Spis treści:
- Rosiczka mięsożerna – pożyteczna roślina domowa
- Gatunki rosiczek
- Jak uprawiać rosiczkę?
Rosiczka mięsożerna – pożyteczna roślina domowa
Rosiczka ( Drosera) to rodzaj mięsożernych (owadożernych) roślin, do którego należy ponad 190 gatunków zróżnicowanych pod kątem wyglądu i preferencji środowiskowych. W naturze występują niemal na całym świecie, z wyjątkiem Antarktydy. Rosiczki w Europie porastają głównie torfowiska i wilgotne łąki o kwaśnych glebach. Ich naturalnestanowiska są ubogie w składniki odżywcze, dlatego w toku ewolucji rośliny wykształciły ciekawy mechanizm adaptacyjny.
Rosiczki mają charakterystyczne liście pokryte włoskami wydzielającymi lepką substancję, która służy do wabienia, chwytania i unieruchamiania drobnych owadów. Gdy ten na nim usiądzie, liść powoli się zamyka, a wydzielane enzymy zaczynają trawić zdobycz. Bezkręgowce stanowią dla rosiczek cenne źródło azotu i innych składników odżywczych. Przez to ich system korzeniowy jest płytki i dość słabo rozwinięty, ponieważ jego funkcja ogranicza się głównie do pobierania wody i stabilizacji rośliny w podłożu.
W naturze rosiczka kwitnie od maja do sierpnia. Wytwarza wówczas wzniesiony pęd kwiatostanowy o długości do 30 cm, na którym pojawiają się drobne kwiaty w kolorach bieli, różu lub czerwieni. Pęd wyrasta wysoko ponad liście owadożerne. Dzięki temu kwiaty są dobrze widoczne dla owadów zapylających, a jednocześnie oddalone od liści pułapkowych.
Co ciekawe, rosiczka unika zjadania owadów zapylających nie tylko w opisany sposób, ale także poprzez odmienne substancje wabiące – liście pułapkowe przyciągają głównie drobne muchówki, natomiast kwiaty zwabiają zapylaczy np. w postaci pszczół. Za sprawą ciekawego wyglądu i owadożerności, rosiczka stała się popularną rośliną doniczkową, która może pomóc w walce np. z uciążliwymi ziemiórkami.
Gatunki rosiczek
W obrębie rodzaju rosiczka wyróżnia się wiele gatunków, jednak do uprawy domowej nadają się tylko niektóre z nich. Najczęściej w domach można spotkać te 3 rodzime gatunki:
- Rosiczka okrągłolistna ( Drosera rotundifolia) – osiąga do 20 cm wysokości i charakteryzuje się przyziemną rozetą liści o okrągłym kształcie, czerwono-zielonym kolorze oraz średnicy ok. 5 cm. Jej kwiaty są białe i drobne.
- Rosiczka długolistna ( Drosera anglica) – ma wydłużone liście dorastające do 10-12 cm długości, często lekko zagięte na końcach, tworzące luźniejszą rozetę. Są jasnozielone, ale w pełnym słońcu mogą przybierać intensywny czerwony kolor.
- Rosiczka pośrednia ( Drosera intermedia) – gatunek o cechach pośrednich pomiędzy rosiczką okrągłolistną a długolistną. Jej liście są wąskie, lancetowate i krótsze niż u rosiczki długolistnej, ale dłuższe i węższe niż u rosiczki okrągłolistnej. Kwiaty są zwykle różowe lub białe.
Wszystkie trzy gatunki mają liście pokryte włoskami z lepką wydzieliną służącą do chwytania owadów. Dzięki temu w uprawie domowej najczęściej same się "karmią", ponieważ np. ziemiórki czy muszki owocówki stosunkowo szybko przyklejają się do liści, a roślinie nie trzeba dodatkowo dostarczać owadów – w przeciwieństwie do bardziej egzotycznych gatunków roślin owadożernych.
Należy jednak pamiętać, że opisane wyżej gatunki (naturalnie występujące w Polsce) są objęte ochroną ścisłą, co oznacza, że ich niszczenie, przesadzanie czy zrywanie bez zezwolenia jest zakazane. Sadzonki można legalnie kupić m.in. w szkółkach i sklepach ogrodniczych.
Jak uprawiać rosiczkę?
Rosiczka należy do roślin o specyficznych wymaganiach względem uprawy. P otrzebuje bardzo jasnego miejsca z dużą ilością rozproszonego światła i słońca w ciągu dnia – b ez niego liście tracą czerwony kolor, a roślina słabnie. Rosiczka wymaga stałej i wysokiej wilgotności powietrza w granicach 50-70 proc. Można ją utrzymać przy pomocy nawilżacza powietrza lub ustawienia doniczki na podstawce z wodą i kamykami.
Rosiczka rośnie tylko w kwaśnej, wilgotnej i lekkiej glebie o małej zawartości składników odżywczych. W tym przypadku dobrze sprawdzi się mieszanka kwaśnego torfu i piasku kwarcowego lub perlitu w proporcji 1:1. Jej podłoże powinno być stale lekko wilgotne, ale nie ociekające wodą. Rosiczkę można podlewać tylko wodą destylowaną, przefiltrowaną lub deszczówką.
Co najważniejsze, rosiczek nie powinno się nawozić– ich korzenie są przystosowane do słabych gleb, dlatego czerpią składniki mineralne z trawionych owadów przy pomocy przekształconych liści, a nadmiar składników odżywczych może poważnie zaszkodzić roślinie. Warto także pamiętać o regularnym usuwaniu martwych liści i zimowym spoczynku rośliny w jasnym i chłodnym miejscu (ok. 5-10°C) przez 2-3 miesiące.
Źródło: deccoria.pl
