Sosna bośniacka (Pinus leucodermis)

Sosna bośniacka odznacza się bujną, zwartą koroną o sztywnych pędach gęsto naszpikowanych ciemnozielonymi igłami. Pokrój rozluźnia się dopiero u starszych, liczących kilkadziesiąt lat okazach. Igły są błyszczące, osiągają długość do 8 centymetrów. Szyszki jajowate, dość wąskie, również rosną do długości około 8 centymetrów. Kora jest w kolorze szarym. Gałęzie z długimi zimozielonymi igłami układają się w pokrój stożkowato-jajowaty.

Sosna bośniacka ma kilka odmian, również karłowych, których wspólną cechą jest łatwość w uprawie.

Sośnie bośniackiej należy zapewnić stanowisko:

• słoneczne,
• o umiarkowanej wilgotności,
• z glebą piaszczystą i o odczynie bliższym zasadowemu.

Jest ona drzewem bardzo wytrzymałym na zróżnicowanie pogodowe, w tym również na zanieczyszczenia powietrza. Występuje naturalnie na terenach górskich, lecz jest sadzona w przydomowych ogrodach, miastach i na pasach wydm nadmorskich.

Jak większość sosnowatych ma niezbyt wygórowane wymagania glebowe i uprawowe. Jest bardzo odporna na zmienne warunki atmosferyczne i dobrze odnajduje się w naszej sferze klimatycznej. Dzięki zwartemu systemowi korzeniowemu rewelacyjnie znosi przesadzanie.

Najkorzystniejszym momentem sadzenia sosny bośniackiej jest wiosna, gdy ziemia nie jest zmarznięta, a przyjęciu się rośliny w gruncie sprzyjają opady deszczu.

Podstawowym warunkiem pielęgnacji jest zapewnienie sośnie bośniackiej dostępu do dużych ilości światła i cierpliwość ze strony właścicieli. Jest bezproblemowa w uprawie nawet dla początkujących ogrodników.

• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: średnie
• Wysokość: 5-10m
• Pokrój: kolumnowy
• Termin kwitnienia: maj
• Roślina ozdobna z: igły