Pokrzyk wilcza jagoda (Atropa belladonna)

Pokrzyk wilcza jagoda jest wieloletnią rośliną znaną przede wszystkim ze swych trujących właściwości. Jej naturalnym obszarem występowania jest Skandynawia, zachodnia i południowa Europa, Bałkany, Azja Mniejsza, Afryka Północna oraz Iran.

Ciekawostka! Jej naukowa nazwa Atropa pochodzi z mitologii Greków. Atropos, zgodnie z mitologią grecką, była jedną z bogiń losu i przecinała nić życia każdego człowieka. Dalsza część nazwy – belladonna – nie jest do końca wyjaśniona. Często łączy się ją z włoskim słowem oznaczającym piękną kobietę. Sok tej rośliny może rozszerzać źrenice i był w przeszłości używany w celach upiększających.

Rośnie jako bylina, która na wysokość zwykle od 0,5 do 1,5 metra. W naprawdę korzystnych warunkach rozwoju może mieć nawet 2 metry wysokości.

Zgrubiały korzeń palowy rośliny służy do rozgałęziania kłączy. Jej pokrój jest mocny. Łodygi, najczęściej czerwonawej barwy, wyrastają w pionie i są lekko owłosione. Krzaczasty wygląd pokrzyk osiąga przez rozgałęzianie się byliny. Pierwsza gałąź, która znajduje się na wysokości około metra, rozdziela się na kolejne trzy pędy, które to znowu się rozwidlają.

Liście mają owalny lub eliptyczny kształt. Osiągają około 15 cm długości i 8 cm szerokości, zazwyczaj są całobrzegie. Po górnej stronie jest zielonobrązowy, na dole zielonoszarawy.

Kwiaty rośliny są obupłciowe i rozwijają się pojedynczo. Wzniesione, z dzwonkowatą koroną w korze, przybierają barwę brudnego fioletu i brązu. Długość dochodzi do 3 cm.

Kwitnienie rozpoczyna się w czerwcu i trwa do sierpnia. Jagody niedojrzałe mają zielony kolor, dopiero z czasem stają się czarne w wyniku antocyjanu. Budowa owocu ma kształt podobny do pomidora, ale o średnicy około 15 mm. Powierzchnia jest połyskująca. Miąższ ma słodki smak oraz niebiesko-czerwoną barwę.

Pokrzyk wilcza jagoda lubi rosnąć w miejscach ciepłych i wilgotnych, ale zacienionych. Gleba powinna być bogata w azot i minerały. Najlepiej rośnie na żyznym i próchniczym podłożu.

Kiedyś był w Polsce często uprawiany, jednak stracił na popularności, przez fakt, że jest to roślina trująca, a brak odpowiedniej wiedzy, jak z nią postępować, może mieć negatywne skutki. Nie można stosować jej w nadmiarze. Niewielka ilość ma właściwości lecznicze, które z powodzeniem stosuje się w homeopatii.

• Stanowisko: cieniste
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: średnie
• Wysokość: 1-2m
• Roślina ozdobna z: owoce, kwiaty