Cedr himalajski (Cedrus deodara)

Naturalnie występuje w ciepłych, górzystych i gęsto zalesionych rejonach Azji. W swoim endemicznym środowisku może osiągać do 50 metrów wysokości.

Cedr himalajski cieszy oko stożkowym pokrojem korony oraz malowniczo wyglądającymi gałązkami. Drzewo jest jednocześnie ozdobne i praktyczne. Gatunek jest chętnie wybierany ze względu na zróżnicowane ulistnienie i miękko opadające przy końcach pędy. Zimozielone igły cedru himalajskiego są niebieskawe i miękkie w dotyku, a liczą od 2 do 6 cm długości. Na uwagę zasługują również pękate, grube szyszki sterczące na gałęziach.

Cedr himalajski posiada kilka ciekawych odmian.

• Aurea to podtyp, który rośnie do wysokości 8 metrów i odznacza się złotą barwą u młodych liści.
• Feelin Blue odmiana o powolnym wzroście i niebieskich igłach.
• Golden Horizon jest podgatunkiem o charakterystycznie wybarwionych, żółtych igłach.

W przypadku cedru himalajskiego kluczowe jest wybranie odpowiedniego stanowiska. Drzewu należy zapewnić glebę gliniastą lub piaszczystą, dobrze przepuszczalną. Gatunek nie jest odporny na srogie zimy, więc zaleca się uprawę w najcieplejszych regionach kraju oraz zapewnienie osłonięcia przed mrozem i wiatrem. Musimy pamiętać również, że palące, bezpośrednie słońce może uszkodzić igły, przez co zaczną one brązowieć i masowo opadać.

Jeśli jesteśmy w stanie spełnić wysokie wymagania środowiskowe cedru himalajskiego, to warto posadzić go w swoim ogrodzie. Jest to rzadko spotykany w Polsce gatunek i będzie wspaniale prezentować się wśród innych roślin.

Odmiany karłowe cedru himalajskiego możemy uprawiać w donicach. Dzięki możliwości zmiany miejsca będziemy mogli lepiej zadbać o odpowiednie środowisko.

Dbanie o cedr himalajski jest stosunkowo proste. W okresie wiosenno-letnim starannie podlewamy i nawozimy. Nawożenie cedru himalajskiego w czasie kwitnienia poskutkuje zdrowym wzrostem rośliny i większą odpornością na wszelkie czynniki atmosferyczne.

W zimie, przy ujemnych temperaturach i silnych wiatrach zaleca się zastosować osłonę agrowłókniną.

Cedr himalajski może cierpieć na takie choroby, jak rdza, biała zgnilizna korzeni, rak żywicy, brązowa zgnilizna środkowa czy blednica. Ponadto osłabione okazy mogą zostać zaatakowane przez szkodniki, takie jak mszyce i ćmy sosnowe.

Do największych zalet cedru himalajskiego należy krążący w jego sokach cenny olejek cedrowy. Bogactwo zawartych w olejku dobroczynnych substancji jest ogromna. Dzięki zawartym w olejku cedrowym naturalnym substancjom wykazuje on silne działanie bakteriobójcze, grzybobójcze i antyseptyczne. Stosowany jest zarówno w kosmetyce, jak i medycynie naturalnej. Olejek cedrowy okazuje się być świetnym kompanem aktywności na świeżym powietrzu i podczas ciepłych letnich wieczorów, ponieważ skutecznie odstrasza komary i ćmy.

Jedną z zalet cedru himalajskiego jest jego drewno. Surowiec jest wciąż chętnie wykorzystywany między innymi w meblarstwie.

• Stanowisko: słoneczne
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: umiarkowane
• Wysokość: 15-20m
• Pokrój: wzniesiony, stożkowy
• Termin kwitnienia: czerwiec
• Zimozielona: tak
• Roślina ozdobna z: szyszki, igły