Rokitnik pospolity (Hippophae rhamnoides)

Za tą nieco egzotycznie brzmiącą nazwą kryje się szybko rosnąca, kolorowa i owocująca roślina. Rokitnik pospolity (rokitnik zwyczajny) cechuje się nieregularnym pokrojem. Można poprowadzić go jako niskie drzewko lub krzew, w zależności od upodobania właściciela. Największym atrybutem rokitnika pospolitego są jego owoce. Pomarańczowe kulki owoców pojawiają się w październiku i utrzymują na gałęziach niemal całą zimę.

Krzew prezentuje się fenomenalnie szczególnie jesienią, gdy jaskrawe owoce kontrastują się ze srebrzystoszarymi, wąskimi listkami. Owocowanie poprzedza pojawienie się wiosną niepozornych kwiatów.

Ciekawostka! Owoce rokitnika to prawdziwe superfoods. Wyróżniają się niesamowitą ilością witaminy C – większą nawet niż w cytrusach! Rokitnik pospolity jest odporny na wysoką temperaturę, dzięki czemu podczas obróbki termicznej nie traci swych cennych, zdrowotnych właściwości.

Rokitnik pospolity daje wiele powodów do radości - wydaje wspaniałe owoce i nie sprawia kłopotów przy uprawie. Preferuje stanowiska słoneczne, jest to roślina światłolubna. Ma niskie wymagania wobec podłoża, rośnie dobrze nawet na glebach niezbyt zasobnych w wartości odżywcze. Toleruje również ziemie zasolone. Preferowane pH gleby jest zasadowe, a wilgotność nie powinna być zbyt wysoka, rokitnik najlepiej czuje się w podłożu suchym i przepuszczalnym.

Jest to gatunek pionierski – polecany w miejsca, które wymagają szybkiego zadrzewienia lub rekultywacji.

Na pielęgnację rokitnika pospolitego składa się:

• zapewnienie roślinie odpowiedniego podłoża — przepuszczalnego i niezbyt kwaśnego;
• umiarkowane, lecz regularne podlewanie, dodatkowo należy nawadniać rokitnika podczas przedłużających się upałów;
• podcinanie sanitarne, obejmujące starsze i słabe pędy, zabieg ma na celu zagęszczenie i odmłodzenie rośliny;
• odżywianie krzewu nawozami fosforowymi, co przełoży się na większe i lepsze owocowanie rokitnika pospolitego.

Choroby i szkodniki rokitnika pospolitego

Rokitnik pospolity co do zasady ma dużą odporność na choroby i szkodniki. Jest jednak podatny na rdzę i mączniaka prawdziwego. Wśród gatunków żerujących na rokitniku, największe szkody powodują nasionnica rokitnikowa i skośnik rokitnikowy, a także mszyca rokitnikowa.

Właściwości lecznicze rokitnika są znane od bardzo dawna. Rokitnik zawiera kwas askorbinowy (dzięki czemu ma działanie antyoksydacyjne), a także alkaloidy, taniny, sterole, polifenole czy karotenoidy. Dla porównania zawartość witaminy C w rokitniku jest 10 razy większa niż w pomarańczy. Obecne w roślinie flawonoidy wspomagają walkę z nadciśnieniem, cholesterolem, hiperlipidemią i hiperinsulinemią.

• Stanowisko: słoneczne
• Wilgotność: podłoże suche
• Podlewanie: skąpe
• Wysokość: 0,5m- 1m
• Pokrój: wzniesiony, nieregularny
• Roślina ozdobna z: owoce, liście