Spis treści:
- Jakie gatunki drewna szybko się spalają i nie dają ciepła?
- Jakie drewno opałowe wybrać, aby paliło się długo i dawało dużo ciepła?
Jakie gatunki drewna szybko się spalają i nie dają ciepła?
Drewno, które szybko znika w palenisku i daje mało ciepła z jednego wsadu, pochodzi od tzw. lekkich gatunków drzew o małej gęstości. Co to właściwie oznacza? Drzewa te mają mniej masy w tej samej objętości drewna, więc metr sześcienny takich polan dostarcza wyraźnie mniej energii. Utrzymanie stabilnego płomienia wymaga więc częstszego dokładania, co przekłada się na zużycie większej ilości opału i tym samym wzrost kosztów ogrzewania domu. Mowa tutaj o takich gatunkach, jak:
- Topola osika (Populus tremula)
Drewno osikowe charakteryzuje się gęstością na poziomie ok. 410 kg/m3. Jako opał jest więc dość mało wydajne i szybko się spala. Jednak daje wysoki płomień i nie dymi tak mocno, jak drewno iglaste - osika może więc być przydatna do oczyszczania komina z sadzy oraz wstępnego rozpalania.
- Wierzba biała (Salix alba)
Gęstość drewna wierzbowego wynosi ok. 520 kg/m3. Gatunek ten charakteryzuje się szybkim tempem wzrostu - roczne przyrosty nierzadko przekraczają 1,5-2 m - przez co drewno jest miękkie, szybko się spala i zostawia przy tym dużo popiołu. Drewno wierzbowe stosunkowo rzadko jest wykorzystywane jako główny opał, może być jednak drewnem pomocniczym przy rozpalaniu.
Zobacz również:
- Sosna zwyczajna (Pinus sylvestris)
Drewno sosnowe charakteryzuje się gęstością na poziomie ok. 550 kg/m3. Dodatkowo z uwagi na wysoką zawartość żywicy mocno strzela podczas palenia, bardzo łatwo się rozpala i dość szybko spala, emitując ciemny dym - sosna przyczynia się do szybszego odkładania sadzy w palenisku i kominie. Drewno to najlepiej sprawdza się jako rozpałka.
Cenna rada: Niezależnie od gatunku, najmniej ciepła daje drewno mokre, które nie było odpowiednio sezonowane.
Jakie drewno opałowe wybrać, aby paliło się długo i dawało dużo ciepła?
Aby uzyskać jak najwięcej ciepła z jednej porcji opału, należy wybierać takie gatunki, jak grab, buk, dąb i jesion. Drzewa te charakteryzują się twardym drewnem o dużej gęstości, mniej więcej w przedziale 700-830 kg/m3. Takie drewno co prawda może trudniej się rozpalać, ale za to zdecydowanie dłużej utrzymuje stabilny płomień, daje więcej ciepła i długi, mocny żar.
Dobrym wyborem jest także brzoza, ponieważ jej drewno łączy w sobie stosunkowo wysoką gęstość (ok. 650 kg/m3) z łatwym rozpalaniem i czystym płomieniem. Wygodnym wyborem na opał jest mieszanka opisywanych gatunków w zależności od potrzeb - wówczas lżejszy opał można wykorzystać do rozpalania, a twarde drewno dokładać na długie palenie.
Gatunek drzewa, z którego pochodzi opał to jednak nie wszystko, równie ważna jest jego wilgotność - nie powinna być większa niż 15-20 proc. Drewno sezonowane co najmniej 1,5 roku może mieć nawet dwukrotnie większą wartość opałową niż świeże, mokre drewno. Dlaczego? Podczas palenia odpowiednio wysuszonego drewna energia nie jest tak mocno zużywana na odparowywanie wody.
Drewno opałowe powinno być sezonowane (optymalna długość zależy od gatunku drzewa) w odpowiednich warunkach - rozłupane, pod zadaszeniem i bez kontaktu z mokrym podłożem. Opał należy przechowywać w miejscu przewiewnym i osłoniętym przed deszczem. Tylko wtedy drewno zachowa swoją wysoką wartość opałową.
Mokre drewno nawet takich gatunków, jak grab, dąb czy buk będzie znacznie gorzej się palić, dawać mniej ciepła, więcej się dymić i mocniej zanieczyszczać komin.
Źródło: deccoria.pl
