Sośnica japońska (Sciadopitys verticillata)

Sośnicę japońską wyróżnia po pierwsze egzotyczny wygląd, a po drugie powolny przyrost. Dziesięcioletni okaz ma wysokość około 1 metra. U drzew powyżej 30 lat pokrój zaczyna się rozszerzać.

Igły występują pod dwoma postaciami: małe łuski pokrywają pędy, a dłuższe (około 12 centymetrów) zgrupowane są na ich końcach, tworząc okółki w kształcie parasola. Liście (igły) sośnicy japońskiej są błyszczące i zielone. Szyszki męskie mają kształt kulisty i zlokalizowane są na krańcach pędu. Żeńskie szyszki, o kulisto-jajowatym kształcie, dorastają do 10 centymetrów długości i rozmieszczone są pojedynczo.

Co ciekawe, jest jedyną współczesną przedstawicielką rodziny sośnicowatych, do dziś zachowały się nieliczne egzemplarze na terenie wysp archipelagu japońskiego.

Sośnica japońska wymaga gleby żyznej, wilgotnej i o kwaśnym odczynie. Wrażliwa na suszę. W Polsce możliwa jest uprawa jedynie w osłoniętych miejscach, najlepiej w cieplejszych, zachodnich województwach. Możliwa jest także uprawa pojemnikowa z zimowaniem w chłodnych pomieszczeniach.

---

Sośnica japońska (Sciadopitys verticillata).123RF/PICSEL

---

Ze względu na mały wzrost i nieco większe wymagania niż jej krewne z rodziny sosnowatych, poleca wspominaną już uprawę pojemnikową z zimowaniem w zimnych pomieszczeniach. Zabieg ten pozwoli nam również na zmienianie położenia rośliny w zależności od preferencji gospodarzy.

Aby zachować zdrowy wygląd sośnicy japońskiej, należy:

• zapewnić roślinę ziemię o niskim pH,
• nawadniać regularnie,
• w przypadku roślin gruntowych – zabezpieczać w okresach niesprzyjających warunków atmosferycznych (silnego mrozu, gradu, wiatru itp.).

Sośnica japońska rzadko choruje, nie jest też podatna na ataki szkodników.

• Stanowisko: półcieniste
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: średnie
• Wysokość: 15-20m
• Pokrój: stożkowy
• Zimozielona: tak
• Roślina ozdobna z: igły