Spis treści:
- Dlaczego liście anturium zasychają?
- 30-dniowa kuracja na regenerację i kwitnienie anturium
Dlaczego liście anturium zasychają?
Anturium jest mało wymagającą i bardzo tolerancyjną rośliną, jednak przy notorycznych błędach w pielęgnacji z czasem zaczyna słabnąć. Częstą reakcją rośliny jest wówczas zasychanie liści i kwiatów, najbardziej prawdopodobne przyczyny takiego stanu rzeczy to m.in.:
- Błędy w podlewaniu
Mowa tutaj zarówno o przesuszaniu, jak i przelewaniu, a także nieregularnym podlewaniu. Co prawda anturium dość szybko regeneruje się po krótkotrwałej suszy, ale całkowite - lub co gorsza notoryczne - przesuszanie bryły korzeniowej mocno odbija się na kondycji rośliny. Chcąc oszczędzić cenną wodę, anturium stopniowo zabiera ją z liści, przez co zasychają ich końcówki.
W końcu roślina pozbywa się całych liści, aby ograniczyć transpirację, czyli parowanie wody z powierzchni liści. Paradoksalnie podobny efekt daje przelanie bryły korzeniowej - stale mokre, ciężkie podłoże ogranicza dopływ powietrza do korzeni, przez co gniją i nie są w stanie pobierać wody z podłoża.
- Zbyt suche powietrze
Brązowe i kruche końcówki, a także brzegi liści mogą także świadczyć o niskiej wilgotności powietrza wokół rośliny. Szczególnie często ma to miejsce, gdy doniczka jest postawiona przy kaloryferze lub innych źródłach ciepła. Dlaczego tak się dzieje? Otóż w takich warunkach roślina znacznie szybciej traci wodę przez liście (transpiracja), a korzenie nie są w stanie jej uzupełnić na czas.
- Zasolenie podłoża
Nadmiar składników pokarmowych w podłożu, np. powstały wskutek nieprawidłowego nawożenia czy podlewania twardą wodą, prowadzi do tzw. suszy fizjologicznej, otwiera się w nowym oknie. Jest to sytuacja, w której korzeniom rośliny znacznie trudniej jest pobierać wodę, nawet z wilgotnego podłoża. Zjawisko to z czasem prowadzi do niedoboru wody i zasychania liści anturium.
- Choroby lub szkodniki
Jeżeli na liściach dodatkowo są widoczne szybko powiększające się ciemne plamy z żółtą obwódką, mokre fragmenty tkanki albo nalot, anturium może być dotknięte chorobą grzybową. Wówczas musimy jak najszybciej odizolować go od innych roślin, zastosować środek grzybobójczy, otwiera się w nowym oknie i przesadzić do nowego podłoża. Przy suchym powietrzu anturium może być także atakowane przez przędziorki, które wysysają cenne soki z liści.

30-dniowa kuracja na regenerację i kwitnienie anturium
Niezależnie od przyczyny złego stanu rośliny, w pierwszej kolejności musimy pozbyć się starego podłoża, aby sprawdzić stan korzeni - jeżeli roślina nie ma już liści, ale nadal ma część zdrowych korzeni, możemy jeszcze spróbować ją uratować.
Najpierw kroimy imbir o długości 3-4 cm na drobne kawałki, zalewamy litrem wrzątku, przykrywamy i odstawiamy na 5 godzin do zaparzenia. Po tym czasie przecedzamy herbatkę imbirową przez sitko, a otrzymany płyn rozcieńczamy 0,5 l miękkiej wody - ten etap zajmuje najwięcej czasu, dlatego lepiej wykonać go na początku. Następnie:
- Płuczemy roślinę pod bieżącą wodą, aby usunąć resztki ziemi i obcinamy chore korzenie.
- Do 0,5 l czystej, miękkiej wody dodajemy kilka kropli błękitu metylenowego z apteki, który działa odkażająco.
- W przygotowanym niebieskim roztworze moczymy anturium, otwiera się w nowym oknie przez 20 min.
- Do przygotowanej wcześniej wody imbirowej dodajemy i rozpuszczamy 3 tabletki witaminy B1.
- Wyjmujemy roślinę z niebieskiej wody, wkładamy do rozcieńczonego, imbirowego naparu i zostawiamy w nim na pół godziny.
- Po tym czasie wyjmujemy anturium z wody i wkładamy do doniczki z otworami odpływowymi, wyłożonej mchem Sphagnum.
- Obficie podlewamy roślinę imbirową odżywką - pilnując, aby jej nadmiar wypłynął z doniczki.
- Dobrze jest przykryć czymś doniczkę lub umieścić ją w domowej mini-szklarni, aby zwiększyć wilgotność powietrza wokół rośliny.
Osłabione anturium należy odstawić w jasne miejsce z dużą ilością rozproszonego światła. Możemy podlewać roślinę imbirową wodą dopiero, gdy mech powoli zacznie wysychać. Po miesiącu kuracji na anturium powinny pojawić się nowe pędy i korzenie. Kiedy roślina wypuści mniej więcej 3-4 liście - możemy przesadzić ją do lekkiego, żyznego i przepuszczalnego, podłoża o lekko kwaśnym odczynie (pH 4,5-5,5).
Źródło: deccoria.pl












