Kabaczek (Cucurbita pepo var. giromontiina)

Kabaczek naturalnie rośnie w Ameryce Północnej. Obecnie uprawia się go m.in. we Włoszech, Francji, Anglii, a także w Azji, Australii, a nawet w Afryce.

Kabaczek od cukinii różni się pokrojem. Cukinia ma pokrój krzaczasty i wyższy niż kabaczek, który bardziej się płoży (jego pędy osiągają nawet 3 m długości). Kabaczek wydaje nieco bardziej pękate, owoce niż cukinia, która, zwłaszcza młoda, często jest smuklejsza. Kabaczek ma też grubszą skórkę, długie pędy i bardzo duże, mocno unerwione liście, z których wyrastają pędy czepne.

Charakteryzuje go gruby, łykowaty pęd główny, od którego odchodzą pędy boczne. Skórka kabaczka może być zielona, żółta, pomarańczowa lub prążkowana. Kwiaty kabaczka są duże, żółte i mają po pięć zrośniętych ze sobą płatków. Jego miąższ jest jasnożółty.

Wymagania kabaczka względem podłoża czy stanowiska nie są zbyt wygórowane. Do wzrostu potrzebuje głównie dużo słońca. Należy też podlewać go dużą ilością wody. Chcąc uzyskać zadowalające plony, warto posadzić kabaczek w żyznej, przepuszczalnej glebie o obojętnym odczynie pH.

Z jednej sadzonki można uzyskać łącznie kilkadziesiąt kabaczków. Uprawę kabaczka w gruncie należy rozpocząć najwcześniej pod koniec maja. Wcześniejsze wysadzenie roślin do gruntu może wywołać ich przemarzanie, czego kabaczek nie znosi (mróz uszkadza rośliny).

Kabaczek posadzony w żyznym, odżywionym nawozem organicznym podłożu nie wymaga dodatkowego nawożenia. Jeśli jednak zależy nam na bardziej intensywnym wzroście, po kwitnieniu i po każdym zbiorze owoców można zastosować nawóz wieloskładnikowy.

Niedostatecznie rozwinięte kabaczki mogą wymagać odchwaszczania. Bardziej dorodne rośliny same będą hamować rozwój chwastów. Chcąc zapobiec zachwaszczaniu, można zastosować ściółkowanie czarną agrowłókniną. Dla kabaczka ważne jest też, szczególnie podczas letnich upałów i suszy, regularne podlewanie. Przesuszony kabaczek może przestać rosnąć, a przelany gnić.

Młode sadzonki są narażone na ataki zgorzeli siewek (choroby grzybowej). Łodyżki sadzonek zaatakowane przez tego szkodnika zwężają się i czernieją, a cała sadzonka obumiera. Chcąc temu zapobiec, należy obserwować plantację i odpowiednio wcześnie zareagować. Problem rozwiąże odpowiedni roztwór sody w wodzie. 10 g sody oczyszczonej należy rozpuścić w litrze wody i co 10 dni opryskiwać liście kabaczka.

Innym polecanym sposobem jest podlewanie wywarem z czosnku. 100 g czosnku w ząbkach należy zgnieść, zalać 5 litrami wody i odstawić na dobę w ciemne miejsce. Wywar zwalcza grzyby, bakterie i szkodniki, w tym przędziorki, mszyce, mączniaki czy szarą pleśń. Podlewamy i opryskujemy nim rośliny kilka razy, co 4-5 dni.

Kabaczek ma delikatny, łagodny smak zbliżony do cukinii. Jest doskonałym składnikiem zup, zapiekanek, potraw mięsnych (w tym gulaszów i potrawek, np. leczo) i innych dań czy przetworów. Oprócz owoców można jeść również jego kwiaty.

Kabaczek zawiera sporo białka (1,2 g/100 g), kwasu foliowego, skrobi i pektyn. Ma przy tym niewiele kalorii (16 kcal/100 g). Kabaczek, poza tym, że jedzony przez nas, jest też wartościową paszą dla bydła i wartościowym przedplonem dla zbóż.

• Stanowisko: słoneczne
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: obfite
• Wysokość: 2-3m
• Pokrój: płożący
• Termin kwitnienia: maj
• Zimozielona: nie
• Roślina ozdobna z: owoce, kwiaty