Spis treści:
- Czereśnia Hedelfińska - stara, smaczna odmiana
- Jak uprawiać czereśnię hedelfińską - najważniejsze zasady
Czereśnia Hedelfińska to stara odmiana doceniana za bardzo duże i słodkie owoce, które doskonale sprawdzają się przy deserach i przetworach. Odmiana ta jest obcopylna, wymaga innego drzewa jako zapylacza, preferuje stanowiska słoneczne, gleby żyzne oraz regularne podlewanie w pierwszych miesiącach uprawy. Drzewo potrzebuje cięcia na przedwiośniu i po zbiorach, ochrony przed mrozem i chorobami oraz bieżącego zbioru owoców, które mogą pękać podczas długotrwałych opadów.
Czereśnia Hedelfińska - stara, smaczna odmiana
Czereśnia Hedelfińska to stara i bardzo ceniona odmiana czereśni. Badania prowadzone w Instytucie Ogrodnictwa w Skierniewicach wskazują, że czereśnia Hedelfińska należy do grupy tradycyjnych niemieckich odmian, które dawniej odegrały dużą rolę w rozwoju sadownictwa, a dziś stanowią cenny materiał do badań. Jest również ceniona jako odmiana kolekcjonerska.
Wyróżnia się przede wszystkim wielkością i smakiem swoich owoców. Są one bardzo duże, szerokosercowe i mają ciemny, bordowy odcień. Drzewo kwitnie na biało w kwietniu, a w połowie lipca owoce są gotowe do zbiorów.
Pokrój drzewa jest rozłożysty, a gałęzie układają się w kształt wachlarza. Owoce potrafią ważyć nawet 8 g, ich czubek jest zaokrąglony, a skórka elastyczna i ciemniejąca w trakcie sezonu. Gdy osiągają pełną dojrzałość, mogą być niemal czarne. Miąższ także przyjmuje ciemnoczerwony odcień. Czereśnie są pełne słodkiego, delikatnie winnego soku. Trzeba jednak na niego uważać, ponieważ łatwo barwi.
Zobacz również:
Odmiana Hedelfińska jest obcopylna, dlatego, aby owocować, potrzebuje pyłku z innego drzewa. Weź to pod uwagę, planując jej uprawę, i upewnij się, że w pobliżu rośnie inna czereśnia. Owoce są cenione nie tylko jako deserowe. Doskonale nadają się również na przetwory. Jędrny miąższ, intensywna barwa oraz duża zawartość soku to ich największe atuty. Można przygotować z nich soki, konfitury, dżemy oraz kompoty.
Jak uprawiać czereśnię hedelfińską - najważniejsze zasady
Poza tym, że czereśnia hedelfińska musi rosnąć obok innej odmiany pełniącej funkcję zapylacza, preferuje stanowiska słoneczne i osłonięte od wiatru, co pomaga chronić ją przed mrozem. Odmiana nie wykazuje wysokiej odporności na niskie temperatury, dlatego najlepiej sprawdza się w cieplejszych rejonach kraju.
Gleba powinna być żyzna, próchnicza i przepuszczalna, najlepiej o umiarkowanej wilgotności oraz odczynie zbliżonym do obojętnego. Przed sadzeniem dokładnie odchwaść podłoże, następnie wykop niewielki dołek, umieść w nim sadzonkę, przysyp ją ziemią i obficie podlej. Wokół drzewka uformuj niewielkie wgłębienie, które ułatwi zatrzymywanie wody. Optymalnym terminem sadzenia czereśni z odkrytym systemem korzeniowym jest połowa października lub wczesna wiosna, przed rozwojem pąków.
Późniejsze podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w przypadku młodych okazów oraz podczas okresów suszy. Przez pierwsze kilka miesięcy po posadzeniu warto robić to 1-2 razy w tygodniu, zużywając około 10 litrów wody na jedno drzewko. Podczas upałów częstotliwość można zwiększyć do 2-3 razy w tygodniu. Starsze czereśnie dobrze znoszą krótkotrwałe okresy suszy, jednak jeśli je podlewasz, rób to rzadziej, ale obficie.
Odmiana Hedelfińska wymaga cięcia na przedwiośniu, gdy minie już ryzyko wystąpienia silniejszych mrozów. W pierwszych latach uprawy wystarczy delikatne formowanie korony. Słabo rozgałęzione okazy skraca się na wysokości około jednego metra. Gałęzie lepiej rozrośniętych drzew można skrócić o ⅓ długości. Czereśnie mające co najmniej 3 lata tnie się również latem, po zbiorze owoców. Wtedy należy usuwać uschnięte, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie.
Jesienią wokół drzew warto usypać niewielkie kopczyki, aby zabezpieczyć korzenie przed zimnem. Dobrze jest też pobielić pień, co dodatkowo chroni go przed uszkodzeniami mrozowymi. Odmiana jest podatna na raka bakteryjnego, dlatego warto regularnie kontrolować stan drzewa i usuwać porażone pędy. Zdarza się również, że podczas długotrwałych opadów owoce zaczynają pękać, dlatego najlepiej zbierać je na bieżąco po osiągnięciu dojrzałości.
Źródło: deccoria.pl
