Spis treści:
- Trzykrotka Andersona (Tradescantia × andersoniana) - długowieczna i mrozoodporna bylina
- Zasady uprawy trzykrotki Andersona w ogrodzie
- Gdzie najlepiej sadzić trzykrotką Andersona w ogrodzie?
Trzykrotka Andersona (Tradescantia × andersoniana) - długowieczna i mrozoodporna bylina
Trzykrotki (Tradescantia) obejmują nie tylko lubiane rośliny pokojowe, ale też gatunki ogrodowe, które nie przemarzają zimą. Jednym z nich jest nadal rzadko spotykana na naszych rabatach trzykrotka Andersona (Tradescantia × andersoniana). Ta długowieczna bylina jest mieszańcem gatunków występujących dziko na terenie Ameryki Północnej.
Jak wygląda trzykrotka Andersona? Jej niewątpliwą zaletą jest charakterystyczny pokrój. Roślina ta tworzy duże, zwarte kępy złożone z wąskich, lancetowatych liści w intensywnie zielonym kolorze. Osiąga od 40 do 100 cm wysokości oraz od 30 do 40 cm szerokości. Przypomina trawę ozdobną, która spektakularnie kwitnie.
Kwitnienie trzykrotki Andersona trwa imponująco długo - praktycznie nieprzerwanie od maja do września. Zbudowane z trzech płatków kwiaty rozwijają się stopniowo na szczytach pędów. Są białe, różowe, fioletowe lub niebieskie w zależności od odmiany. Dla kontrastu zdobią je żółte pylniki. Kwiaty otwierają się tylko w słoneczne, pogodne dni, a przy deszczowej aurze pozostają zamknięte.
Zobacz również:
Bylina ta ma wiele zalet. Przede wszystkim jest długowieczna, dzięki czemu pozostanie w naszym ogrodzie przez całe dekady (mimo wszystko, co 3-4 lata kępy trzeba dzielić, by je odmłodzić). Co ważne, wyróżnia się całkowitą mrozoodpornością, więc nie trzeba okrywać jej przed zimą, a na dodatek ma niewielkie wymagania i dużą odporność na choroby. Wszystko to sprawia, że uprawa trzykrotki Andersona nie powinna nikomu sprawić większych kłopotów.
Zasady uprawy trzykrotki Andersona w ogrodzie
Trzykrotka Andersona jest byliną wyjątkowo wytrzymałą, która wybaczy zaniedbania w pielęgnacji i poradzi sobie w różnych warunkach. Dzięki temu sprawdzi się w zasadzie na każdej działce i przetrwa przez lata, niezależnie od talentu i zaangażowania ogrodnika. Warto jednak wiedzieć, jak się nią właściwie opiekować, by pięknie się prezentowała.
Jak uprawiać trzykrotkę Andersona w ogrodzie? Warto pamiętać o następujących zasadach:
- Gleba - bylina ta najlepiej rośnie w przepuszczalnej, żyznej i bogatej w próchnicę ziemi, ale poradzi sobie też w przeciętnej, niezależnie od jej odczynu. Podłoże powinno być umiarkowanie wilgotne - trzykrotce tej nie służy ani susza, ani przelewanie;
- Stanowisko - dla trzykrotki Andersona dobre będą zarówno słoneczne, jak i półcieniste miejsca. W cieniu roślina ta może się pokładać i słabiej kwitnie;
- Podlewanie - jest konieczne tylko bezpośrednio po posadzeniu oraz w przedłużających się okresach suszy. Poza tym roślinie wystarczają opady deszczu;
- Nawożenie - wiosną kępę warto podsypać dojrzałym kompostem, by bujnie rosła i tworzyła dużo kwiatów od wiosny do jesieni;
- Przycinanie - z rośliny trzeba usuwać przekwitłe kwiaty. Pozwala to nie tylko przedłużyć kwitnienie, ale też zapobiega obfitemu samosiewowi. Aby trzykrotka Andersona nie rozsiewała się bez kontroli, po pierwszej fali kwitnienia skracamy wszystkie jej pędy nisko nad ziemią (najczęściej w lipcu). Kwiaty pojawią się ponownie - bardzo szybko, choć mniej licznie. Drugi raz, równie silnie, bylinę przycinamy późną jesienią, gdy liście zżółkną i zwiędną.
Sporadycznie trzykrotka Andersona atakowana jest przez mszyce i ślimaki. Na ogół nie choruje, ale gnije przy nadmiernym podlewaniu. Warto pamiętać, że bylina ta może być nieco ekspansywna nie tylko z uwagi na samosiew, lecz też odrastanie z fragmentów korzeni.
Gdzie najlepiej sadzić trzykrotką Andersona w ogrodzie?
Trzykrotka Andersona jest rośliną niezwykle wszechstronną, którą wykorzystamy w ogrodzie na wiele sposobów. Warto sadzić ją na rabatach, gdzie będzie stanowić piękne tło dla kwiatów. Stworzy przykuwające wzrok kompozycje z kosaćcami, ostróżkami, łubinami, liliowcami, przetacznikami czy hostami. Można zestawiać ją też z trawami ozdobnymi (rozplenicą albo ostnicą) oraz krzewami - różami, krzewuszkami i hortensjami. Można również zdobić nią ścieżki ogrodowe i obsadzać teren wokół oczek wodnych.
Źródło: deccoria.pl
