Spis treści:
- Cyklamen perski (Cyclamen persicum) – charakterystyka
- Jakie wymagania ma cyklamen perski?
- Uprawa cyklamenów perskich – 3 największe błędy
Cyklamen perski (Cyclamen persicum) – charakterystyka
Cyklamen perski ( Cyclamen persicum), często błędnie nazywany fiołkiem alpejskim, jest rośliną doniczkową, którą dekorujemy swoje parapety w okresie jesienno-zimowym. Właśnie wtedy gatunek ten obficie kwitnie, rozwijając kwiaty w wielu kolorach tęczy – od bieli, przez delikatne róże, po czerwienie i fiolety. Na naszą uwagę zasługują także wielobarwne cyklameny perskie oraz te, które mają postrzępione, falowane bądź karbowane płatki.
Barwne kwiaty cyklamenów perskich możemy podziwiać o dość nietypowej porze, czyli zimą. Zazwyczaj kwitnienie trwa od października do kwietnia, choć duży wpływ na to mają warunki panujące w naszych mieszkaniach. Kwiaty utrzymują się najdłużej, gdy cyklamen perski uprawiany jest w chłodnym pomieszczeniu, w którym temperatura nie przekracza 18°C. Zimą zazwyczaj jest w domach cieplej, dlatego kwitnienie tych roślin na parapetach najczęściej trwa 1-2 miesiące.
Co ciekawe, ozdobne są nie tylko kwiaty cyklamenów perskich, ale także ich liście. Mają sercowaty kształt i ciemnozielony kolor, a na blaszce widoczne są srebrzyste, marmurkowate wzory. Liście są mięsiste i pokryte o spodu miękkim meszkiem, gładkie lub postrzępione na brzegach. Tworzą zwartą kępę i wyglądają bardzo efektownie, gdy wznoszą się nad nimi delikatne kwiaty.
Cyklameny perskie występują w wielu atrakcyjnych odmianach o kwiatach w najróżniejszych kolorach. Możemy zdecydować się też na takie, które mają przyjemny, subtelny zapach. Z uwagi na ogromną różnorodność odmianową wprowadzono podział cyklamenów perskich na grupy. Odoratum są pachnące, Decora mają wyjątkowo ozdobne liście, a Fimbriatum postrzępione kwiaty. Wyróżniamy też cyklameny Plenum oraz Duplex mające więcej płatków i Rococo o pofalowanych lub karbowanych kwiatach.
Przeczytaj również
Jakie wymagania ma cyklamen perski?
Cyklameny perskie nie sprawiają większych kłopotów w uprawie, choć musimy zaspokoić ich wymagania, jeśli liczymy, że będą długo i obficie kwitły. Tym, czego najbardziej potrzebują te rośliny, jest:
- lekka, przepuszczalna i żyzna ziemia o pH 5,0-6,5,
- jasne stanowisko, ale z dala od bezpośredniego nasłonecznienia,
- temperatura w zakresie 12-18°C,
- wysoka wilgotność powietrza w pomieszczeniu,
- umiarkowane podlewanie przez cały okres wzrostu i kwitnienia,
- zasilanie 2 razy w miesiącu nawozami bogatymi w fosfor i potas – przed oraz w trakcie kwitnienia,
- przesadzanie raz w roku,
- okres spoczynku po zakończeniu kwitnienia.
Uprawa cyklamenów perskich – 3 największe błędy
Podczas uprawy cyklamenów perskich łatwo popełnić błąd, przez który rośliny te marnieją i odmawiają kwitnienia. Jednym z najpoważniejszych i najczęstszych jest nadmierne podlewanie, które powoduje, że liście tzw. fiołków alpejskich żółkną. Wskutek tego błędu bulwa znajdująca się w ziemi zaczyna gnić. Dzieje się tak zazwyczaj wtedy, gdy cyklamen perski jest podlewany od góry i stoi w wodzie. Pamiętajmy, że roślinę tę trzeba zawsze podlewać od dołu, a po ok. 20 minutach wylać wodę, która zgromadziła się w podstawce.
Kolejnym częstym błędem właścicieli cyklamenów jest zbyt wysoka temperatura uprawy, która powoduje, że liście i kwiaty przedwcześnie opadają. W okresie kwitnienia rośliny te najlepiej się czują w jasnym, chłodnym i przewiewnym miejscu, choć z dala od zimnych przeciągów. W naszych mieszkaniach, na parapecie nad grzejnikiem, zazwyczaj jest za ciepło dla tych zimowych kwiatów. Najlepiej, gdy zagwarantujemy im ok. 16°C. Dlatego idealnym stanowiskiem dla nich jest nie salon, a np. widna klatka schodowa czy ogród zimowy.
Ostatnim błędem w uprawie cyklamenów perskich jest niezapewnienie im okresu spoczynku. Popełniając go, nie doczekamy się ponownego kwitnienia. Aby rośliny te na nowo wypuściły pąki jesienią, muszą się zregenerować po intensywnym czasie kwitnienia. W okresie spoczynku, który rozpoczyna się zaraz po uschnięciu kwiatów, ograniczamy podlewanie cyklamenów i całkowicie wstrzymujemy nawożenie. Z czasem zauważymy, że liście stopniowo żółkną, co nie powinno nas martwić, bo jest naturalnym zjawiskiem.
Wiosną, w drugiej połowie maja, cyklameny w stanie spoczynku możemy wystawić na zewnątrz. Tam mogą spędzić całe lato, choć powinniśmy je chronić przed palącym słońcem. We wrześniu lub w październiku wnosimy rośliny do domu, gdzie wkrótce zaczną wypuszczać nowe liście i pąki kwiatowe. Wtedy częściej je podlewamy i zaczynamy ponownie nawozić.
Właściciele cyklamenów perskich często pozbywają się ich, gdy tylko zakończą one zimowe kwitnienie. To ogromna strata, ponieważ rośliny te dzięki odpowiedniej pielęgnacji mogą zakwitnąć ponownie. Unikajmy częstych błędów w uprawie, a uda się nam je do tego nakłonić.
Źródło: deccoria.pl
