Spis treści:
- Rozmnażanie zamiokulkasa – 4 sposoby
- Kiedy zamikulkas potrzebuje przesadzenia?
Rozmnażanie zamiokulkasa – 4 sposoby
Zamiokulkas pochodzi z suchych terenów południowo-wschodniej Afryki, przez co wykształcił szereg cech umożliwiających mu przetrwanie w trudnych warunkach. Dzięki temu z powodzeniem rozmnaża się wegetatywnie, czyliz fragmentów rośliny. Zamiokulkas ma zdolność do tworzenia nowych korzeni z miejsc cięcia, co pozwala na skuteczne ukorzenienie się sadzonek.
Jego s pecyficzne cechy budowy sprzyjają szybkiej regeneracji: mięsiste kłącza, łodygi i liście pełnią funkcję magazynu wody oraz substancji odżywczych. Dzięki temu pobrane fragmenty zawierają wystarczające rezerwy energii do zainicjowania wzrostu nowego organizmu, który pod kątem genetycznym będzie taki sam jak roślina macierzysta.
Dzięki opisanym cechom, z amiokulkasa można rozmnażać na cztery główne sposoby:
1. Rozmnażanie przez podział kłącza
Jest to najprostsza i najszybsza metoda rozmnażania zamiokulkasa. Polega na wyjęciu rośliny z doniczki i delikatnym rozdzieleniu bryły korzeniowej na kilka części, z których każda ma swoje kłącza i pędy z liśćmi. Trzeba przy tym uważać, aby nie uszkodzić bulw i korzeni. Każdą część od razu sadzi się do osobnej doniczki z przepuszczalnym podłożem. Ta metoda pozwala uzyskać gotowe, dużej wielkości rośliny, które szybko się adaptują i rosną.
2. Rozmnażanie z jednej pędu
Polega na ucięciu zdrowego pędu z listkami blisko ziemi, po czym trzeba pozwolić, by rana lekko obeschła (1-2 godziny). Następnie pęd umieszcza się w wodzie, gdzie powinien wypuścić korzenie po ok. 6 tygodniach. Po ukorzenieniu sadzonkę przesadza się do doniczki z odpowiednim podłożem. Proces wymaga cierpliwości i regularnej wymiany wody, a w przypadku gnicia końcówkę sadzonki odcina się i próbuje ponownie.
3. Rozmnażanie z liścia
Zdrowy liść z ogonkiem obcina się u nasady pędu, a miejsce cięcia pozostawia do przeschnięcia na ok. godzinę. Liść można ukorzeniać zarówno w wodzie, jak i bezpośrednio w przepuszczalnej ziemi. To skuteczny, ale długotrwały sposób, ponieważ korzenie mogą pojawić się nawet po 6 miesiącach.
4. Rozmnażanie przez fragmenty pędu
Inna technika polega na podziale pędu na mniejsze części tak, aby każdy miał 2-3 listki i ukorzenieniu ich w wodzie lub ziemi. Podobnie jak przy rozmnażaniu całej łodygi, kawałki pędu należy pozostawić do przesuszenia, a następnie umieścić w wodzie, gdzie po ok. 2-3 miesiącach wypuszczą korzenie. Metoda ta pozwala na uzyskanie większej liczby sadzonek z jednej rośliny.
Kiedy zamikulkas potrzebuje przesadzenia?
Zamiokulkas preferuje doniczkę dopasowaną do rozmiarów swojego systemu korzeniowego. Zbyt duża może powodować zaleganie nadmiaru wody w podłożu, co zwiększa ryzyko gnicia korzeni. Natomiast zbyt ciasna doniczka ogranicza ich rozwój i może spowalniać wzrost rośliny. Podczas przesadzania najlepiej jest wybrać doniczkę o średnicy o około 2-4 cm większą niż poprzednia, w której roślina już dobrze się mieści, ale korzenie nie są stłoczone ani wypychające bryły ziemi.
Młode zamiokulkasy mogą być przesadzane nawet co rok, ponieważ szybko się rozwijają. Starsze i większe egzemplarze należy przesadzać rzadziej, zazwyczaj co 2–3 lata, lub tylko wtedy, gdy jest to konieczne. Zamiokulkas potrzebuje przesadzenia, gdy jego korzenie wyraźnie wyrastają ponad krawędzie doniczki lub wychodzą dołem przez otwór odpływowy.
Najlepszym momentem na przesadzanie zamiokulkasa jest wczesna wiosna, zwykle marzec lub kwiecień, gdy roślina zaczyna aktywny okres wzrostu. Można to robić także na początku lub pod koniec lata. Jednak nie warto przesadzać zamiokulkasa zimą, ponieważ roślina znajduje się wtedy w fazie spoczynku i może się nie przyjąć w nowym miejscu.
Źródło: deccoria.pl
