Spis treści:
- Skimia japońska - egzotyczna dama
- Najpiękniejsze odmiany skimii japońskiej
- Jakie wymagania ma skimia?
Skimia japońska - egzotyczna dama
Skimia japońska ( Skimmia japonica) to zimozielony, ozdobny krzew o zwartym pokroju. Dorasta do 1-1,5 m wysokości. Ma ciemnozielone, skórzaste i błyszczące liście, które są gęsto ułożone na pędach. Wiosną, od kwietnia do maja, na szczytach pędów pojawiają się drobne, kremowobiałe kwiatostany zebrane w grona o słodkawo-cytrusowym zapachu. Kwiaty rozwijają się z czerwono-różowych pąków, które dekorują roślinę już od jesieni.
Po zapyleniu krzewy żeńskie zawiązują jaskrawo czerwone owoce (trujące), przypominające jagody, które długo utrzymują się na roślinie i stanowią jej dodatkową ozdobę przez zimę. Warto jednak podkreślić, że skimia jest rośliną dwupienną, co oznacza, że do zawiązania owoców niezbędne są osobno męskie, jak i żeńskie egzemplarze rośliny. Wyjątek stanowi odmiana 'Reevesiana', która jest obupłciowa.
Naturalnym środowiskiem skimii japońskiej są górskie lasy Dalekiego Wschodu – przede wszystkim Japonii, ale także Tajwanu i Korei. Do Europy została sprowadzona jako roślina ozdobna. Ze względu na niewielką mrozoodporność, w Polsce najczęściej jest sadzona w donicach. Jej uprawa w gruncie jest możliwa pod warunkiem ochrony przed mrozem. Krzew ten doskonale prezentuje się wśród innych roślin kwaśnolubnych – wrzosów, rododendronów czy pierisów.
Przeczytaj również
Najpiękniejsze odmiany skimii japońskiej
Istnieje wiele odmian skimii japońskiej. Przedstawiamy najpiękniejsze odmiany tego krzewu, które można spotkać w polskich ogrodach. Głównym kryterium ich podziału jest płeć:
Męskie odmiany skimii japońskiej:
- 'Rubella'
Tworzy gęsty, zwarty krzew o wysokości do 1-1,2 m, z szerokimi, błyszczącymi, ciemnozielonymi liśćmi. Charakterystyczną ozdobą tej odmiany są ciemnoczerwone, dekoracyjne pąki kwiatowe widoczne już od jesieni, które wiosną rozwijają się w różowo-kremowe, pachnące kwiatostany zebrane w duże wiechy.
- 'Godrie's Dwarf'
Karłowa odmiana, polecana szczególnie do małych ogrodów i uprawy w pojemnikach. Krzew osiąga wysokość 40-60 cm i ma bardzo zwarty, półkulisty pokrój. Charakteryzuje się ciemnozielonymi, błyszczącymi liśćmi średniej wielkości, gęsto osadzonymi na pędach. Na przełomie jesieni i zimy pojawiają się czerwone pąki kwiatowe, które wiosną rozwijają się w kremowobiałe, pachnące kwiaty zebrane w gęste wiechy.
- 'White Globe'
Wyróżnia się kulistym, zwartym pokrojem, dorastając zwykle do ok. 80-100 cm wysokości i szerokości. Krzew ma gęsto ułożone, ciemnozielone i błyszczące liście. Jesienią widoczne są jasne, kremowobiałe pąki kwiatowe, z których wiosną rozwijają się duże, białe kwiatostany w formie kulistych główek.
Żeńskie odmiany skimii japońskiej:
- 'Temptation'
Odmiana o zwartym pokroju, dorastająca do ok. 1 m wysokości. Jej szczególną ozdobą są liczne, intensywnie czerwone owoce, które pojawiają się po zapyleniu i utrzymują na krzewie aż do wiosny. Liście są eliptyczne, żywo zielone i matowe. Wiosną pojawiają się drobne, pachnące białe kwiaty, kontrastujące z ciemnoczerwonymi pąkami kwiatowymi.
- 'Bowles Dwarf'
Charakteryzuje się zwartym, kompaktowym pokrojem. Ta odmiana osiąga ok. 50-70 cm wysokości. Jej ciemnozielone, skórzaste liście są błyszczące i gęsto osadzone na pędach. Wiosną pojawiają się drobne, kremowobiałe kwiaty zebrane w zwarte kwiatostany. Po zapyleniu tworzy dekoracyjne czerwone owoce, które utrzymują się do wiosny.
Przeczytaj również
Jakie wymagania ma skimia?
Niższe odmiany skimii japońskiej mogą być stosowane jako niskie żywopłoty, obwódki ścieżek czy granice rabat. Ich gęsty pokrój i całoroczna zieleń zapewniają trwały efekt dekoracyjny. Z uwagi na swój kompaktowy pokrój świetnie nadają się do uprawy w donicach, skrzyniach tarasowych lub ozdobnych pojemnikach. Z powodzeniem może być także sadzona jako pojedynczy akcent rabat. Jakie warunki należy zapewnić roślinie?
- Stanowisko
Skimia japońska najlepiej rośnie na stanowiskach półcienistych lub cienistych, osłoniętych przed bezpośrednim, palącym słońcem. Zbyt dużo światła, szczególnie zimą lub wczesną wiosną, może powodować przebarwienia i przypalenia liści. Zaleca się sadzenie skimii w miejscach osłoniętych od silnych wiatrów, co pomaga uniknąć uszkodzeń podczas mroźnych dni.
- Wymagania glebowe
Roślina ta wymaga gleby kwaśnej do lekko kwaśnej (optymalne pH 4,5–6), żyznej, próchnicznej oraz dobrze przepuszczalnej. Skimia źle znosi gleby zasadowe i wapienne, na których jej liście mogą żółknąć (objawy chlorozy). Do sadzenia warto wymieszać ziemię z kwaśnym torfem lub przekompostowaną korą.
- Podlewanie
Skimia potrzebuje regularnego podlewania (ok. 1-2 razy w tygodniu) jedynie po posadzeniu, podczas upałów oraz w okresach suszy. Roślina nie lubi ani przesuszenia, ani zalewania.
- Nawożenie
Od wiosny do połowy lipca skimie należy zasilać nawozami przeznaczonymi dla roślin kwaśnolubnych (np. do rododendronów, azalii). Unikaj nawozów wapniowych czy długo działających na gleby zasadowe, by nie podwyższyć odczynu. Ściółkowanie podłoża przekompostowaną korą z sosny lub igliwiem pomaga utrzymać właściwe pH i wilgotność.
- Pielęgnacja
W młodym wieku, zwłaszcza w chłodniejszych rejonach kraju, skimie warto okrywać na zimę agrowłókniną lub stroiszem oraz ściółkować podstawę grubą warstwą kory. Dorosłe rośliny są bardziej odporne, ale bezśnieżne i mroźne zimy mogą powodować przemarzanie liści lub pędów. Skimia jest dość odporna na choroby i szkodniki, lecz przy zbyt wysokim odczynie gleby bywa podatna na chlorozę.
Źródło: deccoria.pl
