w pomieszczeniu, w którym postawiona jest roślina.
Źródło: deccoria.pl
