Rzepa właściwa (Brassica rapa L.)

Rzepa jest znana od czasów prehistorycznych, przy czym w Europie jej historia sięga 4000 lat wstecz. Dla starożytnych Greków i Rzymian z niższych warstw była ona podstawą diety. Do Stanów Zjednoczonych i Kanady rzepa przywędrowała wraz z europejskimi emigrantami.

Rzepa ma niewielkie, okrągłe korzenie w fioletowym lub białym kolorze, które w smaku przypominają nieco rzodkiewkę. Miąższ warzywa jest biały lub żółtawy. Odmiany rzepy różnią się między sobą kształtem korzenia: może on być nie tylko okrągły, ale również wydłużony i szpiczasty.

Poszczególne odmiany różnią się kształtem zgrubienia — od spłaszczonego do wydłużonego. Miąższ może być biały lub żółtawy. Rzepa osiąga do 70 cm wysokości. Z bulwy (korzenia) wyrasta rozeta liści. Warzywo wydaje drobne, niewielkie kwiaty zebrane w grona. Owocem rzepy jest łuszczyna.

Rzepa nie ma dużych wymagań w kwestii gleby, temperatury czy długości wegetacji. Wczesne odmiany można zebrać już po 35-40 dniach od wysiewu do gruntu w miejscu docelowym (warzywo nie toleruje przesadzania). Jest też odporna na przymrozki i suszę.

Uprawa rzepy najlepiej udaje się na glebie średnio zwięzłej, dość lekkiej i dostatecznie wilgotnej, o kwaśnym lub lekko kwaśnym pH. Nie lubi ciężkiej, zaskorupiającej się gleby. Ze względu na niewielkie wymagania termiczne i odporność na mróz, rzepa może być również hodowana również w krajach północnych i w górach.

Rzepa ma głęboki system korzeniowy. Chcąc uzyskać smaczne i soczyste warzywa, należy nawadniać je szczególnie w okresie siewu i pod koniec wegetacji, gdy korzeń mocno grubieje. Bezpośrednio po wysiewie rzepa wymaga dużo światła, później dobrze znosi słabsze nasłonecznienie.

Nawożenie rzepy i jej pielęgnacja są dość proste. Roślinę nawozi się nawozem organicznym, czyli kompostem i obornikiem. Rzepa wydaje najlepsze plony, posadzona w trzecim roku „dokarmieniu” gleby obornikiem. Nie należy jej sadzić i uprawiać na stanowiskach, gdzie wcześniej rosły inne warzywa kapustne i inne odmiany rzepy.

Rzepa wyróżnia się wśród innych warzyw dużą ilością soli mineralnych oraz związków antybakteryjnych i antybiotycznych. Jest więc polecana szczególnie tym, którzy chcą zwiększyć swoją odporność. Jest ona wykorzystywana w medycynie ludowej przy kaszlu, anemii i chorobach górnych dróg oddechowych.

Jak jeść rzepę? Ze względu na ostry smak nadaje się do surówek (np. z dodatkiem słodkiego jabłka), ale możesz też zrobić z niej zupę-krem lub upiec ją w kawałkach. Jadalna jest także nać rzepy, którą możesz przyrządzać jak szpinak.

Jedną z najpoważniejszych chorób pojawiających się w uprawie tego ostrego i smakowitego warzywa jest wirus żółtaczki rzepy. Objawy zainfekowania są różne, jednak najczęściej da się zaobserwować żółknięcie liści, spowolniony wzrost i wyraźne pogorszenie kondycji całej rośliny. To jednak niejedyny problem, w uprawie mogą wystąpić również: mączniak rzekomy, czernienie korzeni, parch, szara pleśń czy zgorzel siewek.

Najpopularniejsze szkodniki rzepy, które stanowią duże ryzyko dla pomyślności upraw, to przede wszystkim nicienie, pędraki, śmietka kapuściana oraz ślimaki, chętnie żerujące w warzywniku wśród dorodnych kapustnych.

• Stanowisko: słoneczne
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: umiarkowane
• Wysokość: 0,5m- 1m
• Pokrój: kępiasty
• Roślina ozdobna z: owoce, kwiaty, liście