Kukurydza cukrowa (Zea mays L. ssp. saccharata)

Kukurydza formuje wiązkowy system korzeniowy. Tworzy ona także nad ziemią korzenie przybyszowe pełniące funkcję jej podpory.

Proste pędy kukurydzy wznoszą się czasem na wysokość nawet 2,5 metra. Są one naznaczone węzłami. Jej długie liście mają lancetowaty kształt i ostrą końcówkę. Wyrastają one z węzłów pojedynczo. Liście otaczają również kolby.

Typowa dla kukurydzy jest rozdzielnopłciowość i jednopienność. Oznacza to, że wiechowate kwiaty męskie oraz kwiaty żeńskie mające postać kolb rosną w obrębie jednej rośliny. W ich zapylaniu uczestniczy wiatr. Charakterystyczne włosy wyrastające na szczycie kolb są znamionami słupków.

Owocem kukurydzy jest żółty ziarniak zebrany po kilkadziesiąt sztuk w kolby. Ziarna kukurydzy cukrowej są delikatne, słodkawe w smaku. Gdy osiągną one fazę mleczno-woskową, kolby nadają się do zbioru. Zaraz po zerwaniu należy je spożyć lub przetworzyć (zamrozić, zakonserwować), gdyż szybką tracą one swoje właściwości.

Kukurydza naturalnie występuje w Meksyku, Nikaragui i Gwatemali. Z jej hodowli słyną Stany Zjednoczone. W Polsce z roku na rok staje się ona coraz bardziej popularna. Jak uprawiać kukurydzę cukrową?

Kukurydza słodka najlepiej rośnie w umiarkowanie żyznej, dobrze napowietrzonej glebie. Preferuje ona stanowiska słoneczne, ciepłe, osłonięte od wiatru. Co prawda najlepiej odpowiadają jej raczej suche podłoża, ale w okresie intensywnego wzrostu warto podlewać ją częściej. Regularne nawadnianie wskazane jest także w czasie długotrwałych susz.

Podczas kwitnienia roślinę należy często nawozić, by jej kolby były większe. Dojrzałość zaczynają one osiągać w sierpniu.

Sporym zagrożeniem dla kukurydzy cukrowej są chwasty. W czasie jej uprawy wskazane jest regularne odchwaszczanie podłoża. Bywa ona atakowana przez szkodniki, w tym: stonkę kukurydzianą, omacnicę prosowiankę oraz mszyce.

Kukurydzę można rozmnażać poprzez wysiew nasion lub rozsadzanie dorosłych roślin. Polecany jest pierwszy sposób, gdyż roślina ta ma delikatne korzenie, które łatwo jest uszkodzić.

Nasiona kukurydzy cukrowej można wysiać bezpośrednio do gruntu lub do rozsadnika. Do ziemi należy je wsadzić na przełomie maja i czerwca na głębokość ok. 5 cm. Wysiew do doniczki można wykonać już końcem kwietnia.

Kukurydzę cukrową należy siać w blokach (po kilkanaście nasion w rzędzie), gdyż jest ona zapylana przez pyłki przenoszone przez wiatr. Odległość pomiędzy rzędami powinna wynosić ok. 45 cm.

• Stanowisko: słoneczne
• Wilgotność: podłoże suche
• Podlewanie: skąpe
• Wysokość: 2-3m
• Pokrój: wzniesiony
• Termin kwitnienia: sierpień, wrzesień
• Zimozielona: nie
• Roślina ozdobna z: owoce